:)

—

—

جُرمَم این دان که زِ جان دوست‌تَرَت می‌دارم

هیچ وقت نمیدونی چقدر قوی هستی تا وقتی که قوی بودن تنها انتخابت باشه=)

_

—

جا خواهد ماند ؛ ‏چایمان ته فنجان ، ‏كودكى‌هامان در كوچه‌ها ، ‏بغض سنگین شادمانى‌ها در گلویمان ، ‏و معشوقه‌هایمان ‏در دوردست‌ها.. :﴾

‌من همون قطره بارونیم که واسه پیاده شدن رو پوست صورتت دست ابرو ول کرد و پرید!

جالبه هنوزم تو میتونی حالمو بهتر کنی! خوشحال کننده اس

« نمی‌دانم از دل‌تنگی عاشق‌ترم یا از عاشقی دل‌تنگ‌تر! فقط می‌دانم در آغوش منی‌ بی‌آن‌ که باشی و رفته‌ای‌ بی‌آن‌که نباشی...» - عباس معروفی.

می‌دانی بیشترین میزان آسیب را چه کسانی به ما می‌زنند؟ آنان که زیاد دوستمان دارند و بعد از مدتی دوست داشتن‌شان تمام می‌شود . آدم را می‌کشد این تصور کافی نبودن و این سوال بی سروته که چه چیز را میانه‌ی راه باختم که ناگهان مثل روزهای اول دوستم نداشت؟!