و معده همیشه قربانی غم‌هاییه که بروز نمیدیم>>>

داری منو از دست میدی...

چه می‌خواهد مگر، از جانم این دنیای بی‌آخر که غم را می‌برد از یادم اما، با غمی دیگر...

—

درسته یه چیزایی خیلی تلخه و قلب آدمو به درد میاره ولی در نهایت باعث میشه که تو با حقیقت روبرو بشی و خودتو از توهم و خیال در بیاری...

هرچیزی تاریخ انقضای خودشو داره؛ حتی عمیق ترین احساسات آدمی..

I'm going under and I fear this time there's no one to save me...

عادت می‌کنی، به معده دردی که داشت جونتو می‌گرفت، سردردی که کلافت می‌کرد، لرزش دستات که نگرانش بودی، قلبت که شکسته بود و ناراحت بودی براش،به نامردی آدما و زندگی کردن تو این شرایط عادت می‌کنی...

I was getting kinda used to being someone you loved :)

ناگهان آمد و زد، آمد و کشت، آمد و برد! او فقط آمده بود از دل ما رد بشود... _حامد بهاروند

چ‌رفتن ها ک می ارزدب بودنهای پوشالی

گیرم‌‌که‌شرطِ‌عقل‌به‌جزاحتیاط‌نیست ای‌خواجه ! احتیاط‌کجا ؟ عاشقی‌کجا ؟