_

اگر قرار بود بـیانیهٔ مراقبـت از خودی بنویسم، احتمالاً می‌نوشتم: ‹با خــودِ غـمگین‌تان مهـربان باشید...› ‌‎‎‎‎‌‌‎‎‌‎‌‌‎‌‌‎‎‎‎‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‎‎‌‌‎‌‌‍‌‍‎‎‎‎‌‌‎‎‌‎‌‌‎‌‌‎‎‎‎‎‌‌‎‌‌‍‌

از صمیم قلب دوست دارم یه‌ مدت نباشم، ناپدید بشم، بمیرم و بعد برم تو زندگی آدم‌های نزدیکم پرسه بزنم، برم ببینم بدون من قراره چیکار کنن، دیگه کی هست که همیشه کنارشون باشه دوسدارم بدونم دلشون تنگ میشه، نمیشه؟ نبودم حس میشه، نمیشه؟ دوست دارم بدونم "اینجا بدون من" چجوریه.

_

مثل پرنده ها شدم که نمیخوان ابرارو حتی پروازو....

چقد‌رتومغـزم‌کشتمت ، ولی‌بازتوقـلبم‌نفس‌کشیدی‌ .

به چی‌ می‌ا‌ندیشی ؟! به بهاری دیگر ، اُمیدی دیگر یا رفیقی دیگر ؟ :)

من و دنیا یکدیگر را رنگ میکنیم من با مداد سیاه او با مداد سفید من روز های او را او موهای مرا ! _شاملو

محبوبم؛ اگر روزی درباره‌ی من از تو سوال کردند، خیلی فکر نکن و با تمام غرور به آن‌ها بگو دوستم دارد، خیلی دوستم دارد. _نزار قبانی

تو محالی و به ممکن شدنت درگیرم ؛ من همانم که تو غمگین بشوی میمیرد :))

یک کلمه عجیبی تو زبان عربی هست به اسم : "النحیط" به معنایِ گریه ای که ظاهر نمیشه اما در سینه وجود داره...