—

جُرمَم این دان که زِ جان دوست‌تَرَت می‌دارم

هیچ وقت نمیدونی چقدر قوی هستی تا وقتی که قوی بودن تنها انتخابت باشه=)

_

—

جا خواهد ماند ؛ ‏چایمان ته فنجان ، ‏كودكى‌هامان در كوچه‌ها ، ‏بغض سنگین شادمانى‌ها در گلویمان ، ‏و معشوقه‌هایمان ‏در دوردست‌ها.. :﴾

‌من همون قطره بارونیم که واسه پیاده شدن رو پوست صورتت دست ابرو ول کرد و پرید!

جالبه هنوزم تو میتونی حالمو بهتر کنی! خوشحال کننده اس

« نمی‌دانم از دل‌تنگی عاشق‌ترم یا از عاشقی دل‌تنگ‌تر! فقط می‌دانم در آغوش منی‌ بی‌آن‌ که باشی و رفته‌ای‌ بی‌آن‌که نباشی...» - عباس معروفی.

می‌دانی بیشترین میزان آسیب را چه کسانی به ما می‌زنند؟ آنان که زیاد دوستمان دارند و بعد از مدتی دوست داشتن‌شان تمام می‌شود . آدم را می‌کشد این تصور کافی نبودن و این سوال بی سروته که چه چیز را میانه‌ی راه باختم که ناگهان مثل روزهای اول دوستم نداشت؟!

کاش مطمعن میشدم که با مرگم همه چیز درست میشه اون موقع با کمال میل خودمو تسلیم مرگ میکردم ولی من حتی توی تصمیم گیری برای مرگ و زندگیمم تورو اولویت قرار میدم! فکر کنم وقتشه خودخواه باشم.. +

‏کاش همه دوست نداشتنا مث "دیگه دوستت ندارمِ" مامانا الکی بود:)