گرچه احوال ما پریشان است
گرچه این لحظهها نفسگیرند
[ سرو ها بر زمین نمیافتند
نخل ها ایستاده میمیرند. ]
"صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ" یعنی
این علم بر زمین نمیافتد
سر ما روی دار هم برود
از دل ما یقین نمیافتد...
خم به ابروی خود نیاوردیم
جمع ما نیز کم نخواهد شد
کوه را میکَند ولی هرگز
قامت عشق خم نخواهد شد!