_

|| - آنگاه كه امــٰام حــُسين علیه‌السلام خـُطبه خوانـد و به يــٰاران ِ خود فـَرمود : « فــَردا من و شــُما هـَمه كـُشته خواهيم شـُد » ، وى پـِنداشت اين افتــِخار از آن ِ مــَردان و بــُزرگسالان است و شــٰٰامل ِ نوجــَوانان نـِمى‌شــَود . از اين‌رو پــُرسيد: « آيا مـَن هم فـَردا كــُشته خواهـَم شــُد؟ » امام (علیه‌السلام) با مـِهربانى پــُرسيد : « فــَرزندم ، مـَرگ در نـَزد ِ تو چگونه است ؟ » عـَـرض كرد « احـلـىٰ من َالعسـَل » ! ᪤

/ عاشقـَـت دور از حـَرم احساس ِ غـُربـَت می‌کنـَد باز با عـَکس ِ حرم یه گوشه خـَلوت می‌کـُند . ( : ◟

_

/'\ - مـَن از تنـَت هر آنچه که شـُد جـٔمع کرده ام ای وای بر دلـَم ! چقدر کم شـُدی علی .. ‌

) • چه نـَمازی بشــَود جنت ِ اعلا وقتـی ، تو موذن شـَوی ُ شـیـخ ِ جماعــَت پدرت ؛؛ └

- باحالِ‌مناسب‌گوش‌کنید ـ

یک لحظه یادم رفت اسمِ من رقیه‌ست سیلی که خوردم عمه را هم تار دیدم...

یک لحظه یادم رفت اسمم رقیه است بابا نیامد، خواب را بیدار دیدم...

یک لحظه یادم رفت اسمم رقیه است از درد، حتی صورتِ خود تار دیدم...

در "اصلا می‌شنوی این صدامو" ترین حالت ِممکنم ..