💠 صلاح بن لغبر، خبرنگار وابسته به جبهه جنوب یمن (دولت عدن): من مخالف حوثی و مخالف پروژه گمراه و خطرناک آن هستم، اما حقیقت با موضع ما نسبت به آن تغییر نمی‌کند. ⚠️روزی که «طوفان قاطعیت» آغاز شد کجا بود، و امروز به کجا رسیده است؟ توانمندی‌های آن به‌طور شگفت‌انگیزی رشد کرد؛ حاکمیتی امر واقع، قدرتمند و پایدار، بدون داشتن امکانات، در شمال برقرار کرد؛ زرادخانه‌ای از موشک، پهپاد، توان دریایی و ارتشی کوبنده بنا نهاد، و از یک جنبش مسلح محلی به بازیگری منطقه‌ای بدل شد که در محاسبات واشنگتن، پکن، لندن و پایتخت‌های بزرگ جای می‌گیرد و برایش هزار حساب‌وکتاب باز می‌کنند. و اینجاست تناقض تلخ: ❗️جنگ خود را برای مهار حوثی آغاز کردی، و پس از یک دهه، به جایی رسیدی که دنبال کسی می‌گردی که حوثی را مهار کند. برای تضعیف آن وارد شدی، اما از سال‌های جنگ قوی‌تر و تأثیرگذارتر بیرون آمد و به قدرتی جهانی بدل شد، در حالی که تو سرگرم مدیریت روایت رسانه‌ای و متقاعدکردن مخاطبانت به این بودی که ضعیف است و در آستانه سقوط قرار دارد. 🔸این قهرمانی برای حوثی نیست، بلکه گواهی بر شکستی عظیم سیاسی، نظامی و راهبردی است که باید بررسی شود و مسئولانش پاسخ‌گو باشند. و در آن درسی هم هست برای کسانی که هنوز یمن را نفهمیده‌اند: یمنی، هنگامی که آرمانی داشته باشد که بدان ایمان دارد و مصمم به جنگیدن برای آن باشد، به حریفی شکست‌ناپذیر بدل می‌شود؛ هرچند پروژه‌اش نادرست یا گمراه باشد. پس به خودت دروغ نگو، یمنی را کوچک نشمار، و این توهم را نداشته باش که پول، برتری هوایی و تبلیغات به‌تنهایی پیروزی می‌سازند. پس از این همه سال، نپرس: چرا حوثی سقوط نکرده است؟ خود را محاکمه کن و با ناتوانی‌ات روبه‌رو شو. بپرس: چگونه جنگ را برای شکستن آن آغاز کردی... و کارت به جایی رسید که دنبال قدرتی می‌گردی که بتواند مهارش کند؟ ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 عید صلیب در سوریهِ احمد الشرع! چند روز پیش، مسیحیانِ سوریه عیدِ رفعِ صلیب را جشن گرفتند، که هر سال در ۱۴ سپتامبر، بر پایهٔ تقویمِ شرقی، برگزار می‌شود؛ و شهرِ معلولا در حومهٔ دمشق امسال جشنِ چشمگیری را شاهد بود، با حضورِ مسیحیانی از لبنان و اردن، در کنارِ معاونِ دومِ رئیسِ مجلسِ خلق، مادونا بشاره، و ۲۹ نماینده از استان‌هایِ گوناگون، افزون بر سفیرِ مجارستان. جشن‌هایِ شهرِ معلولا با عیدِ صلیب، برایِ دومین سالِ پیاپی، از زمانِ رسیدنِ هیئتِ تحریرِ شام به رهبریِ احمد الشرع -«الجولانیِ پیشین»- به کرسیِ حکومتِ کشور، تناقضی تاریخی میانِ دیروزِ نزدیک و امروز را پیشِ چشم می‌آورد. این شهر یکی از جنایاتِ جنگی را در طولِ انقلابِ سوریه در سالِ ۲۰۱۴ به خود دید، آنگاه که الجولانی و سازمانش از این شهر و جایگاهش برایِ دستیابی به دستاوردهایِ اقتصادی و نظامیِ بزرگ بهره جستند، از رهگذرِ ربودنِ گروگان‌هایِ انسانی و به «پروندهٔ راهبه‌هایِ ربوده‌شدهٔ دیر مار تقلا» شهرت یافت. ابومحمد الجولانی در طولِ سال‌هایِ جنگ‌هایِ خاصشان برایِ تثبیتِ آنچه «دولتِ اسلامی»شان و «برپاییِ شرعِ خدا بر زمین» نامیدند، تاریخِ ابن‌تیمیه و دلایلِ درگیری‌اش با اهلِ شام را خوب آموختند، اما از درس‌هایش بهره نبردند، چنان‌که زندگیِ خودِ این مرد به ما می‌گوید. چراکه از زمانِ رسیدنش به قدرت، با پشتیبانیِ «غربِ کافر» -چنان‌که در ادبیاتش عادت داشت بنامدش- فتواهایِ ابن‌تیمیه بازگشتند تا اندیشه‌هایِ خشونت و رهبریِ عوام را در کشور تغذیه کنند. متن کامل را اینجا بخوانید. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 صالح ابو عزة، تحلیلگر فلسطینی: وزارت امور خارجه سوریه در برگزاری دیدار با شخصیت‌های ضدّ فلسطینی فعال است. اسعد الشیبانی نیز به هر مناسبت و بی‌مناسبت می‌کوشد با هر شخصیتی که از نسل‌کشی غزه حمایت می‌کند، نشست و گفت‌وگو کند. آخرین دیدارهای الشیبانی، دیروز، با خاخام تندرو، یهودا کابلون، بود؛ کسی که خواستار محاکمه مردم غزه است و نسل‌کشی اسرائیل علیه آنان را می‌ستاید. مهم‌ترین پروژه‌ای هم که روی آن کار می‌کند، تغییر برنامه‌های درسی عربی است، به‌گونه‌ای که با حفظ حق اسرائیل برای اشغال فلسطین و برخی کشورهای عربی هم‌خوانی داشته باشد. الشیبانی با او دیدار کرد و تأکید کرد که از کار مشترک میان آن دو خوشحال است. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠عصام حسین،تحلیلگر عراقی: من با نظر بالکانیزه‌گراها [کسانی که عراق را به سمت تجزیه قومی و مذهبی می‌کشانند] موافقم که حکومت عراق باید مرکزی باشد! 🔸روبیو از بالکانیزه شدن عراق، یعنی تجزیه عراق، هشدار داد؛ اما توماس باراک راه‌حل را در مرکزی بودن دولت و لغو فدرالیسم‌ها دید. به همین دلیل، از ترس بالکانیزه شدن عراق، من طرف مرکزیت را می‌گیرم. 🔸اما طنز ماجرا اینجاست که بالکانیزه‌گراها از حرف روبیو فقط آن بخشی را برداشتند که به موضع‌شان می‌خورد و حرف توماس باراک را رها کردند، چون به آن‌ها نمی‌خورد. نخستین کسانی که پس از سال ۲۰۰۳ تلاش کردند عراق را بالکانیزه کنند، همان گروهی هستند که امروز از بالکانیزه شدن هشدار می‌دهند. گروه بالکانیزه‌گرا یک ایده پس از ۲۰۰۳ دارند: اگر عراق صد بار هم بالکانیزه شود، مهم این است که قدرت در دست یک شیعه نماند. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba