به عنوان آخرین دیالوگِ کرکتر، واقعا عالی بود.

بقیه چقد اسکولن 🧃کامنت: تازه وسطا پشیمون میشدیم میخوندیم.نگو اینکارو نمیکردی بتمن خانوم😂 . اره بابا ما حتی صلوات هم نمی گفتیم ( ولی تو دلمون صلوات می گفتیم ) . فقط اونجاش که ناظم با پا میاد تو دهنت و میگه چرا نمیخونی خاااااااانومم . واکنش من که همیشه لیدر گروه سرود بودم• _ • ı|| @hahhhaah ı ❤️

وای حق. سیس‌ای که کلاس شیشم داشتیم گنده لات مدرسه بودیم کت بالا میدادیم.😔 یکی از خلاف هام این بود توی صف بوفه بلند اعلام میکردم: آقا راه باز شه شیشمیا اومدن. بهترین تجربه‌ی خلافم تو شیشم این بود که من کل شیشمو گوشی بردم و هیچ معلمی بو نبرد. فیلم و عکسایی که از خود مدیر هم بیشتر از مدرسه و دانش اموزا دارم کجا غیب شدن؟

این ویدیو رو توی چتای چندین سال پیش منو رفیقام پیدا کردم. ای غم شیرین منو رها کن.

میرم آموزشگاه. تا وارد میشم برق‌شون میره. تا خارج میشم برق‌شون میاد. و بعد تا وارد خانه میشم برق‌مون میره.

عملا من ۴ ساعت بی برقم.

آقا خیلی رندوم میخوام یکم بگم از تفاوت زندگیِ دو برادر اسطوره. ورجیل و دانته.

الان داشتم بهش فکر میکردم، توی این صحنه از گیم DMC، لیدی به دانته میگه "Maybe somewhere out there even a devil may cry when he loses a loved one./شاید جایی اون بیرون، حتی یک شیطان هم وقتی عزیزی را از دست می‌دهد، گریه کند." طوری که با دانته رفتار میشد رو خوندید. گریه میکرد یکی اینطوری هواشو داشت و میگفت شاید اگه گریه کنی اشکالی نداشته باشه. (حالا جدا از اینکه دانته قبول نمیکرد و گریه کردن و یا شکسته بودنش نادر بود.)

درحالی که توی انیمه DMC، یا گیم، توی سری و فصل های مختلف، ورجیل شخصی بود که بعداز یک سن کم هیچ شکستگی و ضعفی از خودش نشون نداد؛ در کنارش، موندوس، اون شیطان فاسد مدام بهش یادآوری میکرد که Devils never cry./شیطان ها هرگز گریه نمیکنند." جدا از محیط جهنمی که داخلش بزرگ شد. محیطی که برای یک نیمه اهریمن نبود.

تفاوت احساس میشه. در نتیجه، شاید ورجیل قلبش از کار افتاد (کنایه از بی‌حس شدنِ عاطفه و عشق و هر احساس دیگری)، اما حداقل با این رفتار های بی رحمانه‌ای که باهاش شد، خیلی قدرتمند شد. برای مثال قدرتمند تر از برادرش که زمانی از اون قوی تر بود.

همین الان اینجا بود که به حرف خودم رسیدم.