جان نکنه فکر کردید رفتم تیکتاک و ادیت از دویل می کرای نیاوردم؟ شوخی خنده‌داری نبود.

خلاصه‌ای از صحنه‌های به‌یاد‌ماندنیِ ویدیو گیم و انیمه‌ی Devil may cry. چقدر موزیک مناسبی بود اما.💯 ترکیب دوتا موزیک از خواننده‌ی آهنگ دراکولاست. اسم خواننده رو یاد ندارم. #Devil_may_cry

از لحاظ شاهکار و لجند بودن، DMC حرف اولو میزنه.

ورجیل در این ترند. تازه ۵ هم سانت کم کرد از قامت‌‌ش. ادیت ناب و نایس. #Devil_may_cry

صدای خنده های ورجیل ترکیبیه از غرور و قدرت. واقعا شخصیت پردازی صد از صد.

ورجیل از معدود کرکتر هایی هست که به وضوح مغروره و در عین حال ایرادی در این صفت‌ش نمیگیرم.

درحالی که هرکسی در این سطح و لول، غرور بهش نمیاد.

زیاد دارم دویل می کرای پرستی میکنم حواسم هست.

یکی انقدر دم گوش من داره از چند روز پیش هر لحظه عطسه میکنه، دلم میخواد پرَه های دماغ‌ش رو بگیرم و به سمت های چپ و راست بکشم تا پاره بشه.

ولی دلم میخواد این کارو بکنم؟ خب که چی. خودمو باید کنترل کنم. اونقدری که من خودم رو کنترل میکنم، کنترلِ تلوزیون، تلوزیون رو کنترل نمیکنه. در حدی که یادم نمیاد آخرین بار کِی بود که واقعا کنترل خودمو از دست دادم و از خود بی‌خود شدم؟

اصلا از خود‌بی‌خود شدن‌م هم به کسی آسییب نرسوند جز یک نفر. پس برای بقیه اونقدر فرقی نمیکنه.