در خیالاتم بر دیواری راه میروم، که هزار قدم راه دارد تا زمین را ببوسد،
مِی، مینوشم از جامی که خالیست.
گیتار و ساز دهنی، خانه تو کیست؟
هدایت شده از زنانشرقی
مراقب خونه باش، خونه آخرین جاییِ که من چای میخورم حتی اگه سرد باشه.
هدایت شده از Belle
بگذار در آغوشت بگیرم
شاید رنجهایمان التیام یافت
مگر ندیدهای نوری کم جان
تاریکیِ شب را به دستِ نیستی میسپارد؟