میوه ی نارس باغ

ما دلمون برای غروب های صورتی و نسیم و گور سرد مادربزرگ تنگ میشه

اولین گناهی که مارو بهم نزدیکتر کرد هرگز چیزی شبیه بوسه پرسفونه و هادس یا اولین لغزش آدم و حوا نبود. نه تا زمانی که تو یه قدیس بی ایمان و بعدش مومن بودی. ما خراشیدن ظریف سر انگشت ها با یه تیغ مشترک و فشردن قطره‌ خون جاری‌ شده به حاشیه نامه رو یاد گرفتیم ما ورود مخفیانه به کلیسای خالی وسط نیمه‌ شب و میل به سر کشیدن شراب مقدس محراب رو باهم یاد گرفتیم. چون به هرحال ژاندارک درون تو هیچوقت ساکت نمیشد گناه مارو بهم نزدیکتر کرد و حالا داریم برمیگردیم به جنگل نوشهر. آخرین بار دختر بچه ی نوجوونی بودی و همونجا گناه کردیم. پیمان بستیم گناه ما هرگز شبیه بوسه پرسفونه و هادس یا اولین لغزش آدم و حوا نبود نخستین گناه ما هرگز نامقدس نبود

مراقب شیطان باش مختار

میکائیل نگهدار ماست. آمین

خوبه پس مطمئن باشم میخوای خفم کنی؟ میخوای یه غلطی باهام بکنی فقط؟