خیلی عجیبه جدی

۲ سال گذشت. چقدر این غم های روی هم انباشته شده ی این چند سالِ اخیر، سخت و طاقت فرسان.

روحیه نموند واستون😂

هیچوقت فکر نمیکردم به استخر نه بگم و خدا هی داره باهاش امتحانم میکنه. این درسای لعنتی کی تموم میشن؟

الان دیگه کاملا یه محصل افسرده‌م

استخر مهمتره دیوانه برو😭 عجب ادم باهوشی هستی😭(وقتی فحشو حذف کردی:

یه‌ذره🤏🏻 دیره

در عین اینکه درس خوندنم جوریه که انگار دارم آب تو هاونگ می‌کوبم؛ جدیدا احساس میکنم هیچ وظیفه‌ایی بجز درس خوندن ندارم و زندگیم تو درس خوندن خلاصه میشه

و از این متنفرم. کو اون آمارایی که تا وقت اضافه پیدا می‌کرد نقاشی می‌کشید؟ کجاست اونی که همیشه دست به قلم -چه تو طرح زدن و چه تو نوشتن- بود؟ کجاست اونی که با رضایت کامل کاراشو به اشتراک میذاشت؟‌ کو آمارایی که خوشحالیش فیزیک خوندن بود؟ اون آمارا کجاست که برای زبان خوندن اشتیاق داشت و هروقت اعتماد به نفسش کم میومد انگلیسی صحبت می‌کرد؟ لطفا پیداش کنید؛ عمیقا بهش نیاز دارم🙏🏻

ای بابا... این پلنمونم که کنسل شد...