در عین اینکه درس خوندنم جوریه که انگار دارم آب تو هاونگ می‌کوبم؛ جدیدا احساس میکنم هیچ وظیفه‌ایی بجز درس خوندن ندارم و زندگیم تو درس خوندن خلاصه میشه

و از این متنفرم. کو اون آمارایی که تا وقت اضافه پیدا می‌کرد نقاشی می‌کشید؟ کجاست اونی که همیشه دست به قلم -چه تو طرح زدن و چه تو نوشتن- بود؟ کجاست اونی که با رضایت کامل کاراشو به اشتراک میذاشت؟‌ کو آمارایی که خوشحالیش فیزیک خوندن بود؟ اون آمارا کجاست که برای زبان خوندن اشتیاق داشت و هروقت اعتماد به نفسش کم میومد انگلیسی صحبت می‌کرد؟ لطفا پیداش کنید؛ عمیقا بهش نیاز دارم🙏🏻

ای بابا... این پلنمونم که کنسل شد...

خیلی ناراحتم که منم اینطور فکر میکردم

همینجاس فقط کارا خوردنش منم همینطور 😭

میکرد-؟

وقتی سن تو بود دیگه

الان کمتره حتما

لطفا نجاتش بده☹️

اوه پس منم قراره بعدا به خاطرش ناراحت بشم

اره چون باید تو هر چیزی تعادل داشته باشی وقتی استراحت و تفریح نزاری برا خودت بعدا حسرت میخوری