بسم الله #حدیث 🔸 دزدترینِ دزدان، کسی است که از نمازش می‌دزدد: هشدار شدید امیرالمؤمنین (علیه السلام) درباره نماز سریع و کلاغ‌وار! 🔸 جامع الاحادیث https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/323995 روضة الواعظین ج ۲، ص ۳۱۹ شناسه حدیث: ۳۲۳۹۹۵قائل: امام صادق (علیه السلام) > امیرالمؤمنین (علیه السلام) --- 🔻 وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ (علیه السلام): أَبْصَرَ أَمِيرُاَلْمُؤْمِنِينَ (علیه السلام) رَجُلاً وَ هُوَ يَنْقُرُ بِصَلاَتِهِ فَقَالَ: مُنْذُ كَمْ صَلَّيْتَ بِهَذِهِ اَلصَّلاَةِ؟ - فَقَالَ لَهُ اَلرَّجُلُ مُنْذُ كَذَا وَ كَذَا 🔻 و امام صادق (علیه السلام) فرمود: ⚡ امیرالمؤمنین (علیه السلام) مردی را دیدند که نمازش را [سریع و بدون رعایت طمأنینه‌ی قلبی] شتابان و نوک‌زنان می‌خواند. پس حضرت به او فرمودند: «چند وقت است که این‌گونه نماز می‌خوانی؟» آن مرد به ایشان گفت: «از فلان و فلان مدت [تاکنون]». 🔻 قَالَ مَثَلُكَ عِنْدَ اَللَّهِ مَثَلُ اَلْغُرَابِ إِذَا مَا نَقَرَ لَوْ مِتَّ مِتَّ عَلَی‌ غَيْرِ مِلَّةِ أَبِي اَلْقَاسِمِ 🔻 مولا امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) فرمودند: «مَثَل تو نزد خدا، مَثَل کلاغی است که نوک می‌زند. اگر [بر این حال] بمیری، بر غیر دین حضرت ابوالقاسم پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) مرده‌ای.» 🔻 ثُمَّ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ (علیه السلام): ⚡إِنَّ أَسْرَقَ اَلسُّرَّاقِ مَنْ سَرَقَ مِنْ صَلاَتِهِ . 🔻 سپس امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمودند: ⚡ «همانا دزدترینِ دزدان، کسی است که از نمازش می‌دزدد [و آن را با عجله و سریع، بدون آرامش و وقار و طمأنینه‌ی قلبی می‌خواند].» 🔸 🔸مهمترین نکات حدیث: * تشبیه نماز سریع به نوک زدن کلاغ: امام (علیه السلام) با تشبیهی بسیار گویا و تکان‌دهنده، نماز خواندنِ سریع و بدون آرامش و طمأنینه را به نوک زدن کلاغ تشبیه می‌کنند که نشان‌دهنده بی‌ارزش بودن و عدم قبولی چنین عبادتی است. * خطر خروج از دین: هشدار امام (علیه السلام) بسیار شدید است؛ ایشان می‌فرمایند که مرگ با چنین حالتی (استمرار بر نماز سریع و ناقص)، به منزله مردن بر غیر دین و آیین پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) است. این نشان می‌دهد که چنین نمازی، نه تنها مقبول نیست، بلکه هویت دینی فرد را نیز زیر سؤال می‌برد. (چون قلب انسان، از چنین نمازی تاثیر نمی‌پذیرد). * بدترین نوع دزدی: در نگاه امیرالمؤمنین (علیه السلام)، «دزدترینِ دزدان» کسی نیست که مال مردم را می‌رباید، بلکه کسی است که از نماز خود می‌دزدد؛ یعنی با عجله کردن و رعایت نکردن طمأنینه قلبی و رعایت ارکان و آداب آن، حق نماز را که مهم‌ترین ارتباط با خداوند است، ضایع می‌کند. این دزدی از نماز، چون دزدی از سرمایه ابدیِ خویش است، بدترین و خسارت‌بارترین دزدی‌ست. * اهمیت کیفیت بر کمیت: این حدیث تأکید دارد که صرف انجام سریع و بدون کیفیت عمل عبادی مهم نیست، بلکه رعایت دقیق کیفیت، حضور قلب و رعایت آداب و آرامش در آن، شرط اصلی قبولی عمل و تأثیرگذاری آن بر قلب و زندگی ابدی انسان است. 🔸 ✅ کانال اسرار الصلاة 🔸 @Soluk110

#اطلاعیه 🔸 پنجشنبه این هفته (۲۹ خرداد ١۴۰۴)، دوره #تعطیل می‌باشد. 🔸 ✅ کانال اسرار الصلاة 🔸 @Soluk110

❇️ جلسه ۶ 🔸 شرح #اسرار_الصلاة 👤 #استاد_صالحی 🔹 فصل ١ - آداب مشترک عبادات 🔖 خلاصه متنی👇 🌐 eitaa.com/soluk110/48 🗂 طمأنینه قلبی در نماز 🗂 حقیقت نماز، اقامه ولایت الهی 🔸 🔖کتاب آداب باطنی و اسرار معنوی نماز👇 eitaa.com/soluk110/18 🔻 از آثار امام خمینی (آداب الصلاة و سرّ الصلاة)، و میرزا جواد آقا ملکی تبریزی (اسرار الصلاة). 📍برگزارشده در مسجد کوی دانشگاه تهران 🔸 ✅ کانال اسرار الصلاة 🔸 @Soluk110

بسم الله 🔸 #خلاصه_متنی از صوت جلسه ۶ 🔹 دوره شرح #اسرار_الصلاة 🔈 https://eitaa.com/soluk110/47 🔸 🔸ولایت، شاه‌کلید گشایش چشم قلب: 🔻از طمأنینه در عبادت، تا شهود نور رب العالمين، در پرتو ولایت امیرالمؤمنین (ع) بسم الله الرحمن الرحیم 🔸 در جلسه ۶ شرح #اسرار_الصلاة در ایام غدیر (پنجشنبه ۲۲ خرداد، دو روز قبل غدیر)، به سراغ عمیق‌ترین اسرار نماز و عبودیت رفتیم تا دریابیم چگونه حقیقت ولایت، دروازه ورود به توحید و شاهراه ملاقات با پروردگار است. 🔻حقیقت نماز، فراتر از مناسک و آداب ظاهری که لازم هستند، حالتی از خشوع و اقرار وجودی به ربوبیت حق است؛ آنجا که عبد، آینه‌ای برای ظهور امر پروردگار می‌شود، چنانکه امام صادق (ع) فرمود: «الْعُبُودِیَّةُ جَوْهَرَةٌ کُنْهُهَا الرُّبُوبِیَّةُ» (عبودیت، گوهری است که کنه آن، ربوبیت است). چون هر قول و فعل عبد در نماز، دارد امر الهی و کلام الهی و فعل الهی را در آن قول و فعل نماز آشکار می‌کند که این امر خداست. 🔸 🔸مراتبی از سلوک در نماز: از حضور قلب و رو کردن توجه قلب به‌سوی خدا، تا تجلی حقیقت نماز در ظهور ولایت الهیه (با ولایت مولا علی علیه السلام) 1️⃣ طمأنینه؛ کلید گشودن زبانِ قلب: 🔻یکی از مهم‌ترین آداب قلبی عبادات، «طمأنینه» و آرامش است. عبادت با عجله و اضطراب، بر قلب تأثیری نمی‌گذارد. تکرار اذکار با سکونت و وقار، مانند تعلیم دادن به یک کودک است؛ زبانِ سر، به قلب تعلیم می‌دهد تا زبانِ قلب به ذکر باز شود. اگر قلب ذاکر نشود، در شدائد مرگ و قبر، تمام معارف از یاد می‌روند. مداومت بر عمل کم، از آن جهت برتر است که با ایجاد اثر دائمی، حقیقت عبادت را در باطن قلب حک می‌کند. 🔸 2⃣ شهود رب با چشم قلب: 🔻 وقتی از امیرالمؤمنین (ع) پرسیدند: «هَلْ رَأَیْتَ رَبَّکَ حِینَ عَبَدْتَه؟» (آیا پروردگارت را هنگام عبادت دیده‌ای؟)، ایشان فرمودند: «وَیْلَکَ، مَا کُنْتُ أَعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَهُ» (وای بر تو، من پروردگاری را که ندیده‌ام، نمی‌پرستم). سپس توضیح دادند: «لَا تُدْرِکُهُ الْعُیُونُ بِمُشَاهَدَةِ الْأَبْصَارِ وَ لَکِنْ رَأَتْهُ الْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ الْإِیمَانِ» (چشم‌های سر او را نمی‌بینند، اما قلب‌ها با حقایق ایمان او را مشاهده می‌کنند). این کار ولایت است؛ گشودن چشم و گوش و زبان باطنی انسان برای ملاقات و شهود پروردگار. 🔸 3⃣ قانون طلایی بازتاب عمل: 🔻در نظام الهی، هر عملی بازتابی دارد. رو به سوی خدا کردن ما در نماز، «اقبال رب» را به دنبال دارد. امام صادق (ع) می‌فرمایند مؤمنی نیست که با قلبش به خدا روی آورد، مگر آنکه خداوند با تمام وجه خویش به او روی می‌کند و به دنبال آن، محبت خود و سپس محبت سایر مؤمنان را در دل او قرار می‌دهد. این همان وعده قرآن است: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا» (مریم: ۹۶). 🔸 4⃣ امیرالمؤمنین (ع)، مصداق اتمّ «وُدّ رحمانی»: 🔻 کامل‌ترین تجلی این قانون، وجود مقدس امیرالمؤمنین علی (ع) است. او که با تمام وجود به خدا اقبال کرد، محور محبت و معیار ایمان شد. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «یَا عَلِیُّ مَثَلُکَ فِی أُمَّتِی مَثَلُ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»؛ کسی که تو را با قلبش دوست بدارد، گویی یک سوم قرآن را خوانده؛ اگر با زبان نیز یاری‌ات کند، دو سوم قرآن را؛ و اگر با عمل و دستش نصرتت کند، گویی تمام قرآن و تمام ایمان را به دست آورده است. 🔸 5⃣ ولایت، روح نماز و اصل همه خیرات: 🔻ولایت، صرفاً یک «فضیلت» نیست، بلکه «فرض و واجب» و «اصل دین» است. قرآن می‌فرماید: «وَ اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَکَبیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعین» (البقره: ۴۵)؛ که در روایات، «صبر» به رسول‌الله (ص) و «صلاة» به اقامه ولایت امیرالمؤمنین (ع) تأویل شده است. 🔻نماز، حج، زکات و تمام نیکی‌ها، فروعی هستند که از اصل ولایت اهل‌بیت (علیهم السلام) نشأت می‌گیرند، که فرمودند: «نَحْنُ أَصْلُ کُلِّ خَیْرٍ وَ مِنْ فُرُوعِنَا کُلُّ بِرٍّ». 🔻ورود به وادی توحید، بدون اقرار به ولایت ممکن نیست، همان‌گونه که عبادت شش‌هزارساله شیطان، بدون سجده بر ولایت آدم (ع)، او را مطرود ساخت. از این رو امام صادق (ع) فرمودند: «وَلَایَتِی لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ أَحَبُّ إِلَیَّ مِنْ وِلَادَتِی مِنْهُ، لِأَنَّ وَلَایَتِی لَهُ فَرْضٌ وَ وِلَادَتِی مِنْهُ فَضْلٌ» (ولایتم نسبت به علی بن ابیطالب (ع) برایم از فرزند او بودن دوست‌داشتنی‌تر است؛ زیرا ولایت او فرض و واجب است، اما ولادت از او یک فضیلت است).

🔥 نکته‌ای مهم و کلیدی: 🔻 راه رسیدن به حقیقت عبادت و خشوع و طمأنینه قلبی در برابر پروردگار، از شاه‌راه ولایت امیرالمؤمنین (ع) می‌گذرد. با تمسک به این «حبل متین ولایت» و با اقامه نماز همراه با «طمأنینه قلبی»، می‌توانیم قلب خود را برای شهود حقایق ایمان و ملاقات با پروردگار آماده سازیم. 🔸 📌(خلاصه از 0:00 تا حدود 8:00): 🔸روح نماز، خشوع و ذلت عبودیت است. نماز، تجلی اقرار وجودی، تعلق و وابستگی عاشقانه بنده به خدای سبحان است. در حقیقت، بنده خود را با تعلقش به ربّ معرفی می‌کند و «عبد آن است که «عبده» است، هرچه در وجود عبد آشکار می‌شود امر اوست، امر رب است». 🔸 «اَلْعُبُودِيَّةُ جَوْهَرٌ كُنْهُهَا اَلرُّبُوبِيَّةُ»: عبودیت گوهری است که کنه و عمق آن بروز و ظهور ربوبیت خداست. در حال نماز، عبد در حضور خداست و این حضور، او را به خشوع و احساس نیستی در برابر ربّ وارد می‌کند. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/76420 🔸 اقبال قلبی، بازتابی الهی دارد. ⚡ هنگامی که بنده با قلبش به سوی خدا رو می‌کند و توجه و اقبال قلبی به خدا پیدا می‌کند، خدا نیز با تمام وجود و حقیقتش به او رو می‌کند. این قاعده، همان «قانون طلایی» است که در کلام امیرالمؤمنین (ع) بیان شده است که: «كَمَا تَدِينُ تُدَانُ» یعنی «آن‌طور که رفتار کنی، آن‌طور با تو رفتار می‌شود». https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/296931 🔸 پاداش الهی: ده برابر و بیشتر! توجه تو به سوی خدا، با ده برابر پاداش باز می‌گردد: « مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها» (انعام 160). هرچه توجه خالص‌تر و نورانی‌تر باشد، این ضریب چندین برابر افزایش می‌یابد. 🔸 محبت الهی، بذر عشق در دل‌ها می‌پاشد. ⚡ اقبال خدا به بنده، باعث می‌شود که خداوند او را دوست بدارد و اثر این عشق الهی آن است که «أَقْبَلَ بِقُلُوبِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَيْهِ بِالْمَحَبَّةِ لَهُ بَعْدَ حُبِّ اَللَّهِ إِيَّاهُ»؛ یعنی خداوند محبت آن بنده را در دل دیگر مؤمنان قرار می‌دهد. ⚡️ فلَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ يُقْبِلُ بِقَلْبِهِ فِي صَلاَتِهِ إِلَى اَللَّهِ إِلاَّ أَقْبَلَ اَللَّهُ إِلَيْهِ بِوَجْهِهِ - وَ أَقْبَلَ بِقُلُوبِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَيْهِ بِالْمَحَبَّةِ لَهُ بَعْدَ حُبِّ اَللَّهِ إِيَّاهُ. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/298370 🔻حدیث قدسی می‌فرماید: «من کان لله کان الله له» (کسی که برای خدا باشد، خدا برای او می‌شود) و خداوند رابطه خلق را با کسی که رابطه‌اش را با او اصلاح کند، اصلاح خواهد کرد. 🔸 📌(خلاصه از حدود 15:00 تا 28:00): 🔸 طمأنینه قلبی در عبادت: راهی به سوی قلب ذاکر 🔸 آرامش، کلید تأثیرگذاری عبادت. یکی از آداب قلبی مهم در همه عبادات، به ویژه عبادات ذکریه، «طمأنینه» یا همان آرامش و سکونت قلب است. امام خمینی (ره) فرمودند که اگر عبادت با اضطراب و تزلزل قلب انجام شود، «قلب از آن عبادت منفعل نشود... و حقیقت عبادت صورت باطنیه قلب نگردد». 🔸 قلب، کودک زبان‌آموز ماست! ذکرهای زبانی ما در نماز، مانند معلمی است که به کودک (قلب) می‌آموزد تا سخن بگوید. «وقتی انسان با توجه انجام می‌دهد، توأمان با اثر تلقین زبانی، زبان این کودک (قلب) هم باز می‌شود، قلب هم ذاکر می‌شود». 🔻امام صادق (ع) فرمودند: «فَاجْعَلْ قَلْبَكَ قِبْلَةً لِلِسَانِك‏» (قلبت را قبله زبانت قرار بده) و «لَا تُحَرِّكْهُ إِلَّا بِإِشَارَةِ الْقَلْبِ» (زبانت را حرکت نده مگر به اشاره قلب). https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/76442 🔸تکرار، تثبیت‌کننده حقیقت عبادت. تکرار اذکار و اوراد برای این است که قلب از آن‌ها تأثیر بپذیرد و «کم‌کم حقیقت ذکر و عبادت تشکیل باطن ذات سالک را بدهد و قلبش با روح عبادت متحد گردد». 🔸 خطرات عبادت سطحی. عبادتی که قلب در آن حضوری نداشته باشد، در عالم دیگر محفوظ نمی‌ماند و ممکن است در هنگام مرگ و سختی‌ها «صورت آن نماز، و باور به آن حقایق نماز به کلی از صفحه قلب محو و نابود شود». در این صورت، تلقین میت در هنگام وارد شدن انسان به قبر نیز به کسی که قلبش ذاکر نبوده و حقایق دین در آن صورت نگرفته باشد، فایده‌ای نخواهد داشت. 🔸 📌(خلاصه از حدود 8:00 تا حدود 15:00): 🔸 ولایت امیرالمؤمنین (ع): معیار ایمان و تجلی مودت الهی 🔻 اوج محبت الهی در ولایت امیرالمؤمنین (ع). مصداق اتمّ مودت الهی، امیرالمؤمنین علی (ع) است که خود با تمام اخلاص رو به خدا آورده و خداوند نیز قلب همه مؤمنان را به سوی محبت او مایل کرده است. تا آنجا که «اصلاً معیار ایمان می‌شود محبت امیر مؤمنان علی (علیه السلام)». چنانکه خدای سبحان میفرماید: ⚡️«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا» (مریم: ۹۶) این آیه نشان می‌دهد که خداوند رحمان، مودت و محبت را برای کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام دهند، قرار می‌دهد. 🔸

🔻 حضرت علی (ع)، همچون سوره توحید! پیامبر اکرم (ص) در منقبتی اختصاصی درباره امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «یَا عَلِیُّ مَثَلُکَ فِی أُمَّتِی مَثَلُ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»، ای علی، مثل تو در امت من مانند سوره قل هو الله احد است، ⚡ «فَمَنْ أَحَبَّكَ بِقَلْبِهِ فَكَأَنَّمَا قَرَأَ ثُلُثَ اَلْقُرْآنِ ، وَ مَنْ أَحَبَّكَ بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَكَ بِلِسَانِهِ فَكَأَنَّمَا قَرَأَ ثُلُثَيِ اَلْقُرْآنِ، وَ مَنْ أَحَبَّكَ بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَكَ بِلِسَانِهِ وَ نَصَرَكَ بِيَدِهِ فَكَأَنَّمَا قَرَأَ اَلْقُرْآنَ كُلَّهُ»، 🔻 هر كه در دلْ تو را دوست داشته باشد چنان است كه يك سوم قرآن را خوانده، و هر كه تو را در دل دوست بدارد و به زبان يارى ات دهد گويا دو سوم قرآن را خوانده، و هر كه تو را در دل دوست بدارد و به زبان يارى ات دهد و با عمل نصرتت كند چنان است كه همه قرآن را خوانده باشد. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/238062 🔸 📌(خلاصه از حدود 28:00 تا 40:00): 🔸 رؤیت قلبی حق و تجلی ولایت در انسان 🔸 چشم و گوش باطنی. کسی که چشم و گوش جسمانی خود را در راه اطاعت حق صرف نکند، در عالم آخرت از چشم و گوش روحانی بی‌نصیب خواهد بود. «کسی که اینجا چشم قلبشو باز نکرده، گوش قلبشو باز نکرده، زبان قلبشو باز نکرده، در آنجا کور و کر و لال محشور میشود (مَنْ كانَ في‏ هذِهِ أَعْمى‏ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‏ - اسراء ۷۲). 🔻 عمل مداوم، اثری ماندگار. هیچ عملی نزد خدا محبوب‌تر از عملی نیست که مداومت بر آن شود، گرچه کم باشد: «قَلِيلٌ يَدُومُ خَيْرٌ مِنْ كَثِيرٍ مُنْقَطِعٍ» (غرر الحکم ج۱ ص۴۹۸). این مداومت، باعث می‌شود که عمل «صورت باطنیه قلب شود» و تأثیر آن با گوشت و خون انسان آمیخته و ماندگار گردد. 🔻 «مَا كُنْتُ أَعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَهُ» (من خدایی را که ندیده‌ام نمی‌پرستم!). امیرالمؤمنین (ع) فرمودند که «چشم سر خدا را نمی‌بیند اما قلب‌ها خدا را با حقیقت ایمان می‌بینند: «لَا تُدْرِكُهُ الْعُيُونُ فِي مُشَاهَدَةِ الْأَبْصَارِ وَ لَكِنْ رَأَتْهُ الْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ الْإِيمَانِ». https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/310482 🔸 ولایت، باب رؤیت باطنی. این کار ولایت است که انسان را به «لقاء و ملاقات با رب» می‌برد و «چشم قلب‌شان را به نور رب باز می‌کند». امام صادق (ع) به ابوبصیر فرمودند که مؤمنین نه تنها در قیامت، بلکه «در دنیا هم خدا را مشاهده می‌کنند... به رؤیت قلب نه به رؤیت بصر» (وَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنِينَ لَيَرَوْنَهُ فِي اَلدُّنْيَا قَبْلَ يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ، أَ لَسْتَ تَرَاهُ فِي وَقْتِكَ هَذَا؟، ... وَ لَيْسَتِ اَلرُّؤْيَةُ بِالْقَلْبِ كَالرُّؤْيَةِ بِالْعَيْنِ...) https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/412050 🔸 📌(خلاصه از حدود 40:00 تا 48:00): 🔸 ولایت: حقیقت نماز و کلید پذیرش اعمال 🔻 معرفت به ولایت، معرفت به خداست. کسی که معرفت به نورانیت ولایت امیرالمؤمنین (ع) نداشته باشد، معرفت به خدا ندارد و کسی که معرفت به نورانیت ولایت او داشته باشد، معرفت به خدا پیدا می‌کند. 🔻 نماز، ولایت است! «وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ» (بقره: 45). امام علی (ع) فرمودند: «فَالصَّبْرُ رَسُولُ اَللَّهِ (صلی الله علیه وآله) وَ اَلصَّلاَةُ إِقَامَةُ وَلاَيَتِي» (صبر رسول خداست و نماز اقامه ولایت من است). 🔻 در ادامه آیه که میفرماید: «وَ إِنَّها لَكَبيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعين‏» (بقره: 45). به تصریح حضرت نماز چون اقامه ولایت است امری سنگین است، جز برای فروتنان و خاشعان: «لِأَنَّ اَلْوَلاَيَةَ كَبِيرَةٌ حَمْلُهَا إِلاَّ عَلَى اَلْخَاشِعِينَ». 🔻و اینکه حضرت میفرمایند: «فَمَنْ أَقَامَ وَلاَيَتِي فَقَدْ أَقَامَ اَلصَّلاَةَ» (هر کس ولایت مرا برپا دارد، نماز را برپا داشته است). این نشان‌دهنده عمق پیوند نماز با ولایت است. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/234907 🔻اهل بیت (ع)، ریشه همه خوبی‌ها. ⚡ امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «نَحْنُ اَلصَّلاَةُ فِي كِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ نَحْنُ اَلزَّكَاةُ، وَ نَحْنُ اَلصِّيَامُ، وَ نَحْنُ اَلْحَجُّ ...» (ما هستیم [حقیقت] نماز در کتاب خدا، ما هستیم [حقیقت] زکات و روزه و حج ... )، https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/402040 ⚡و نیز می‌فرمایند: «نَحْنُ أَصْلُ كُلِّ خَيْرٍ وَ مِنْ فُرُوعِنَا كُلُّ بِرٍّ» (ما ریشه هر خوبی هستیم و از شاخه‌های ماست هر نیکی‌ای). https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/119033 🔻 ولایت، شرط پذیرش اعمال. شیطان شش هزار سال عبادت کرد، اما با انکار ولایت آدم، هیچ عبادتی از او پذیرفته نشد. اقرار به ولایت، باب توحید است و کسی که ولایت را انکار کند، اصلاً وارد توحید و جرگه دینداران نشده است. 🔹

🔻امام صادق (ع) فرمودند: «ولایت من نسبت به علی بن ابی طالب، نزد من دوست‌داشتنی‌تر از آن است که من فرزند او هستم»: «وَلاَيَتِي لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (ع) أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ وِلاَدَتِي مِنْهُ» ، زیرا ولایت علی فرض و واجب است، ولی فرزند او بودن فضیلت است: «لِأَنَّ وَلاَيَتِي لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَرْضٌ وَ وِلاَدَتِي مِنْهُ فَضْلٌ». https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/244025 🔻اذان، ندای ولایت است. ⚡ «حَيَّ عَلَى خَيْرِ اَلْعَمَلِ» (بشتابید به سوی بهترین عمل) در اذان و اقامه نماز، یعنی «حَيَّ عَلَى الولایة» (به سوی ولایت بشتابید)، چرا؟ چون «اقامه ولایت الهی» بهترین عمل است. و چرا بهترین عمل است؟ زیرا همه اعمال با ولایت قبول می‌شوند: «قَوْلِهِ «حَيَّ عَلَى خَيْرِ اَلْعَمَلِ» أَيْ حَثٌّ عَلَى اَلْوَلاَيَةِ، وَ عِلَّةُ أَنَّهَا خَيْرُ اَلْعَمَلِ: أَنَّ اَلْأَعْمَالَ كُلَّهَا بِهَا تُقْبَلُ». https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/274586 🔹 🙏امیدواریم این نکات ناب از قرآن و عترت، قلب‌مان را به سوی نور هدایت روشن‌تر کرده و گامی بزرگ در مسیر اقامه ولایت الهی در زندگی‌مان باشد. با ولایت امیرالمؤمنین (ع)، قلب ما مطیع اوامر خدا گشته، و نسبت به تمام منکرات، بیزار می‌شود. 🔸 #اسرار_نماز #ولایت #امیرالمومنین #غدیر #شهود_قلبی #طمأنینه #عبودیت 🔸 ✅ کانال اسرار الصلاة 🔸 @Soluk110

#مخصوص‌اعضای‌شورای‌مرکزی‌بسیج‌کوی 🚨جلسه درس اخلاق وعرفان «اسرار الصلاة» با بیان حجت الاسلام دکتر صالحی در دفتر بسیج دانشجویی کوی دانشگاه، ان شاءالله بعد از برنامه دعای کمیل برگزار خواهد شد. جلسه سوای از مباحث اخلاقی، به مباحث کاربردی و آزاد از قبیل سبک زندگی و ازدواج پرداخته خواهد شد.

🔸 «از هیئت بنده گریزپا تا نیت آخرین وداع: منشور جامع امام رضا (عليه السلام) برای اقامه نماز کامل» 🔸 جامع الاحادیث https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/200554 مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ۴، ص ۸۷ شناسه حدیث: ۲۰۰۵۵۴ قائل: منسوب به امام رضا (عليه السلام) در کتاب فقه الرضا --- 🔻 فِقْهُ الرِّضَا، (عليه السلام): فَإِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَقُومَ إِلَى الصَّلاَةِ فَلاَ تَقُمْ إِلَيْهَا مُتَكَاسِلاً وَ لاَ مُتَنَاعِساً وَ لاَ مُسْتَعْجِلاً وَ لاَ مُتَلاَهِياً وَ لَكِنْ تَأْتِيهَا عَلَى السُّكُونِ وَ الْوَقَارِ وَ التُّؤَدَةِ وَ عَلَيْكَ الْخُشُوعُ وَ الْخُضُوعُ مُتَوَاضِعاً لِلَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ مُتَخَاشِعاً عَلَيْكَ الْخَشْيَةُ وَ سِيمَاءُ الْخَوْفِ رَاجِياً خَائِفاً بِالطُّمَأْنِينَةِ عَلَى الْوَجَلِ وَ الْحَذَرِ. ⚡ در کتاب فقه الرضا از امام (عليه السلام) روایت شده است: «پس هنگامی که خواستی به نماز بایستی، با حالت کسالت، خواب‌آلودگی، شتابزدگی و بازیگوشی به سوی آن نرو؛ بلکه با آرامش، وقار و طمأنینه به سوی آن بیا. و بر تو باد به خشوع و خضوع، در حالی که برای خداوند جلّ و عزّ فروتن و متواضع هستی. بر تو باد به ترس و سیمای بیمناکی، در حالی که هم امیدوار و هم ترسان، و با آرامشی آمیخته به هراس و احتیاط باشی.» 🔻 فَقِفْ بَيْنَ يَدَيْهِ كَالْعَبْدِ الْآبِقِ الْمُذْنِبِ بَيْنَ يَدَيْ مَوْلاَهُ فَصُفَّ قَدَمَيْكَ وَ انْصِبْ نَفْسَكَ وَ لاَ تَلْتَفِتْ يَمِيناً وَ شِمَالاً وَ تَحْسَبُ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ. ⚡ «پس در برابر او بایست، همچون بنده گریزپای گنهکار در مقابل مولایش. پاهایت را جفت کن و خود را [در برابر او] به پا دار و به راست و چپ توجه مکن، و چنان بپندار که گویی او را می‌بینی، پس اگر تو او را نمی‌بینی، همانا او تو را می‌بیند.» 🔻 وَ لاَ تَعْبَثْ بِلِحْيَتِكَ وَ لاَ بِشَيْءٍ مِنْ جَوَارِحِكَ وَ لاَ تُفَرْقِعْ أَصَابِعَكَ وَ لاَ تَحُكَّ بَدَنَكَ وَ لاَ تُولَعْ بِأَنْفِكَ وَ لاَ بِثَوْبِكَ وَ لاَ تُصَلِّ وَ أَنْتَ مُتَلَثِّمٌ وَ لاَ يَجُوزُ لِلنِّسَاءِ الصَّلاَةُ وَ هُنَّ مُتَنَقِّبَاتٌ وَ يَكُونُ بَصَرُكَ فِي مَوْضِعِ سُجُودِكَ مَا دُمْتَ قَائِماً وَ أَظْهِرْ عَلَيْكَ الْجَزَعَ وَ الْهَلَعَ وَ الْخَوْفَ وَ ارْغَبْ مَعَ ذَلِكَ إِلَى اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ. ⚡ «و با ریش خود و هیچ‌یک از اعضای بدنت بازی مکن، و انگشتانت را نشکن، و بدنت را مخاران، و به بینی و لباست مشغول مشو. و در حالی که صورتت را پوشانده‌ای نماز مخوان، و برای زنان نیز جایز نیست در حالی که نقاب بر چهره دارند نماز بخوانند. و تا زمانی که ایستاده‌ای، باید نگاهت به محل سجده‌ات باشد و بر خود [آثار] بی‌قراری، اضطراب و ترس را آشکار کن و با این حال، به سوی خداوند عزّ و جلّ رغبت نشان ده.» 🔻 وَ لاَ تَتَّكِ مَرَّةً عَلَى رِجْلِكَ وَ مَرَّةً عَلَى الْأُخْرَى وَ تُصَلِّي صَلاَةَ مُوَدِّعٍ تَرَى أَنَّكَ لاَ تُصَلِّي أَبَداً وَ اعْلَمْ أَنَّكَ بَيْنَ يَدَيِ الْجَبَّارِ وَ لاَ تَعْبَثْ بِشَيْءٍ مِنَ الْأَشْيَاءِ وَ لاَ تُحَدِّثْ لِنَفْسِكَ وَ أَفْرِغْ قَلْبَكَ وَ لْيَكُنْ شُغْلُكَ فِي صَلاَتِكَ وَ أَرْسِلْ يَدَيْكَ أَلْصِقْهُمَا بِفَخِذَيْكَ. ⚡ «و یک بار بر یک پا و بار دیگر بر پای دیگر تکیه مکن، و نمازِ کسی را بخوان که وداع می‌کند و گمان می‌بری که دیگر هرگز نماز نخواهی خواند. و بدان که در برابر [خداوند] جبّار ایستاده‌ای و با هیچ چیز بازی مکن و با خود سخن مگو و قلبت را [از غیر خدا] خالی کن و باید تمام اشتغالت در نمازت باشد. و دو دستت را رها کن و به ران‌هایت بچسبان.» 🔻 وَ لاَ تَضَعْ يَدَيْكَ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ لَكِنْ أَرْسِلْهُمَا إِرْسَالاً فَإِنَّ ذَلِكَ تَكْفِيرُ أَهْلِ الْكِتَابِ. وَ لاَ تَتَمَطَّى فِي صَلاَتِكَ وَ لاَ تَتَجَشَّأْ وَ امْنَعْهُمَا بِجُهْدِكَ وَ طَاقَتِكَ فَإِذَا عَطَسْتَ فَقُلْ الْحَمْدُ لِلَّهِ. وَ لاَ تُصَلِّ وَ بِكَ شَيْءٌ مِنَ الْأَخْبَثَيْنِ فَإِنْ كُنْتَ فِي الصَّلاَةِ فَوَجَدْتَ غَمْزاً فَانْصَرِفْ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ شَيْئاً تَصْبِرُ عَلَيْهِ مِنْ غَيْرِ إِضْرَارٍ بِالصَّلاَةِ. ⚡ «و دست‌هایت را روی یکدیگر قرار مده، بلکه آنها را کاملاً رها کن، زیرا این کار [دست‌بستن]، عمل اهل کتاب است. و در نمازت کش و قوس مرو و آروغ مزن و با تمام تلاش و توانت از آن دو جلوگیری کن. پس اگر عطسه کردی، بگو «اَلْحَمْدُ لِلَّهِ». و در حالی که یکی از دو «اخبثین» (ادرار یا مدفوع) بر تو فشار می‌آورد، نماز مخوان. پس اگر در نماز بودی و فشاری حس کردی، [از نماز] خارج شو، مگر آنکه چیزی باشد که بتوانی بدون آسیب رساندن به نماز بر آن صبر کنی.»

🔻 وَ الْمَرْأَةُ إِذَا قَامَتْ إِلَى صَلاَتِهَا ضَمَّتْ رِجْلَيْهَا وَ وَضَعَتْ يَدَيْهَا عَلَى صَدْرِهَا مِنْ مَكَانِ ثَدْيَيْهَا فَإِذَا رَكَعَتْ وَضَعَتْ يَدَيْهَا عَلَى فَخِذَيْهَا وَ لاَ تَتَطَأْطَأُ كَثِيراً لِئَلاَّ تَرْفَعَ عَجِيزَتَهَا فَإِذَا سَجَدَتْ جَلَسَتْ ثُمَّ سَجَدَتْ لاَطِئَةً بِالْأَرْضِ فَإِذَا أَرَادَتِ النُّهُوضَ تَقُومُ مِنْ غَيْرِ أَنْ تَرْفَعَ عَجِيزَتَهَا فَإِذَا قَعَدَتْ لِلتَّشَهُّدِ رَفَعَتْ رِجْلَيْهَا وَ ضَمَّتْ فَخِذَيْهَا. ⚡ «و زن هنگامی که به نمازش می‌ایستد، پاهایش را به هم می‌چسباند و دستانش را بر روی سینه‌اش در محل پستان‌هایش قرار می‌دهد. پس هنگامی که رکوع کرد، دستانش را بر ران‌هایش می‌گذارد و زیاد خم نمی‌شود تا سرینش بالا نیاید. پس هنگامی که سجده کرد، می‌نشیند و سپس در حالی که به زمین چسبیده است سجده می‌کند. پس هنگامی که خواست برخیزد، بدون آنکه سرینش را بالا بیاورد، برمی‌خیزد. و هنگامی که برای تشهد نشست، پاهایش را بالا آورده و ران‌هایش را به هم می‌چسباند.» 🔻 وَ قَالَ (عليه السلام): اعْلَمْ أَنَّ الصَّلاَةَ ثُلُثُهَا وُضُوءٌ وَ ثُلُثُهَا رُكُوعٌ وَ ثُلُثُهَا سُجُودٌ وَ أَنَّ لَهَا أَرْبَعَةَ آلاَفِ حَدٍّ وَ أَنَّ فُرُوضَهَا عَشَرَةٌ ثَلاَثٌ مِنْهَا كِبَارٌ وَ هِيَ تَكْبِيرَةُ الاِفْتِتَاحِ وَ الرُّكُوعُ وَ السُّجُودُ وَ سَبْعَةٌ صِغَارٌ وَ هِيَ الْقِرَاءَةُ وَ تَكْبِيرُ الرُّكُوعِ وَ تَكْبِيرُ السُّجُودِ وَ تَسْبِيحُ الرُّكُوعِ وَ تَسْبِيحُ السُّجُودِ وَ الْقُنُوتُ وَ التَّشَهُّدُ وَ بَعْضُ هَذِهِ أَفْضَلُ مِنْ بَعْضٍ. ⚡ و امام (عليه السلام) فرمود: «بدان که یک‌سوم نماز وضو، یک‌سوم آن رکوع و یک‌سوم آن سجود است. و نماز چهار هزار حدّ و مرز دارد و واجبات آن ده چیز است: سه تای آن بزرگ است و آن تکبیرة الافتتاح، رکوع و سجود است. و هفت تای آن کوچک است و آن قرائت، تکبیر رکوع، تکبیر سجود، تسبیح رکوع، تسبیح سجود، قنوت و تشهد است و برخی از اینها از برخی دیگر برتر است.» 🔸 🔸مهمترین نکات حدیث: 🔻 این روایت یک منشور کامل و بی‌نظیر در باب «آداب» و «اسرار» نماز است که به پیوند عمیق میان ظاهر (جوارح) و باطن (قلب) در این عبادت می‌پردازد. این حدیث صرفاً یک رساله فقهی نیست، بلکه یک دستورالعمل عرفانی برای اقامه نماز حقیقی است. 🔻 سه استعاره کلیدی برای حضور قلب: امام (عليه السلام) برای دستیابی به نهایت خشوع، سه تصویر قدرتمند را ترسیم می‌کند: ۱. «كَالْعَبْدِ الْآبِقِ الْمُذْنِبِ»: نمازگزار باید با هیئت یک بنده فراری و گناهکار در برابر مولایش بایستد که این حالت، نهایت فروتنی و احساس نیاز را به همراه دارد. ۲. «تُصَلِّي صَلاَةَ مُوَدِّعٍ»: نماز را باید همچون آخرین وداع با دنیا و عبادت خواند. این نیت، تمام غفلت‌ها و افکار پراکنده را از بین می‌برد. ۳. «كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ»: این عبارت که به «مقام احسان» مشهور است، بالاترین سطح از مراقبه و حضور را تعریف می‌کند؛ عبادت در حالی که خود را در محضر خدا می‌بینی. 🔻 تأکید بر تمایزات کلیدی فقهی: حدیث به روشنی به یکی از مهم‌ترین تمایزات ظاهری نماز در فقه شیعه اشاره می‌کند: - رها کردن دست‌ها (ارسال): «أَرْسِلْ يَدَيْكَ أَلْصِقْهُمَا بِفَخِذَيْكَ». - نهی صریح از دست‌بستن (تکتّف): «لاَ تَضَعْ يَدَيْكَ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فَإِنَّ ذَلِكَ تَكْفِيرُ أَهْلِ الْكِتَابِ». این روایت، دست بستن در نماز را عمل اهل کتاب معرفی کرده و از آن نهی می‌کند. 🔻 آداب نماز برای زنان: دستورالعمل‌های خاص برای بانوان، مانند چسباندن پاها و قرار دادن دست‌ها بر سینه «وَضَعَتْ يَدَيْهَا عَلَى صَدْرِهَا» و نحوه خاص رکوع و سجود، همگی با هدف حفظ حداکثری حیا، پوشیدگی و وقار زن در هنگام عبادت تنظیم شده است. 🔻 ساختارشناسی نماز: در پایان، امام (عليه السلام) تحلیلی ساختاری از نماز ارائه می‌دهد و آن را به سه رکن اصلی وضو، رکوع و سجود «ثُلُثُهَا وُضُوءٌ وَ ثُلُثُهَا رُكُوعٌ وَ ثُلُثُهَا سُجُودٌ» تقسیم کرده و سپس واجبات آن را به دو دسته بزرگ و کوچک طبقه‌بندی می‌کند که این نشان‌دهنده اهمیت متفاوت ارکان و واجبات نماز است. 🔸

🔸عرضه ولایت کلیه الهیه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بر انبیاء الهی  [ المیزان فی تفسیر القرآن، ج١٧ ص١۷۰ ]  🔻 و فی البحار، عن البصائر بإسناده عن حبة العرنی قال: قال أمیر المؤمنین (ع): إن الله عرض ولایتی علی أهل السماوات و علی أهل الأرض-أقر بها من أقر و أنکرها من أنکر-أنکرها یونس فحبسه الله فی بطن الحوت حتی أقر بها. 🔻 أقول: و فی معناه روایات أخر، و المراد الولایة الکلیة الإلهیة التی هو (ع) أول من فتح بابها من هذه الأمة و هی قیامه تعالی مقام عبده فی تدبیر أمره فلا یتوجه العبد إلا إلیه و لا یرید إلا ما أراده و ذلک بسلوک طریق العبودیة التی تنتهی بالعبد إلی أن یخلصه الله لنفسه فلا یشارکه فیه غیره. 🔻 و کان ظاهر ما أتی به یونس (ع) مما لا یرتضیه الله تعالی فلم یکن قابلا للانتساب إلی إرادته فابتلاه الله بما ابتلاه لیعترف بظلمه علی نفسه و أنه تعالی منزه عن إرادة مثله فالبلایا و المحن التی یبتلی بها الأولیاء من التربیة الإلهیة التی یربیهم بها و یکملهم و یرفع درجاتهم بسببها و إن کان بعضها من جهة أخری مؤاخذة ذات عتاب، و قد قیل البلاء للولاء. و یؤید ذلک ما عن العلل، بإسناده عن أبی بصیر قال: قلت لأبی عبد الله (ع): لأی علة صرف الله العذاب عن قوم یونس-و قد أظلهم و لم یفعل ذلک بغیرهم من الأمم؟ فقال: لأنه کان فی علم الله أنه سیصرفه عنهم لتوبتهم -و إنما ترک إخبار یونس بذلک- لأنه أراد أن یفرغه لعبادته فی بطن الحوت- فیستوجب بذلک ثوابه و کرامته. 🔸