تیکه اول هوشنگو درم که بعد از یه روز خسته کننده مثل همیشه صبح تا ظهر مدرسه ظهر تا شب سره کار خلاصه یه زندگیه نکبت باری دره که نگو حالا دره مره خانه تا یه رشته پلویی چیزی بزنه بر بدنو بخوابه و دوباره فردا زندگی نکبت بارشو تکرار کنه (یه تخم چشمی یهو از یه جایی میه پشتش)

خلاصه هوشنگمانم حواسش لوکه مره به صدای خُرناسه چشمه ،یگهو شاش بند مره عو یه بسم الله مگه بدو ک مدویی

(مودوعه)

(تند تر مودوعه)

همینجور ک داره مودوعه چشم بهم مزنه میبینه عه یگهو تخم چشم میه جلوشو مگه ای لا*ی داشتی کجا در مرفتی خلاصه باهاش دردو دل مکنه

عزیزه دلم تا کی میخوای حقارت بکشی مشتو لگد های بقیه رو تحمل کنی؟هوم؟تا کی میخوای تنها باشی و مردم مسخرت کنن؟ چرا نمیخوای جای که توی اون قلب مهربونت میسوزه رو تسکین بدی بهتر نیست که یه فکری برداری؟ میخوای کمکت کنم؟میخوای راه حلشو بهت بگم؟ هوشنگ:بگض گلومو گلفته ولی اغه(اره)

تخم چشم:خودتو بکش🤣🤣(انگشت وسط)

ایسایاما: تو دنیا فقط من بلدم پایان تلخ و مسخره بنویسم.

همون لحظه من با یه داستان رندوم و خیلی خیلی چرت و از همه مهم تر یه پایان خیلی خیلی مسخره تر و تلخ تر ☠

واقعا هوشنگ خوبی دری دایی جان

هوشنگ خدا بیامرزی