‌دست من نیس به ولله من سعی به حفظ شخصیت آکادمیک و دخترونه دارم، ولی هرروز دارم بددهن تر از دیروز میشم.

منو نسترن واقعا وجه اشتراک زیادی داریم .

-

ببوس مرا، شاید فردایی برایم وجود نداشته باشد.

مرا به آغوش بکش، شاید فردایی برایم وجود نداشته باشد.

شما فکر می‌کنی که من از چیزی خبر ندارم، درصورتی که من از همه چیز باخبرم فقط به روی خودم نمیارم.

از باگ‌های آفرینش اینه که اونایی که دوستشون داریم می‌تونن دوستمون نداشته باشن.

-

‌شونصد تا کانال خبر عضوم همچنان باز نمی‌فهمم چه‌خبره.

راستش دلم برات تنگ شده و این رو از خودم هم‌ پنهون میکنم.

ولی تو خیلی بغل بهم بدهکاری :)

انسان‌های عجیبی هستید؛ با صدای بلند می‌خندید، به نغمه‌های شاد پناه می‌برید، و اگر دعوتی به جشن باشد، دست رد به آن نمیزنید. اما همین که شب می‌رسد، در خلوت صفحه‌های مجازی، استوری‌های غمگین می گذارید و از دلِ خسته‌تان می‌نویسید. و حال ما کدام را باور کنیم؟ ناله هایتان در فضای مجازی؟ یا خوشگذرانی هایتان؟