🆕 ارتش: ۱۱ عملیات برون مرزی تیپ ۶۵ نوهد ارتش مقتدر جمهوری اسلامی ایران در خاک کردستان عراق، با همکاری اطلاعاتی گروه های هم پیمان ایران، 8 فرمانده میانی گروهک های تجزیه طلب را حذف و ۳ مقر را تخریب کرد. 🔸 صلح رمانتیک و واقع‌گرا: 🖊سید محمد مهدی حسینی: 1️⃣ اگر نگاهی به وضعیت رسانه‌ای چند روز اخیر کشور داشته باشید، می‌بینید که افراد زیادی و جریانات زیادی صحبت از لزوم صلح می‌زنند، آن‌ها این محتوا را در قالب‌هایی چون #نه_به_جنگ یا لزوم #مذاکره یا #عقلانیت و ... می‌زنند. حتّی جبهه اصلاحات و شخص خاتمی و نیز برخی از شِبه اصولگرایان نیز وارد میدان شده‌اند. 2️⃣ آن‌چه که این افراد متوجّه نمی‌شوند ـ صرف نظر از نیّت آن‌ها ـ این است که در محیط خشن بین الملل، صلح از طریق قدرت و عینیّت تحقّق پیدا می‌کند، نه «مِنبَرهای شِبه اخلاقی انسان‌گرایانه»، 3️⃣ اگر این افراد از حمله زمینی دشمن به کشور ترس دارند، این حمله با اقداماتی از قبیل آن‌چه ارتش قهرمان جمهوری اسلامی انجام داده مرتفع می‌شود یا احتمالش کم می‌شود. نه با ناله‌های #رمانتیک. #واقع_گرا

اشتراک گذاری محدود اطلاعات توسط دولت عمیق ایران 🖊 سید محمد مهدی حسینی 1️⃣ چندی پیش #پوتین گفته بود که ما پیشنهاد دادیم که اورانیوم غنی شده 60% ایران را نگهداری کنیم، ایران نیز قبول کرد. 2️⃣ عده ای این پیشنهاد را در مورد چین دادند که پاسخ دکتر شاکری را می بینید. 3️⃣ یک نکتۀ مهم مغفول این است که اساسا دولت عمیق ایران گزینه های زیاد و متعدد را بررسی کرده است و تصمیم می‌گیرد، در حالی که مردم فکر می کنند ایران به صورت کاملا متعصّبانه تصمیم گیری می کند. 4️⃣ این وضعیت محدودیت اطلاعات عمومی، گرچه فوایدی دارد مثل پیشگیری از #قطبش_جامعه (دو قطبی شدن شدید جامعه) ولی توان #اقناع‌سازی دولت عمیق را کم کرده است. 5️⃣ باید فکری کرد. #دولت_عمیق #اطلاعات 🆔@statebuilding

⭕️تغییر ادراک از سیاست؛ یکی از بسترهای پیدایش دولت مدرن ✍تفرشی دولت مدرن صرفاً با تغییر در ساختارها و نهادهای سیاسی پدید نیامد؛ پیش از آن باید «ادراک از سیاست» تغییر می‌کرد. ماکیاوللی در یکی از نقاط عطف این تغییر قرار دارد. پرسش سیاسی پیش از این بیشتر حول این می‌چرخید که حکومت چگونه باید باشد تا عادلانه، الهی یا فضیلت‌مند باشد؛ اما در اندیشه ماکیاوللی، پرسش به این سمت می‌رود که حکومت چگونه عمل می‌کند و چگونه می‌تواند قدرت را حفظ کند. این جابه‌جایی پرسش، صرفاً یک تغییر در واژگان نیست، بلکه تغییر در نحوه دیدن امر سیاسی است. در اینجا «حقیقت مؤثر» اهمیت پیدا می‌کند. ماکیاوللی می‌خواهد واقعیت را چنان‌که هست ببیند، نه چنان‌که باید باشد. به همین دلیل، به جای آنکه سیاست را صرفاً از دریچه آرمان‌های اخلاقی یا تصویرهای آرمانی از حکومت ببیند، به سازوکارهای واقعی قدرت، مناسبات قدرت و عواملی توجه می‌کند که در میدان سیاست واقعاً اثرگذارند. این تغییر، به معنای نفی همه ارزش‌ها نیست؛ بلکه نشان‌دهنده این است که برای فهم سیاست، باید از سطح «آنچه باید باشد» به سطح «آنچه واقعاً عمل می‌کند» نیز رفت. این تغییر ادراک را می‌توان در نسبت میان «قدرت» و «اخلاق» نیز دید. ماکیاوللی نشان می‌دهد که سیاست صرفاً با اخلاق فردی قابل توضیح نیست و سیاستمدار با عوامل قهری و ضرورت‌هایی روبه‌روست که با نیت خیر و موعظه مهار نمی‌شوند. از همین‌جا، «ضرورت» و «حفظ دولت» اهمیت پیدا می‌کنند و سیاست به‌عنوان میدانی با منطق خاص خودش فهمیده می‌شود. به این معنا، ماکیاوللی یکی از نخستین کسانی نیست که قدرت را دیده، اما از کسانی است که قدرت و منطق آن را به نحوی تازه صورت‌بندی کرده و آن را به هسته‌ای از اندیشه سیاسی مدرن تبدیل کرده است. اهمیت این تغییر برای من در این است که دولت مدرن را نمی‌توان صرفاً به یک ساختار نهادی فروکاست. پشت این ساختار، یک «نحوه دیدن سیاست» وجود دارد؛ نحوه‌ای که قدرت، امنیت، بقا، دولت و نسبت آنها با اخلاق و دین را به شکل خاصی می‌چیند. اگر این تغییر در ادراک فهم نشود، ممکن است تصور کنیم با تغییر چند نهاد یا ابزار، از دولت مدرن عبور کرده‌ایم، در حالی که همچنان در چارچوب، نظام و جهانِ فکری ـ مفهومی و منطقیِ آن می‌اندیشیم. بنابراین، فهم دولت مدرن نیازمند فهم آن «چرخش نظری»‌ای که ادراک از سیاست را تغییر داد؛ به‌گونه‌ای که در کنار پرسش از اینکه حکومت چگونه باید باشد، پرسش از اینکه چگونه عمل می‌کند، چگونه قدرت را حفظ می‌کند و با چه ضرورت‌هایی روبه‌روست نیز به مسئله اصلی اندیشه سیاسی تبدیل شد. از این منظر، ماکیاوللی برای من فقط یک متفکر درباره دولت نیست؛ ماکیاوللی یکی از چهره‌های مهم و اثرگذار در تغییرِ «ادراک از سیاست» در گذار از سیاست پیشامدرن به سیاست مدرن بود؛ او در شکل‌گیری این تغییر نقشی ایفا کرد و بخشی از منطق جدید سیاست را به زبان نظری صورت‌بندی کرد. فهم این تغییر، برای فهم دولت مدرن و در نهایت برای امکان عبور از آن ضروری است. اگر می‌خواهیم بدانیم چه چیزی را باید تغییر دهیم، ابتدا باید بدانیم چه تغییری در نحوه دیدن سیاست پیش از شکل‌گیری نظم جدید رخ داده است. ماکیاوللی یکی از نقاطی است که این تغییر در آن به‌روشنی قابل مشاهده است: «حقیقت مؤثر» در برابر آرمان‌شهر، منطق قدرت در برابر صرف اخلاق فردی، و سیاست به‌مثابه میدان عمل و حفظ قدرت. #اندیشه_سیاسی #ماکیاوللی 🆔@world_order

تصمیم #دولت_عمیق عمیق ترکیه در رابطه با ناتو خاورمیانه و چالش #نفت 🖊 (برگرفته شده از دیگران) 1️⃣ ترکیه «دفاع» را به «حمله» ترجیح نداده است؛ بلکه «سومالی» را بر «یمن» و «ذخایر نفتی آینده خود» را بر «جنگ عربستان سعودی علیه حوثی‌ها» مقدم شمرده است. 2️⃣ پیمان سه‌جانبه مکه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، در سراسر منطقه به عنوان تلاش ریاض برای «به‌کارگیری قدرت نظامی ترکیه و پاکستان» در جنگ علیه انصارالله یمن تفسیر شد. اما این هفته، تغییری که ماه‌ها انتظارش را می‌کشیدیم رخ داد. وزارت خارجه ترکیه به‌وضوح اعلام کرد که آنکارا در صورت حمله مستقیم به خاک عربستان از این کشور دفاع خواهد کرد، اما حتی یک گلوله تهاجمی در خاک یمن به نیابت از ریاض شلیک نخواهد کرد. 3️⃣ بسیاری این موضع‌گیری را تفکیک میان «دفاع و حمله» می‌دانند، اما این تحلیل اشتباه است؛ چرا که نگاه به این مسئله باید کلان‌تر باشد. موضوع اصلی نه دفاع است و نه حمله، بلکه پای «آب و نفت» در میان است؛ در آب‌های دوردستِ سواحل سومالی. 4️⃣ بله، سومالی وارد معادلات شده است. ترکیه از طریق شرکت ملی نفت خود (TPAO)، در پی دستیابی به میلیاردها بشکه نفت در بلوک‌های فراساحلی سومالی است و قصد دارد حفاری‌های عمیق را از سال ۲۰۲۶ آغاز کند. بر اساس برآوردهای آمریکا، این منابع نفتی به‌قدری عظیم است که در صورت بهره‌برداری، سومالی را به سطح کشورهای عضو اوپک می‌رساند. آنکارا روی این پروژه حساب ویژه‌ای باز کرده و یک تعهد ۱۰ ساله برای تأمین امنیت دریایی آن منطقه داده است. 5️⃣ از نگاه رئالیسم استراتژیک، منافع پشت پرده این تصمیم بسیار روشن است: گروه #الشباب در امتداد سواحل سومالی که این ذخایر نفتی در آن قرار دارد، نفوذ گسترده‌ای دارد. گزارش‌های ناظران سازمان ملل نشان می‌دهد که الشباب در ازای همکاری‌های دزدی دریایی و قاچاق، از حوثی‌های یمن سلاح، پهپاد و آموزش دریافت می‌کند. 6️⃣ بنابراین، به محض اینکه ترکیه دست به اقدامی علیه حوثی‌ها در یمن بزند، شرکای آن‌ها در سومالی (یعنی الشباب) به سراغ تنها داراییِ حیاتی آنکارا خواهند رفت که ترکیه نمی‌تواند ریسک از دست دادن آن را بپذیرد. این همان دلیل اصلی اظهارات هاکان فیدان است. 7️⃣ ترکیه «دفاع» را به «حمله» ترجیح نداده است؛ آن‌ها «سومالی» را بر «یمن» و «نفت آینده خود» را بر «جنگ عربستان» اولویت دادند. 8️⃣ پ.ن (سید محمد مهدی حسینی): آن‌چه در بالا آمد یک نمونه از نحوۀ تصمیم‌گیری #دولت_عمیق ترکیه است و نیز #پیچیدگی سیاست خارجی و تصمیم‌گیری در آن. همچنین اهمیت #ژئواکونومی نفت و #ژئوپلتیک دریای سرخ است. 🆔@statebuilding