نمیدونم.
انگار بعضی وقتا از خودم دلسرد میشم.
بابت تمام قولایی که به خودم دادم ، عهدایی که با خودم بستم و بازم شکستمش.
و یهو انگار یه جایی به خودت میای میگی این منم و یه منِ درونم دارم و واقعاً چرا انقدر در حقش ظلم میکنم؟
و این خوب نیست ، چون این نامهربونیه تبدیل به یه خشم درونی نسبت به خودمون و اطرافیانمون میشه.
روز آخر بود😭
این روزای آخر بیشتر بچه هامونو دوست داشتم.
بیشتر بغلشون میکردم و بهشون یادآوری میکردم برام عزیزن.
با اینکه هممون بارها و بارهاااا همو ناراحت کردیم و از هم متنفر شدیم و دوگانگی و دعوا و این حرفا داشتیم ، ولی بازم اونا دوستای منن😭
واقعاً امروز هممون همو محکم بغل کردیممم.