⭕️ هشدار، حاوی تصاویر دلخراش اینجا خط اغتشاش از اعتراض جدا می‌شود... دوشنبه ۱۵ دی‌ماه ۱۴۰۴، حین برگزاری تجمع مسالمت آمیز دانشگاهیان در اعتراض به وضعیت معیشتی و در حمایت از وحدت ملی، عده ای ناشناس که تجمع را خالی از شعار های ضد حکومت و الفاظ رکیک می‌بینند، شروع به توهین می‌کنند. در ادامه با ناامیدی از متفرق کردن دانشجویان از تجمع، با پرتاب سنگ و بطری و تهدید با سلاح سرد به استقبال آن‌ها می‌آیند، اگرچه با خویشتن‌داری دانشجویان انقلابی فضا مدیریت می‌شود. در این مرحله آن ها باز هم در خاموش کردن صدای وطن‌پرستی دانشجو ها ناکام می‌مانند و مجبور به ترک محل می‌شوند. 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹 🌐 با ما همراه باشید: https://zil.ink/safir_sums 🇮🇷 بسیج دانشجویی | علوم پزشکی شیراز

🔻ایستاده در غبار سنگ‌ها؛ روایت یک مطالبه‌گری زخمی 🗣 روایت یک شب پرالتهاب #قسمت_اول 🗓دوشنبه ۱۵ دی‌ماه پس از اقامه نماز مغرب، به همراه جمعی از دوستان معتکف خود، در تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه شیراز حضور یافتیم. فشار سنگین مشکلات اقتصادی و سوءمدیریت‌های آشکار در سطوح کلان اجرایی، قامت جامعه و به‌ویژه قشر دانشجو را خم کرده است. ما آمده بودیم تا در چارچوب شأن و منزلت دانشجو، اعتراضی آگاهانه و انتقادی برخاسته از عقلانیت و علم را فریاد بزنیم. حوالی ساعت ۶:۳۰، جمع دانشجویان شکل گرفت. سخن از تورم بود، از گرانی افسارگسیخته، از سوءمدیریت‌های اجرایی و از ضعف‌های قضایی و نظارتی. تعدادی از دانشجویان با قرائت بیانیه‌هایی، اعتراض خود را به شرایط نابسامان اقتصادی اعلام کردند و جمع نیز با سر دادن شعار #دانشجوی_ایرانی_مخالف_گرانی همراهی‌شان کرد. اندکی بعد، تجمعی که از پیش سازمان‌دهی شده بود، در پشت سر ما شکل گرفت. رفته‌رفته صدای شعارهایشان بالا رفت و به‌وضوح آشکار شد که با الفاظ رکیک و هتاکانه، ما را هدف قرار داده‌اند. این رفتار برای ما شگفت‌آور بود؛ چگونه می‌توان با اصل اعتراض، آن هم اعتراض دانشجویی، چنین خصمانه برخورد کرد؟ رو به آن‌ها ایستادیم و تأکید کردیم: #اعتراض_حق_ما_انسجام_راه_آن اما پاسخ، چیزی جز تشدید توهین‌ها نبود. افرادی با چهره‌های پوشیده، نه‌تنها به ما، بلکه به نیروهای حراست دانشگاه و هر فرد حاضر در محل، بی‌احترامی می‌کردند. زمانی نگذشت که بطری‌های آب به سمت ما پرتاب شد و در کمال تأسف، عده‌ای نیز این رفتار را با تشویق و کف زدن همراهی کردند. دوستان ما بطری‌ها را کنار می‌انداختند و فریاد می‌زدند: «نزنید… نزنید…» اما خشونت متوقف نشد. ادامه دارد...

🗣 روایت یک شب پرالتهاب #قسمت_دوم آقای حسین علی امیری <استاندار فارس> تا پشت در های دانشگاه آمد، خوشحال شدیم، بالاخره کسی از آقایان مسئول حاضر شده تا جوابی بدهد، در برابر عملکرد ضعیف دولت نطقی کند یا بابت فشار های وارده به دانشجو ابراز همدردی یا اصلا عذر خواهی کند. اما نه؛ چند دقیقه ای آمد و همان مسیر فرار از پاسخگویی را ادامه داد. کمی بعد، تعدادی از آن افراد با ضرب‌وشتم نیروهای حراست، به سمت جمع دانشجویان هجوم آوردند و با مشت و لگد به چند نفر از دانشجویان حمله کردند. پرتاب بطری‌ها این‌بار متوجه جمعی از بانوان دانشجو بود که در کنار ما، مطالبات اقتصادی خود را فریاد می‌زدند. بانوان برای حفظ کرامت زنانه و شأن دانشجویی خود، ناچار به عقب‌نشینی شدند. ما نیز برای جلوگیری از تشدید درگیری، عقب رفتیم؛ اما این عقب‌نشینی با پایان خشونت همراه نبود. این‌بار نیز با سنگ، بطری‌های آب، مشت و لگد به ما حمله شد و در نتیجه، چند نفر از دوستان‌مان مجروح شدند. در این نقطه، دیگر مرزها روشن بود؛ آن‌ها معترض نبودند، بلکه به‌وضوح در مسیر آشوب و خشونت حرکت می‌کردند. ایستادیم. ایستادیم تا بگوییم مرز دانشجو با اغتشاشگر روشن و غیرقابل خدشه است. ایستادیم و سنگ خوردیم. ایستادیم و ناسزا شنیدیم. و با تهدید مواجه شدیم. با وجود تداوم بی‌احترامی‌ها، بنا بر درخواست نیروهای حراست، اندکی عقب‌تر رفتیم؛ آرام و حساب‌شده، با این شرط که آن‌ها ابتدا محل را ترک کنند. آن‌ها رفتند و ما نیز محل را ترک کردیم؛ اما پیش از آن، این پیام را به‌روشنی اعلام کردیم که راه مطالبه‌گری آگاهانه، هرگز با مسیر اغتشاش و خشونت یکی نیست. والسلام 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹 🌐 با ما همراه باشید: https://zil.ink/safir_sums 🇮🇷 بسیج دانشجویی | علوم پزشکی شیراز

💠بیانیه شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی استان فارس 🔻در محکومیت حمله فحاشی و رفتارهای هنجارشکنانه عناصر دانشجو نما به تجمع قانونی دانشجویان در تاریخ دوشنبه ۱۵ دی ماه ۱۴۰۴ 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹 🌐 با ما همراه باشید: https://zil.ink/safir_sums 🇮🇷 بسیج دانشجویی | علوم پزشکی شیراز

📌چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ شاید برای شما هم این پرسش مطرح باشد که چرا دیگر خبری از مسعود نیلی، موسی غنی‌نژاد، عباس آخوندی و امثالهم نیست؛ همان نسخه‌پیچ‌های اقتصاد لیبرال که در دولت‌های هاشمی رفسنجانی و حسن روحانی نقش محوری داشتند و امروز نیز ردّ پای فکری‌شان در دولت مسعود پزشکیان دیده می‌شود. پس چه نسخه‌ای برای اقتصاد پیچیده شده است؟ شوک‌درمانی. از همان روزهای نخستِ استقرار دولت، مشاوران اقتصادی‌ای که نام‌شان آمد، با لحنی واحد تأکید کردند که دولت برای خلاصی از بحران بدهی‌ها و کسری‌ها، ناگزیر از «جراحی اقتصادی» است. اما جراحی اقتصادی یعنی چه؟ یعنی حذف سوبسیدها؛ از بنزین گرفته تا درمان و آموزش. یعنی حذف ارز چندنرخی. یعنی خصوصی‌سازی آموزش و حتی زمزمه‌ی تأسیس دانشکده‌های خصوصی «با کیفیت عالی» به جای دانشگاه‌های دولتی؛ احتمالاً هنوز زمزمه‌هایش برایتان آشناست. البته این مسیر «هزینه» دارد؛ هزینه‌ای که هاشمی رفسنجانی سال‌ها پیش صریح‌تر از همه بیانش کرد: له شدن درصدی از جامعه زیر چرخ‌های توسعه. سال ۷۱ ۷۴ مردم پایینشهر تهران ، مشهد و اسلامشهر با خون بهای این جراحی اقتصادی را در دولت سازندگی و اصلاحات دادند شخصی‌سازی به جای خصوصی سازی دانشگاه آزاد، ورشکستگی تعداد زیادی کارخانه و کارگاه و شرکت های خصولتی و پیمانکاران رانتی همگی یادگاران آن زمان هستند... مسعود پزشکیان، سران سه قوه و نظریه‌پردازانی چون غنی‌نژاد به‌خوبی می‌دانند که شوک‌درمانی، اقتصاد را روی کاغذ اصلاح می‌کند، اما در کف جامعه، خون به راه می‌اندازد. راستش را بخواهید فکر نمی‌کردم دولت جرئت چنین کاری را پیدا کند! ولی پیدا کرده است دلیلش هم مثل اینکه بی‌عرضگی‌شان در فروش نفت است که خود توضیح طولانی می‌طلبد... با این‌حال، این نسخه را برای اقتصاد پیچیده‌اند و ظاهراً برای پرداخت هزینه‌های اجتماعی آن نیز آماده‌اند. سؤال اینجاست: چرا باید هزینه‌ی این «جراحی»، باز هم باید از خون همان مردمی پرداخت شود که سال‌هاست زیر بار سیاست‌های تعدیلی کمر خم کرده‌اند؟ ✍ امیرحسین فردین‌‌پور با ویژ بمانید! @viiijh (تلگرام)