اما اینا بگم از بچه های کلاسمون 🤮(ببخشید ولی جدی اگه شما هم میدونستین چه جورین🤮 بودین)

از آدم هایی که به خاطر اینکه من برنامه ریزی و ژورنال میکنم منو مسخره میکنن متنفرم...

اگه میتونستم همزمان ۵تا کتاب بخونم زندگیم شاد تر بود

اگه اون یه نفر همون اول یه بار می‌پرسید 《چیزی شده؟》همه چیز تا الان تموم شده بود و رابطه مون بهتر بود

اگه از بین این همههههه هنری که عاشقشونم میتونستم یکی رو انتخاب کنم که به صورت تخصصی تر ادامه ش بدم خیلی خوب بود ولی نمیتونممم و هر روز دارم یکی رو یه کاری میکنم

فکر اینکه آیا اصلا دارم پیشرفت میکنم یا زندگی خوبی رو دارم برای خودم می‌سازم یا نه اذیتم میکنه چون نمیدونم جوابش چیههه

اینکه تابستونه داره خوش میگذره

فکر سال تحصیلی روبه رو(نهم) داره اذیتم میکنه

اینکه همش نسبت به انتخاب هام شک میکنم خیلی بده

واقعا آینده چطوریه؟

اون همه فکر و کاری که میخوام بکنم انجام میشه یا فقط یه رویا میمونه؟

وقتشه بگم اومبولاغسزکدححح