عجیب ترین نوع دلتنگی، دلتنگی برای روزهایی‌ست که هنوز نیامده‌اند. برای روز هایی که قرار بود قشنگ تر باشند، برای آدمی که قرار بود بشوی، برای زندگی‌ای که خیال میکردی یک روز بالاخره شبیه رویاهایت می شود.

گاهی یک بغض بی‌نام، تمام وجودت را می‌گیرد. نه می‌دانی از کجا آمده، نه می‌دانی برای چیست. فقط دلت میخواهد برای لحظه‌ای از این همه احساس فاصله بگیری، از تمام چیز هایی که‌ نمی‌توانی توضیحشان بدهی. از این دل خسته که انگار چیزی را گم کرده بی‌آنکه بداند چه چیزی را.