چه تعبیر زیبایی داره شهید بهشتی می‌فرماد؛ فرد، در جامعه سرمایه‌داری جلوش رو نگاه می‌کنه می‌بینه هیچی نیست. عقب رو نگاه می‌کنه می‌بینه هیچ مانعی نیست. سمت چپ و راستش را نگاه می‌کند می‌بیند هیچ مانعی نیست… اما باز هم نمی‌تواند حرکت کند زیباترین تمثیلی که از اسارتِ انسان امروز در عین احساس آزادی کاذبش می‌توان داشت #اقتصاد_آزاد_موهومی

جناب آقای امیرحسین سیاح الآن که آقا واژه نئولیبرالیسم را استفاده نکردند یعنی از نظر ایشان نئولیبرالیسم خوب است؟ (پست مربوطه) یا اینکه در ایران امکان اجرای سیاست‌های نئولیبرال وجود ندارد؟ یا افرادی که معتقد به نئولیبرالیسم هستند در ایران زندگی نمی‌کنند؟ پاسخ سه پرسش فوق مشخص است. هم از نظر آقا لیبرالیسم و تمام تمدن غرب مصداق جاهلیت مدرن است. آمریکا هم مصداق بارز آن. در ایران سیاست‌های نئولیبرال نه تنها امکان پیاده شدن دارد که تا کنون بارها اجرا شده است. سیاست‌‌های تعدیل اقتصادی (مصداق بارز سیاست‌های نئولیبرال) که آقا صراحتاً از آن نام می‌برند و می‌گویند غلط بود. سیاست‌های کمونیستی و #چپ اندرقیچی بود؟ نئولیبرال‌های پرچم‌داری مثل غنی‌نژاد هم همین حرف‌های شما را می‌زنند. (در حقیقت شما حرف‌های آنها را می‌زنید) و به نئولیبرال بودن افتخار می‌کنند. حال باید ببینیم چرا شما به جای مقابله با این جریان نفوذ ریشه‌دار در مقابل منتقدین آنها ایستاده‌اید؟ دو حالت بیشتر ندارد یا دارید از خودتان دفاع می‌کنید یا از دیگران یعنی یا خودتان تفکرات نئولیبرال دارید یا عامدانه یا جاهلانه از نئولیبرال‌ها دفاع می‌کنید و البته به دوستان انقلابی حمله می‌کنید هرچند ما شما را فرد دغدغه‌مندی می‌دانیم اما استضعاف فکری شما باعث نمی‌شود که به موضعگیری‌های غلط شما انتقاد نکنیم پ‌ن: زیاد و عمیق مطالعه کردن مهم است اما چه چیزی مطالعه کردن از آن مهم‌تر است

مهم نیست آنان که قدرت دارند چه می‌گویند هرچه بگویند را نام علم می‌نهند چه لیبرال باشند چه کمونیست این همان چیزی است که پرفسور درخشان به آن می‌گویند فریب بزرگ فریب آپولوژیست‌هایی که هر چه سیاست‌مداران غرب و شرق می‌گویند رنگ علم می‌زنند و ظلم‌هایشان را توجیه می‌کنند

آقا: دنیای جذّابی را که غربی‌ها تصویر می‌کنند -که در آن، حقوق بشر و آزادی و رأی وجود دارد- ما در طول دوران پهلوی در زندگی خود دیدیم. معنای دموکراسی و حقوق بشرِ آن روز را فهمیدیم. یعنی اساساً آقا اعتقاد دارند ما ۲۲ بهمن ۵۷ از غرب عبور کردیم و اگر کسی در مسیر پیشرفت ایران به توسعه غربی اشاره کرد می‌خواهد ما را به عقب برگرداند و این ارتجاع است که نقطه مقابل انقلاب است آقا: نقطه‌ی مقابل انقلاب، ارتجاع است. خیلی از انقلاب‌های دنیا مبتلا به ارتجاع شدند؛ یعنی بعد از آنکه پنج سال، ده سال، پانزده سال از شروع انقلاب گذشت، به خاطر بی‌اهتمامی‌هایشان مبتلا شدند به ارتجاع، به عقب‌گرد؛ این ارتجاع، نقطه‌ی مقابل انقلاب است. 

دانشگاه شریف بسیجش رو هم نئولیبرال‌ها گرفتند می‌گویند برای اینکه حقوق کارگر و کارمند آب نرود باید بنزین و برق و گاز و… را گران کنیم مشکل آبان ۹۸ را هم این می‌دانند که چرا با مردم صحبت نشد نه اینکه چرا بنزین ۳ برابر شد قیمتش پ‌ن: اینها حتی مالیات گرفتن از ثروتمندان را دزدی می‌دانند

مسأله شعار سال واضح است ۱. رشد تولید توسط مردم (نه فقط یک عده سرمایه‌دار) ۲. مهار تورم بدون آسیب‌زدن به تولید ۳. راهکار مهار تورم رشد تولید است ۴. موانع تولید باید برداشته شود از مجوزهای دست و پاگیر تا کمبود نقدینگی و سرمایه در گردش تولید ۵. موتورهای تولید تورم باید خاموش شود از دلاری‌سازی اقتصاد و قیمت‌ها تا سفته‌بازی و… ۶. کنترل و هدایت نقدینگی و اعتبارات باید و باید و باید صورت بگیرد و این دستور مکرر مقام معظم رهبری است که سال‌هاست روی زمین مانده است ۷. مردم باید همت کنند و تا می‌توانند تولید کنند از طریق شکل‌دهی تعاونی‌های کوچک و متوسط ۸. دولت و سپاه و… باید در مواردی که تولید باید دولتی باشد همت مضاعفی به خرج بدهند

مکانیزم خطرناک خودکار تشدید تورم و تخریب تولید حکایت ما شده داستان کسی که طنابی به گردن خودانداخته و خود را حلق آویز کرده، هرچه تقلا می‌کند فشار طناب بر حلقومش بیشتر می‌شود، تا به تدریج خفه شود. وقتی ما به منطق شوک ارزی به هزینه تولید تن می‌دهیم و ۴۱ محصول پالایشگاه‌ها را به قیمت دلاری با افزایش ۲۵ درصدی (افزایش قیمت دلار محاسباتی از ۲۸ به ۳۵ هزارتومان) به صنایع پایین دستی می‌فروشیم، باید منتظر تورم سهمگین آن باشیم. این داستان در مورد محصولات فولادی و پتروشیمی هم تکرار خواهد شد، آنها هم محصولاتشان را به قیمت دلار ۳۵ هزار تومانی به صنایع داخلی خواهند فروخت، و تورم دوباره شعله می‌گیرد و از توان تولید داخلی کاسته می‌شود. اسم این را هرچه بگذاریم، نئولیبرالیسم یا هر اسم دیگر، چیزی جز تشدید تورم و تخریب توان تولیدی کشور نیست. این اقدام نه تنها تولید را گران می‌کند، بلکه کسری بودجه دولت را هم زیاد می‌کند و طرح‌های عمرانی را به گل می‌نشاند.