معلمی که فیزیک رو کسل کننده می‌کنه، جنایتکاره. _والتر لویین_ پ.ن: گرامر

ایشون وایب هیما خانوم رو نمیده؟ =]

اخجون امشب چقد ناشناس داشتیم. هیهاهیهاهیها🐸✨

رفقا اگه خواستین زیر پیام هاتون یه هشتگی بزنید

🌳🤝☁️

- نگاه کن اینجا چقد خوشگ- +اینا همش یه دامه! خدا چیزای زیبا رو خلق کرد تا فریبمون که بتونیم این دنیای مضخرف رو تحمل کنیم! میبینی؟ آسمون یه جوری آبی و صافه که انگار نه انگار یه عالمه بچه همین الان توی خاک و خون دفن میشن! *با لحن لایت

اینشتین اخرای سال ۱۹۱۶، به این این فکر می‌کرد که کاربرد جدیدی برای نسبیت عام پیدا کنه. هرچند هنوز جوهر نظریه اش خشک نشده بود. این بار داستان به اعمال معادلات بر مدار سیارات یا انحراف نور نبود. این بار او رفته بود تا به جهان به عنوان یک کل فکر کنه. اینشتین توی یه نامه به همکارش به شوخی گفت که این کار جدید 'من رو در معرض محبوس شدن در دیوونه خونه قرار میده' (یا دست کم من فکر می‌کنم شوخی میکرده)

زمانی که اینشتین اولین محاسبات کیهان شناسی خودش رو انجام داد، فرض کرد که ماده به طور یک نواخت در جهان توزیع شده. البته این یه فرض تسهیل کننده ست، در واقع چگالی واقعی جهان همیشه همگن نیست. مثلا معلومه که چگالی زمین از مقدار متوسط فضای بیرون بیشتره. با این حال کاشف به عمل اومد که جهان در مقیاس های بزرگ تر نسبتا یک نواخته که احتمالا بتونید حدس بزنید چرا.

وقتی که اینشتین فهمید _یا دست کم به درستی حدس زد_ که چطور ماده در جهان توزیع شده، کم کم معادلات خودش رو برای استنباط هندسه در مقایس خیلی بزرگی مثل فضا و زمان به کار برد. اگر چگالی کلی به مقدار لازم زیاد باشه، تمام فضا در کل جهان، انحنای مثبت خواهد داشت و میشه هندسه ی بیضوی. توی یه همچین جهانی، دو خط موازی به هم میرسن و مجموع زوایا ی مثلث همیشه بیشتر از ۱۸۰ درجه ست. و اگر چگالی جهان کمتر باشه، فضا انحنای منفی داره. توی این حالت خطوطی که در یک نقطه موازی هستن، جلو تر که دنبالشون میکنید، از هم دور میشن. شاید هندسه ی جهان چیزی عجیبی باشه اما اینشتین به جا های عجیب تری هم رسید. بر خلاف انتظارش، معادلات اصرار داشتن که هندسه ی جهان باید در گذشت زمان تغییر کنه. تقریبا همه چیز داد میزده که همه چیز در حال حرکته. یعنی خود فضا هم در حال حرکته. یا در حال انبساط یا انقباض تنها کاری که فضا نمیتونه انجام بده اینه که در همون حالت باقی بمونه اگر فضا ابدی نیست و قابلیت تغییر داره، پس یه آغاز و شاید پایانی داره.