_

📢 بر همه مسلمانان فرض است در کنار مردم لبنان و حزب الله بایستند ✏️ رهبر انقلاب: بر همه‌ی مسلمانان فرض است که با امکانات خود در کنار مردم لبنان و حزب‌الله سرافراز بایستند و در رویارویی با رژیم غاصب و ظالم و خبیث آن را یاری کنند. 🔹️بخشی از پیام مهم رهبر انقلاب اسلامی درباره قضایای اخیر لبنان. ۱۴۰۳/۷/۷ 🔸متن کامل پیام: khl.ink/f/57697

انگار آسمون زودتر از ما این خبرو فهمیده بود

۳۲ سال پیش پس از شهادت سید عباس موسوی(دبیرکل وقت حزب‌الله لبنان) رسانه های عبری تیتر زدند: دوران بازی با حزب الله در زمین بازی راحتی به پایان رسید. مقاومت ؛ معنایی دارد که صهیونیسم آن را درک نمیکند.

روزی خلیفه‌ی‌ دوم ابوذر‌غفاری را نزدیک مسجد دید. از او پرسید: ابوذر؛ چه کسی داخل مسجد است؟! ابوذر گفت: حضرت پیامبر‌اکرم‌صلی‌الله‌علیه‌وآله و شخصی که من او را نمی‌شناسم! عمربن‌خطاب به مسجد رفت، و امیرالمومنین‌ﷺ را دید که در کنار پیامبرصلی‌الله‌علیه‌وآله نشسته! عرض کرد: یا رسول الله، شما دائما به ما می‌فرمایید: راستگوترینِ شما ابوذر است، اما وقتی از او می‌پرسم که چه کسی داخل مسجد است، می‌گوید مردی است که او را نمی‌شناسم! در حالیکه آن مرد، علی‌ابن‌ابی‌طالب پیش شما نشسته است! حضرت‌مصطفی‌صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: ابوذر راست می‌گوید، علیﷺ را به جز من و خدای من، هیچ کسی نشناخت و نمی‌شناسد... | مشارق‌انوار‌الیقین‌،ص۲۰۲

-

اگر سر سفره کسی به شما بگوید «سدیم کلراید را بده» چه میکنید؟ نمک همان NaCl است. همانطور که "باران"، H2o. اما ما «نمک» را برای توصیف چهره و لحن و حتی دست به‌کار می‌بریم؛ میگوییم چهره نمکین، یا بانمک و... همانطور که اسم فرزندمان را باران می‌گذاریم. نه آنگاه که چهره و لحن کسی را بانمک توصیف می‌کنیم و نه آنگاه که دختر بچه‌ای را باران صدا میکنیم، به جدول مندلیف و عناصر و خواص آنها توجهی نداریم. ما در جهان زبان خود، در اُنس و قرب چیزها درکی شاعرانه از آنها داریم ولی برای کسی که جهانش با تکنولوژی نظم گرفته و صورتبندی شده، این معانی که هایدگر آنها را تفکر شاعرانه می نامد، غایب میشود. ما بواسطه تکنولوژی، از جهان شاعرانه بیرون افتاده‌ایم و جهان برای ما سرد شده است. حالا حتی «مادر» که شاعرانه ترین چیز زندگی است، به «جنس مونثی که ما را زاییده» فرو کاسته شده و «عسل» که استعاره شیرین‌ترین چیزهاست، به ماده‌ای چسبان حاوی فلان آنزیم که از ماتحت یک حشره بیرون آمده تحویل میشود. بودن ما در جهان، بودن «با» چیزهاست و این چیزها در زبان ما پیدا و معنادار هستند. ما کنار چیزها حضور داریم و با آنها مانوسیم قبل از آنکه هر کدام از آنها را بواسطه چیزی مثل ذهن خودبنیاد شناسا و بر اساس دانسته‌های پیشین خود از جغرافیا و زیست‌شناسی و فیزیک و... به عنوان ابژه شناسایی مورد تحلیل قرار دهیم. ما آنگاه که شاعرانه زندگی میکنیم انسان‌ها و چیزها را دوست می‌داریم چون در متن یک داستان هستیم. درک تکنولوژیک به همان اندازه که انسان را در موضع فاعل خودبنیاد شناسا قرار میدهد، امکان دیدن زیبایی و شنیدن داستان را از انسان می‌گیرد و جهان را سرد میکند. عشق، امکان دیدن زیبایی و شنیدن داستان جهان است. به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست (سعدی) به تعبیر دیگر درک تکنولوژیک از عالم، حضور ما در عالم را منتفی می‌کند. ما «غایب» میشویم. درک تکنولوژیک، چیزهای پیرامون ما را ناپدید می‌کند و ما معلق و بی‌خانمان میشویم. این سر راست ترین تعریفی است که می‌توان از نیهیلیسم ارائه کرد. #یادگاری #نیهیلیسم #شعر ➕️ @Yaminpour

🍂♥️

🍇✨ به هردو عالم کسی نباشد برای من آشنا تر از تو...

تا ابد من در بیعت عشقم...♥️