‼️شکست سیاست لبهٔ پرتگاه آمریکا در برابر ایران 🔹لبه‌پرتگاه (Brinkmanship) یک راهبرد سیاسی و نظامی است که در آن یک کشور عمداً وضعیت خطرناکی را تا آستانه درگیری پیش می‌برد تا طرف مقابل را وادار به عقب‌نشینی کند. 🔸امروز دولت ترامپ دقیقاً از همین راهبرد در قبال ایران استفاده می‌کند — با انتقال دارایی‌های نظامی به منطقه در قالب نمایشی حساب‌شده از قدرت. هدف روشن است: ایجاد فشار روانی، بالا بردن سطح تنش، و ارسال این پیام که آمادگی برای تشدید وجود دارد تا از این طریق امتیاز گرفته شود. 🔹اما ایران کشوری ضعیف یا واکنشی نیست. ایران یک ملت تمدنی با قرن‌ها تجربه حکمرانی، تاب‌آوری در برابر تحریم‌ها، و فرهنگی راهبردی شکل‌گرفته در بستر مواجهه‌های بلندمدت است، نه واکنش‌های هیجانی کوتاه‌مدت. این تصور که صرفاً با فشار نظامی آشکار می‌توان سیاست‌های کلان تهران را تغییر داد، ناشی از درک نادرست از روان‌شناسی سیاسی و استقامت تاریخی این کشور است. 🔸ایران نشان داده است که زیر فشار و تهدید مذاکره نمی‌کند. همچنین فریب نمایش‌های نظامی طراحی‌شده برای القای فوریت را نمی‌خورد. کشوری که محاصره اقتصادی، جنگ‌های منطقه‌ای و انزوای دیپلماتیک را پشت سر گذاشته، صرفاً به‌دلیل تجمع ناوها تسلیم نمی‌شود. 🔹و بدین ترتیب، در مرحله کنونی مذاکرات غیرمستقیم، واقعیتی قابل‌توجه آشکار شده است: به نظر می‌رسد در گفت‌وگوهای جاری، نه آمریکا موفق شده ایران را وادار به انعطاف کند، و نه ایران — از موضع قدرت — خود را ملزم به ارائه امتیاز برای برآورده‌کردن خواسته‌های واشنگتن دیده است. کارزار فشار به تسلیم منجر نشده؛ بلکه به نوعی بن‌بست راهبردی انجامیده است. ✍🏻ظاهراً آمریکا ناچار است خود را با واقعیتی جدید تطبیق دهد: ایران یک قدرت مستقل است که جایگاه آن در نظم بین‌المللی در حال ظهور باید به رسمیت شناخته شود. واشنگتن اکنون با محدودیت‌های ارعاب در یک جهان چندقطبی - و ضرورت پذیرش ایران به عنوان یک حضور پایدار در میان کشورهای جدی جهان - روبرو است.

⭕️امریکا و پروژه مهندسی رضایت عمومی (Manufacturing Consent) 👤سید علی موسوی، پژوهشگر رسانه نوشت: 🔹 مهندسی رضایت عمومی مفهومی است که نخستین بار در کتاب مشهور نوام چامسکی و ادوارد اس. هرمان (۱۹۸۸) با عنوان *Manufacturing Consent: The Political Economy of the Mass Media* مطرح شد. این مفهوم توضیح می‌دهد که چگونه رسانه‌های جریان اصلی در جوامع دموکراتیک، بدون نیاز به سانسور مستقیم دولتی، رضایت عمومی را برای سیاست‌های قدرت‌مند (به‌ویژه سیاست خارجی) «مهندسی» می‌کنند. هدف نهایی، ایجاد اجماع در میان توده‌ها برای حمایت از تصمیماتی است که در حالت عادی ممکن است با مقاومت اخلاقی، سیاسی یا انسانی روبه‌رو شود — مانند جنگ، تحریم یا مداخله نظامی. 🔸مدل پروپاگاندا در مهندسی رضایت چامسکی و هرمان پنج «فیلتر خبری» را به‌عنوان مکانیسم‌های اصلی این مهندسی معرفی می‌کنند: 1️⃣مالکیت متمرکز رسانه‌ها رسانه‌های بزرگ متعلق به شرکت‌های عظیم هستند که منافع اقتصادی و سیاسی مشترکی با دولت و نخبگان دارند. این مالکیت، جهت‌گیری محتوا را به نفع حفظ وضع موجود تضمین می‌کند. 2️⃣وابستگی به تبلیغات درآمد اصلی رسانه‌ها از تبلیغ‌کنندگان بزرگ (شرکت‌ها) است. محتوایی که منافع این شرکت‌ها را تهدید کند، کمتر منتشر یا برجسته می‌شود. 3️⃣ وابستگی به منابع رسمی خبرنگاران برای دسترسی به اطلاعات، به منابع دولتی، نظامی و کارشناسی وابسته‌اند. این وابستگی باعث می‌شود روایت‌های رسمی بدون چالش جدی بازنشر شوند. 4️⃣فشارهای خارجی (Flak) هرگونه انتقاد از روایت رسمی با حملات هماهنگ (از سوی اندیشکده‌ها، لابی‌ها یا رسانه‌های رقیب) مواجه می‌شود و هزینه تولید محتوای مخالف را بالا می‌برد. 5️⃣دشمن مشترک (ایده‌شناسی ضدکمونیستی یا معادل مدرن آن) در دوران جنگ سرد، «کمونیسم» دشمن مشترک بود. امروز معادل‌های آن «تروریسم»، «دیکتاتوری» یا «تهدید موجودیتی» هستند که هر انتقادی را به حاشیه می‌رانند. 🔹 تکنیک‌های عملیاتی در مهندسی رضایت در سطح عملی، مهندسی رضایت از تکنیک‌های روان‌شناختی و روایی مشخصی استفاده می‌کند: 🔸 دیو‌سازی دشمن (Demonization) طرف مقابل نه به‌عنوان رقیب سیاسی، بلکه به‌عنوان «شر مطلق»، «دیکتاتور خون‌ریز» یا «تهدید تمدنی» تصویر می‌شود. این کار، هرگونه همدلی را از بین می‌برد. 🔹 قاب‌بندی انسانی (Humanitarian Framing) مداخله نظامی یا تحریم نه به‌عنوان اقدام ژئوپلیتیکی، بلکه به‌عنوان «نجات مردم مظلوم» یا «دفاع از حقوق بشر» توجیه می‌شود. 🔸 اعلام اعداد چشمگیر و غیرقابل‌تأیید استفاده از آمارهای بزرگ، رُند و بدون منبع معتبر (مانند «۳۲ هزار کشته») برای ایجاد شوک عاطفی. این اعداد معمولاً از منابع اپوزیسیون تبعیدی یا سازمان‌های نزدیک به قدرت‌های خارجی گرفته می‌شوند و به‌ندرت مورد بررسی مستقل قرار می‌گیرند. 🔹 تکرار هماهنگ روایت یک ادعا در همه رسانه‌های جریان اصلی همزمان تکرار می‌شود تا به «حقیقت بدیهی» تبدیل شود. ترامپ و ادعای «۳۲ هزار کشته در ایران» ▫️ ادعای اخیر دونالد ترامپ مبنی بر کشته شدن ۳۲ هزار نفر در اعتراضات ایران که برای اولین بار با عددی دقیق و رُند مطرح شده نمونه‌ای کلاسیک از مهندسی رضایت در مرحله «جنگ پیش از جنگ» است: ▪️ زمان‌بندی معنادار: این ادعا دقیقاً در آستانه پایان ضرب‌الاجل مذاکرات هسته‌ای مطرح می‌شود و فشار روانی بر ایران را افزایش می‌دهد. ▫️عدم منبع معتبر: عدد ۳۲ هزار تا کنون از هیچ سازمان بین‌المللی مستقل (مانند عفو بین‌الملل یا دیده‌بان حقوق بشر) تأیید نشده و به‌نظر می‌رسد از برآوردهای اپوزیسیون یا منابع اطلاعاتی خاص گرفته شده باشد. ▪️ هدف استراتژیک: این عدد با ایجاد تصویر «کشتار گسترده» تلاش می‌کند افکار عمومی آمریکا و غرب را برای گزینه نظامی یا تشدید تحریم‌ها آماده کند. اگر مذاکرات شکست بخورد، این روایت پیشاپیش مشروعیت اخلاقی برای اقدام سخت فراهم می‌آورد. ▫️ تکرار و تقویت: انتظار می‌رود این عدد به‌زودی در رسانه‌های جریان اصلی، سخنرانی‌های کنگره و بیانیه‌های اندیشکده‌های نومحافظه‌کار تکرار شود و به پایه‌ای برای سیاست خارجی تبدیل گردد. ▪️ مهندسی رضایت عمومی نه توطئه‌ای پنهان، بلکه فرآیندی ساختاری و قابل‌پیش‌بینی در نظام رسانه‌ای سرمایه‌داری است. در مورد ایران، این فرآیند سال‌هاست فعال است: از محور شرارت بوش تا «فشار حداکثری» ترامپ و حالا بازگشت احتمالی همان الگو. آگاهی از این مکانیسم‌ها به‌ویژه شناسایی اعداد چشمگیر بدون منبع، دیو‌سازی و قاب‌بندی انسانی بهترین ابزار برای مقاومت در برابر جنگ روایت‌هاست. در نهایت، جنگ واقعی اغلب پس از پیروزی در «جنگ پیش از جنگ» آغاز می‌شود.

🗞هفته نامه تبیین شماره 512منتشر شد 📃 جدیدترین نسخه هفته نامه تبیین همراه با پرونده ویژه بیانات اخیر امام خامنه ای(مدظله العالی)«خطرناک تر از ناو آن سلاحی است که می تواند آن را به قعر دریا فرو ببرد» و همچنین «ستون استوار انتظام ملی» را همین جا بخوانید.

🗞هفته نامه تبیین شماره 512منتشر شد 📃 جدیدترین نسخه هفته نامه تبیین همراه با پرونده ویژه بیانات اخیر امام خامنه ای(مدظله العالی)«خطرناک تر از ناو آن سلاحی است که می تواند آن را به قعر دریا فرو ببرد» و همچنین «ستون استوار انتظام ملی» را همین جا بخوانید.

🎥 چین اطلاعات ناوهای آمریکایی را به ایران میدهد؟ 👤 نیما اکبرخانی | کارشناس مسائل نظامی

⭕️ترامپ باید از لبه پرتگاه عقب‌نشینی کند! 👤جان هافمن، تحلیلگر سیاست خارجی در موسسه کاتو آمریکا و استاد علوم سیاسی دانشگاه "جورج میسون" با نگارش مقاله ای تحت عنوان" ایران و تداوم شکست ایالات متحده در خاورمیانه" به دولت ترامپ بابت ماجراجویی نظامی کم فایده و پرهزینه علیه ایران هشدار داده و تاکید کرده ترامپ نباید با فشارهای نتانیاهو بر سر آغاز یک جنگ بدون پایان علیه ایران، قمار کند. 🔹 او می‌گوید: طرفداران جنگ، واشنگتن را با وجود فقدان یک پایان مشخص، به سمت اقدام نظامی علیه ایران سوق می‌دهند...پنجره ترامپ برای تغییر مسیر به سرعت در حال بسته شدن است - او باید از لبه پرتگاه عقب‌نشینی کند و از یک جنگ منطقه‌ای فاجعه‌بار دیگر جلوگیری کند.

📱پس از عبور از سیستم‌های دفاعی پیشرفته اسرائیل و انجام عملیات‌های موفقیت‌آمیز در تل‌آویو و حیفا، پهپاد انتحاری «آرش» با برد ۲۰۰۰ کیلومتر، اکنون یکی از موثرترین سلاح‌های ایران محسوب می‌شود. 🖊#عبدالرحیم_انصاری

⭕️ از پایگاه موفق السلطی چه می‌دانیم؟ 🔹 پایگاه هوایی موفق السلطی در شهر ازرق، واقع در استان زرقا اردن قرار دارد. این پایگاه در حدود ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق پایتخت اردن یعنی امان قرار دارد. پایگاه دارای دو باند پرواز آسفالته است؛ یکی به طول حدود ۲۷۵۰ متر و دیگری حدود ۳۰۰۵ متر. وسعت دقیق آن به طور عمومی اعلام نشده، اما آمریکا از سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری‌های سنگینی برای گسترش آن انجام داده است؛ از جمله ساخت محوطه‌های بزرگ برای پارک هواپیماها و تأسیسات پشتیبانی. 🔸 درباره سابقه حضور آمریکا در این پایگاه، باید گفت که حضور آمریکا در پایگاه موفق السلطی به طور جدی از سال ۲۰۱۴ و در جریان تشکیل ائتلاف موسوم به مبارزه با داعش آغاز شد. در آن زمان، هواپیماهای آمریکایی و برخی متحدان برای حمله به مواضع داعش در عراق و سوریه از این پایگاه استفاده می‌کردند. 🔹 گسترش این حضور از سال ۲۰۱۹ با سرمایه‌گذاری‌های چند صد میلیون دلاری برای ساخت تأسیسات جدید صورت گرفت؛ بهبود کلی زیرساخت‌ها شامل تخریب، نوسازی، حصارکشی و تعیین محدوده پایگاه، ساخت دیوارها و جاده‌ها و روکش کردن پارکینگ‌ها، حفاری کانال‌ها برای انتقال آب شرب، فاضلاب، برق و ارتباطات زیرساخت‌هایی بود که آمریکا در این پایگاه دایر کرد. 🔸 به موازات این‌ها، تأسیساتی برای سکوی حمل و نقل هوایی، پناهگاه‌ها و سایبان‌های مخصوص هواپیماها و ایجاد محوطه‌ای برای ذخیره و بارگیری کالاها نیز  از سوی آمریکا ساخته شد 🔹 توافق همکاری دفاعی میان آمریکا و اردن در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۱ نیز این حضور را رسمی‌تر کرد. در سال‌های اخیر، این پایگاه به مرکز اصلی عملیات هوایی آمریکا در سوریه و عراق تبدیل شده و اکنون میزبان ده‌ها جنگنده پیشرفته است. ▫️ سابقه عملیات‌های آمریکا از مبدأ این پایگاه 🔹 ارتش آمریکا در سال‌های گذشته بارها از این پایگاه برای حمله به گروههای مقاومت در سوریه بهره برده است. در سال ۲۰۱۹ نیز جنگنده‌های آمریکایی با پرواز از این پایگاه مواضع الحشدالشعبی در منطقه القائم عراق را بمباران کردند. 🔸 در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه نیز پایگاه موفق السلطی نقش حمایتی داشت. آمریکا از این پایگاه برای کمک به حملات اسرائیل استفاده کرد و سامانه‌های پدافندی مستقر در آنجا، از جمله سامانه‌های پاتریوت و تاد، برای رهگیری موشک‌های ایرانی فعال شدند. 🔹 پایگاه موفق السلطی در ۸۵۰ کیلومتری مرز ایران قرار گرفته است، هرچند مقامات اردنی بارها مدعی شده‌اند که اجازه استفاده از خاک خود برای حمله به کشورهای دیگر را نخواهند داد، اما سوابق سال‌های گذشته به خصوص جنگ تحمیلی ۱۲ روزه نشان داد که حاکمان امان کنترلی بر خاک خود ندارند و حداقل این بخش از اردن در واقع خاک آمریکا محسوب می‌شود.

⭕️ پاشنه آشیل ناو جرالد فورد چیست؟ 🔹 ناو هواپیمابر فورد قرار است به ستون فقرات آرایش دریایی آمریکا در حوزه مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) بدل شود، این در حالی است که یک نکته مهم درباره توان عملیاتی این ناو از سوی ترامپ مغفول مانده است. 🔸 اعزام ناو جرالد فورد در حالی انجام می‌شود که نگرانی‌هایی درباره فرسایش عملیاتی آن وجود دارد. دارل کادل، فرمانده عملیات دریایی آمریکا، پیش‌تر هشدار داده بود که ادامه مأموریت طولانی‌مدت این ناو ـ که به ماه هشتم حضور در دریا نزدیک می‌شود ـ فشار قابل توجهی بر چرخه نگهداری و خدمه چهار هزار نفری آن وارد می‌کند.

🎥وقتی با سنگ پراکنی به دانشجویان برای عزاداری آمدند! 🔹عده ای با سنگ پراکنی به دانشجویانی که مراسم گرامیداشتی برای شهدای فتنه اخیر برگزار کردند، فضای دانشگاه شریف را ملتهب کردند که با هشیاری اکثر دانشجویان این اقدام ناکام ماند. ‌

⭕️ افشای همکاری راهبردی پکن و تهران در جنگ الکترونیک 💬 الیستر کروک دیپلمات و افسر سابق MI6 انگلیس: 🔹 ایران پیش از جنگ ۱۲ روزه از سیستم ناوبری Google استفاده می‌کرد، اما پس از جنگ به‌طور کامل به سیستم ناوبری Beidou چین روی آورده است. ردیابی یا اخلال در این سیستم، عملاً غیرممکن یا بسیار دشوار است. 🔸 چین بزرگ‌ترین کشتی اطلاعاتی و جاسوسی خود را در دریای عمان مستقر کرده و این کشتی، اطلاعات دشمن را به‌صورت لحظه‌ای به ایران منتقل می‌کند. این موضوع به آن معناست که موشک‌های ایران دیگر وابسته به GPS نیستند و با قطع GPS نمی‌توان آن‌ها را از کار انداخت. 🔹 چین همچنین رادارهایی در اختیار ایران قرار داده که قادرند هواپیماهای رادارگریز دشمن را از فاصله ۶۰۰ کیلومتری شناسایی کنند. 🔸 افزون بر این، چین همان سیستم ناوبری پیشرفته‌ای را که نقش مهمی در برتری پاکستان مقابل هند داشت، این‌بار به‌صورت گسترده‌تر و کامل‌تر در اختیار ایران قرار داده است.