♦️«فریب در مذاکره» با آبراهام لینکلن! [دوستان ارجمند، حتما مطالعه فرمایید] کالج‌ ملی‌ جنگِ دانشگاه نظامی آمریکا، «فریب در مذاکره» را این‌گونه تدریس می‌کند: الف- دکترین دیپلماسی آمریکا می‌گوید: "فرایند دیپلماتیک" هیچ‌وقت اخلاق‌ محور نیست، بلکه ادامه‌ نبرد با ابزار نرم‌ و غیرنظامی است؛ بنابراین "فریب" نه یک رفتار غیراخلاقی، بلکه یک ابزار مشروع برای مدیریت ادراک و احساس طرف مقابل می‌باشد. ب- در هر مذاکره‌ای، "واقعیت" مهم نیست، بلکه القای یک ادراک خاص از واقعیت، تعیین‌ کننده است؛ یعنی طرف مقابل، بایدخودش به نتیجه‌ای برسد که موردنظر آمریکاست! 👆این فرایند، چهارشِگرد کلی دارد: 🔸شگردِ اول: «کنترل قاب ذهنی»؛ این‌جا برنده مذاکره کسی نیست که امتیاز بیشتری بگیرد، بلکه کسی است که چارچوب بحث را مطابق دلخواه خودش تعریف کند. مثلا اگر شما بحث را از "امتیاز دادن"، به موضوع "جلوگیری از بحران" منتقل کنید، طرف مقابل به‌طور ناخودآگاه وارد فضای ترس از هزینه‌ها می‌شود و چانه‌زنی درباره امتیازگیری‌ها را رها می‌کند! یعنی وقتی شما وانمود می‌کنید که "در صددکاهش تنش" هستید، دامنه‌ی گزینه‌های طرف مقابل را محدود کرده‌اید. 🔻شگرد دوم: «بازی با زمان»؛ کسی‌که زمان را کنترل می‌کند، روی تصمیم‌گیری طرف مقابل هم اثرگذاری می‌کند؛ ممکن است با این روش، ایجاد حس "فوریت تصنعی" و القای این‌که "پنجره فرصت هرآن در حال بسته شدن است"؛ [مانند ضرب‌الاجل دوماهه ترامپ در مذاکرات قبلی] و یا برعکس، "کش‌دادن به مذاکرات" برای فرسایش روانی طرف مقابل و واداشتن او به تصمیم‌گیری در شرایط فشارشناختی [مثل طولانی کردن مذاکرات برجام توسط اوباما که روحانی گفت: هر توافقی، بهتر از توافق نکردن است]؛ در این‌جا مغز انسان به‌طور طبیعی به گزینه‌های ساده‌تر؛ با ریسک‌پایین‌تر پناه می‌برد. 🔸شگرد سوم: «ایجاد هوشمندانه ابهام»! آمریکایی‌ها در مذاکرات خود، اصولاً هم کم‌حرف هستند، و هم مبهم‌گو و غیرشفاف‌اند و اجازه می‌دهند، تا طرف مقابل حرف بزند و بتوانند از نقطه‌ضعف‌هایش استفاده کنند. خودشان با ایجاد ابهام حساب‌ شده در ذهن مخاطب، او را به تخیل وامی‌دارند؛ و همین‌جاست که طرف مقابل در خلاءاطلاعاتی، ذهنش را با بدترین سناریوها مواجه می‌کند و طرف آمریکایی، بدون تهدید مستقیم، به هدف خودش که ترساندن و عقب‌راندن و تسلیم کردن رقیب است، می‌رسد. مثلا اگر همین ترامپ می‌گفت: "حمله هوایی" یا "تحریم بیشتر" یا "عملیات محدود"، قدرت مانور خودش را کاهش می‌داد، اما او وقتی فقط می‌گوید: "گزینه‌ها زیادند"! طرف مقابل، خودش سنگین‌ترین گزینه و بدترین سناریو را تصور می‌کند! این‌گونه "دغل‌بازی و حرّافی"، دقیقاً بی‌هزینه است، نه تعهد ایجاد می‌شود، نه عقب‌نشینی می‌کند. 🔸شگرد چهارم: «انگیزه‌های پنهانی پشت ظاهری متفاوت» طبق آموزه‌ی مهم "نهان‌پیشگی" در کالج ملی جنگ National War College، یعنی آنچه نشان می‌دهید، نباید حتماً آن‌چیزی باشد که منظورنظرتان است! در مذاکره، گاهی "ضعف" نمایش می‌دهید تا میزان جسارت طرف مقابل را بسنجید؛ گاهی انعطاف نشان می‌دهید تا امتیاز پنهان بگیرید؛ گاهی رفاقت شخصی می‌کنید، امتیاز شخصی می‌دهید تا منافع ملی را به‌دست آورید؛... روش کلی آن‌است که طرف مقابل روی نشانه‌های ظاهری تمرکز کند و از درک انگیزه‌های واقعی غافل بشود. مثلا گاهی آمریکایی‌ها، "منافع مشترکی" را پیشنها می‌دهند تا طرف مقابل را از منافع خاص ملی او و اصول راهبردی خودش منصرف کنند. حالا ببینیم دونالدترامپ در مواضعش "چه" می‌گوید، "چه" می‌خواهد و "چگونه" عمل می‌کند؛ وقتی او می‌گوید: من به‌دنبال جنگ نیستم؛ جنگ پُرهزینه است! این جمله برای مخاطب عام داخلی و خارجی آرامش‌ بخش است؛ اما در هنگام مذاکره، پیام‌های پنهان دارد‌: شگرد "نمایش نفرت از جنگ"، لزوماً نشانه صلح‌طلبی نیست، بلکه گاهی ابزار کاهش مقاومت در طرف مقابل است؛ ترامپ با این جمله، فشار روانی را بر خودش کاهش می‌دهد و ذهن طرف مقابل را آرام می‌کند و سپس در مرحله بعدی، مطالبه اصلی خودش را مطرح می‌کند که این دقیقاً همان دام روانی اوست: اول آرام‌سازی طرف مقابل، برای جلب‌نظر افکارعمومی، سپس واردکردن فشارسنگین روانی_رسانه‌ای، برای تسلیم نمودن طرف مقابل. یا این‌که وقتی می‌گوید: ما می‌توانیم به توافق برسیم! در اینجا ترامپ، آگاهانه مسائل پیچیده را ساده جلوه می‌دهد؛ اختلافات عمیق را فریبکارانه کوچک‌نمایی می‌کند؛ تا در جامعه‌ی مخاطب "ایرانیان" شکاف ایجاد کند و دولت ایران را به پذیرش راه‌حل‌های ناقص و مطلوب خودش، مجبور سازد؛ ترامپ موذیانه و خلاف واقع، به‌افکارعمومی جهان و ایران القا می‌کند، که "مشکل از عدم اراده طرف ایرانی است"، نه اختلاف واقعی برسر زیاده‌خواهی آمریکا! و این یعنی، پیشاپیش انتقال بار روانی شکست مذاکره به طرف ایرانی! @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🔴فواد ایزدی؛ تحلیلگر سیاسی و آمریکاشناس: مذاکره با ایران مصرف داخلی برای آمریکا دارد تا حمله به ایران را توجیه کند. در حالی که برخی منابع ایرانی خبر از عقب‌نشینی آمریکا از خواسته‌های غیرمنطقی (موشکی، عدم حمایت ایران از مقاومت در منطقه‌ و حمایت از مزدوران آمریکا و صهیونیسم در اغتشاشات تروریستی) می‌دهند، فؤاد ایزدی تحلیل‌گر برجسته و آمریکاشناس گفت: مذاکره ایران- آمریکا فقط مصرف داخلی برای آمریکا دارد که به مردم خودش بگوید ما رفتیم برای مذاکره ولی جواب نداد. برای همین حمله کردیم. 🔻وی افزود: این مذاکره محملی برای اجماع‌سازی برای حمله به ایران است. توافقی صورت نخواهدگرفت و مذاکرۀ آمریکا تنها یک نمایش برای مردم جهان است. دفعه قبل (در آستانه و میانۀ مذاکرات منجر به حمله و جنگ ۱۲ روزه) همین نمایش را اجرا کرد. 🔺فؤاد ایزدی پس از تفاهم موسوم به برجام، در یک برنامۀ تلویزیونی که ظریف وزیرخارجه روحانی نیز در آن حضور داشت، به طور قاطع پیش‌بینی کرد که آمریکا به زودی از برجام خارج خواهدشد اما ظریف با لبخندی تمسخرآمیز پاسخ داد که امکان ندارد! 🔸در جریان مذاکرات در آستانۀ جنگ ۱۲ روزه نیز آمریکایی‌ها از شروطی مانند غنی‌سازی صفر درصد عقب‌نشینی کردند و این خوش‌بینی در برخی طرف ایرانی ایجاد شد که مذاکره به توافق منجر خواهدشد اما با زمینۀ این خوش‌بینی، حمله به ایران انجام شد. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️ پاسخ مدیر «ارشاد اسلامی» آذربایجان‌شرقی به برخی مطالب منتشر شده در نقد برخی نمایش‌ها در تبریز ------------------ پاسخ به یادداشت «جریان هنری–سیاسی در تبریز علیه فرهنگ و هویت اسلامی آذربایجان» ۱. آذربایجان؛ خاستگاه هم‌نشینی تشیع، ایرانیت و فرهنگ مردمی آذربایجان نه حاشیه ایران، که یکی از ستون‌های اصلی تمدن ایرانی–اسلامی است. از قرون نخست اسلامی تا امروز، این سرزمین: در گسترش تشیع (از ایلخانان تا صفویان) نقش تعیین‌کننده داشته،در حکمرانی سیاسی ایران (صفوی، افشاری، قاجار) مرکز ثقل بوده، و در فرهنگ مردمی، ادبیات شفاهی، موسیقی عاشیقی و حماسه‌سرایی سهمی بی‌بدیل ایفا کرده است. بنابراین هر تحلیل فرهنگی که آذربایجان را صرفاً میدان «نفوذ هویت فرامرزی» بداند، از ابتدا دچار کژفهمی تاریخی است. ۲. شخصیت‌های حماسی آذربایجان؛ اسطوره‌اند، نه الگوی فقهی کوراوغلو، قاچاق نبی، اصلي و كرم و ده‌ها چهره مشابه: شخصیت تاریخی به معنای دقیق آکادمیک نیستند، بلکه اسطوره‌ها و روایت‌های فولکلوریک مردمی‌اند؛ همانند: رستم در شاهنامه، رابین‌هود در فرهنگ غرب، یا قهرمانان حماسی در ادبیات عرب و ترک. هیچ‌گاه در تاریخ ایران: اسطوره‌های حماسی به‌عنوان «الگوی شرعی» معرفی نشده‌اند، و هیچ‌گاه بازنمایی هنری آنها به معنای تأیید تمام کنش‌های فردی‌شان نبوده است. اسطوره، زبان اعتراض تاریخی مردم به ظلم است، نه بیانیه فقهی. ۳. مغالطه «قاچاق = راهزن»؛ تقلیل فرهنگ به لغت‌نامه در ادبیات شفاهی مناطق قفقاز و آذربایجان: واژه «قاچاق» الزاماً مترادف «دزد» یا «راهزن حرفه‌ای» نیست، بلکه اغلب به یاغیِ خارج از نظم حاکمِ ظالمانه اطلاق می‌شده است. همان‌گونه که: در تاریخ تشیع، قیام‌های ضدحاکمیت جور (از مختار تا زید) وجود دارد، اما کسی این قیام‌ها را صرفاً با معیار «قانون حاکم وقت» قضاوت نمی‌کند. تحلیل صرفاً لغوی، تحلیل تمدنی نیست. ۴. آذربایجان؛ همواره ایرانی، حتی آن‌گاه که مرزها جابه‌جا شده‌اند این ادعا که «در داستان این شخصیت‌ها نشانه‌ای از هویت ایرانی نیست»: نادیده‌گرفتن واقعیت ایرانِ فرهنگی است، ایران تاریخی هرگز محدود به مرزهای امروز نبوده است. قفقاز، شروان، گنجه، تفلیس و ایروان: قرن‌ها در حوزه تمدنی ایران قرار داشته‌اند، و شاعران، عارفان و حماسه‌سرایان آنها جزئی از میراث ایران‌اند. ایران را نباید با نقشه سیاسی قرن بیستم سنجید. ۵. قیاس کوراوغلو با گروه‌های مارکسیستی؛ قیاسی مع‌الفارق نسبت‌دادن اسطوره‌های فولکلوریک به: سازمان‌های چپ مسلح، یا پروژه‌های شوروی‌گرا، یک قیاس نادرست تاریخی است. زیرا: اسطوره‌های مردمی، پیش از مارکسیسم وجود داشته‌اند، و ریشه در ناعدالتی اجتماعی، فئودالیسم و ستم محلی دارند، نه در ایدئولوژی‌های وارداتی قرن بیستم. بهرنگی و دیگران بازخوانی کردند، نه اینکه این اسطوره‌ها را خلق کرده باشند. ۶. داستان «اصلی و کرم»؛ روایت عاشقانه، نه پروژه تغییر هویت داستان اصلی و کرم: یک روایت عاشقانه نمادین است، نه سند قوم‌شناسی و نه اطلس مذهبی. اتصال آن به: «تحریف هویت شیعی قراملک»، یا «پروژه ارمنی‌سازی تبریز»، بیش از آنکه تحلیل فرهنگی باشد، برداشت سیاسی اغراق‌آمیز است. اگر هر روایت عاشقانه را تهدید هویتی بدانیم، باید بخش بزرگی از ادبیات فارسی و ترکی را کنار بگذاریم. ۷. هنر، ابزار تهاجم نیست؛ میدان تبیین است، نکته مهم و قابل تأمل این است: اگر میدان هنر و روایت‌های مردمی خالی شود، آن‌گاه جریان‌های معاند واقعی آن را پر می‌کنند. راه صیانت از هویت اسلامی–ایرانی آذربایجان: حذف و انکار میراث مردمی نیست، بلکه بازخوانی هوشمندانه، بومی و در چارچوب گفتمان انقلاب اسلامی است. ۸. وظیفه نهادهای فرهنگی؛ هدایت، نه سلب اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و شهرداری: اگر از تولیدات نمایشی حمایت می‌کنند، این حمایت باید هوشمند، مسئله‌مند و دارای پیوست هویتی باشد، نه آنکه اصل پرداختن به میراث فرهنگی زیر سؤال رود. نقد درست: مطالبه «ارتقای محتوا» است، نه نفی ریشه‌ها. و در نهایت آذربایجان: با تشیع زنده است، با ایران معنا دارد، و با فرهنگ مردمی‌اش نفس می‌کشد. کوراوغلو و امثال او: نه دشمن تشیع‌اند، نه ابزار تجزیه، بلکه سرمایه‌های روایی یک ملت‌اند که باید درست روایت شوند. خطر واقعی، نه در هنر بومی، بلکه در رهاشدگی روایت و واگذاری میدان تفسیر به جریان‌های معاند است. نعمت اله پایان @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان 👇👇

♦️هدف از الگوسازی‌های غیرشرعی، شورشی و بیگانه در تبریز چیست؟ در پاسخ به نقدهای برخی از اهل فرهنگ و هنر به اقدامات اداره «ارشاد اسلامی» آذربایجان‌شرقی پیرامون اجرای نمایش‌های هنجارشکن، ضداخلاقی و نامتناسب با هویت ایرانی و مروج قومگرایی، متنی را نوشته‌اند که این متن در واقع سندی از چگونگی تفکر و نگرش «ارشاد اسلامی» امروز است! در متن یاد شده، ابتدا از نقش آذربایجان در تشیع و از ایران فرهنگی و تاریخی و گسترۀ آن از جمله قفقاز و...سخن رفته و با این حرفهای درست و برخی حرفهای نادرست، نتایجی گرفته شده که با این نتایج، اداره «ارشاد اسلامی» می‌تواند به «الگوسازی‌های غیرشرعی» و‌ مخالف شریعت بپردازد! 🔸۱- نوشته‌اند:«اسطوره‌های حماسی [کوراوغلی] به‌عنوان «الگوی شرعی» معرفی نشده‌اند، و هیچ‌گاه بازنمایی هنری آنها به معنای تأیید تمام کنش‌های فردی‌شان نبوده است.» در واقع اذعان شده که کوراوغلی، قاچاق کرم و امثال اینها «الگوهای غیرشرعی» اند..با این وصف، اداره «ارشاد اسلامی» چرا به ترویج «الگوسازی غیرشرعی» از آدمهای جنایتکار و شرابخوار و راهزن و غارتگر در قالب نمایش به اضافۀ (استفاده از رقص دختران و گروه زنان خنیاگر و آوازخوان در صحنه) می‌پردازد؟ آنگونه که اعتراض نمایندۀ ولی فقیه در استان را هم برمی‌انگیزد و در خطبه‌های نماز جمعه اعلام می‌شود؟ 🔹۲- نوشته‌اند که آذربایجان در گسترش تشیع (از ایلخانان تا صفویه) نقش داشته! درست است. اما قرن‌ها پیش از ایلخانان، تشیع در آذربایجان بوده و حتی در قرون ۴ و ۵ حکومت شیعی آل‌مسافر در آذربایجان به حکمرانی رسیده است... آذربایجان و تبریز دژ استوار ایران در مقابل روس مسیحی و عثمانی سنی مهاجم بوده است. نقش آذربایجان منحصر به دوره ایلخانی و صفوی نیست و تا امروز ادامه یافته‌که قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ که منجر به احیای حکومت شیعی شد، گواهی بر استمرار نقش آذربایجان در احیای حاکمیت شرعی و مخالفت با الگوهای غیرشرعی است. 🔸شگفتا، در آذربایجانی که هزاران هزار شهید در راه شریعت و ایران داده، کار به جایی رسیده‌که مدیر «ارشاد اسلامی»، از گسترش الگوهای غیرشرعی و یاغی و شورشی و نامتجانس با هویت ایرانی و شیعی دفاع می‌کند. با این توجیه‌که آن «الگوهای غیرشرعی» بر «نظم حاکم وقت»یاغی بوده‌اند! با این توجیه مشعشع، می‌توان عناصر تروریست و یاغی عهد مشروطه و پهلوی و عناصر سازمان منافقین و حزب توده هم را تجلیل کرد که با رژیم شاه مبارزه می‌کردند! ۳- معرفی کوراوغلی و امثال او به عنوان اسطوره، نشان می‌دهد که در حد بدیهی هم معنای اسطوره را نمی‌دانند! به نظر دانشمندان اسطوره شناس، اسطوره با آیین‌ها و عقاید دینی پیوندی ناگسستنی دارد. همان چیزی که در برخی نمایش‌های اجرا شده، اصلا وجود ندارد! 🔺 قاچاق‌ها یا آدم‌کشانی مانند قاچاق نبی، قاچاق کرم و... اسطوره نیستند و مربوط به یکی دو قرن اخیرند و زندگی‌نامه و کارنامۀ آنها توسط محققان نوشته شده است. قاچاق نبی در ۱۲۷۴ کشته شده. «قاچاق کرم» مربوط به عهد ناصری است و شرح راهزنی‌ها و آدمکشی‌های او که خود او بازگو کرده منتشر شده است. دربارۀ کوراوغلی و یاران او که مربوط به شورش جلالی‌‌ها در عثمانی است، مطالب و اسناد از «دفاتر مهمه» حکومت عثمانی استخراج شده است. متاسفانه بی‌خبری برخی مدیران از مسایل فرهنگی و تاریخی باعث می‌شود که به نام‌ هنر و شعارهایی مانند (فرهنگ بومی، هنر مهاجم نیست، روایت‌سازی و...)، در قالب هنر نمایش، گرایش‌های خاص سیاسی و ضد اخلاقی در جامعه ترویج شود. ۴- آذربایجان در طول تاریخ «میدان نفوذ فرامرزی» نبوده، بلکه دژ استوار ایران در مقابل روس و ترک‌های مهاجم عثمانی بوده است. اما امروز عده‌ای تلاش می‌کنند با ترویج «الگوهای غیرشرعی» و بیگانه با هویت ایرانی و شیعی آذربایجان، این دیار اهل بیت ع را به میدان نفوذ بیگانگان و دشمنان تاریخی آذربایجان تبدیل کنند. هنری که به تبلیغ الگوهای غیرشرعی و شورشی می‌پردازد، در واقع به شریعت و جمهوری اسلامی هجمه می‌برد. این‌ همان هنر مهاجم است! 🔸۵- «بدون شناخت اعتقادی، انقلابی و هنری لازم، مدیر فرهنگی نمی‌تواند جهت‌گیری و عملکرد درستی داشته باشد» اگر بداند که از نگاه قرآن و ائمه و امام خمینی ره: «فقه، تئوری واقعی و کامل اداره انسان از گهواره تا گور است.» هرگز از ترویج الگوهای غیرشرعی و رقاصی و تن‌جنبانی دختران و هنرنمایی مغنیه‌ها حمایت نمی‌کند! اگر برای مدیری، پیام امام راحل به هنرمندان، ملاک عمل باشد، هرگز از هنری که غایت آن تطهیر راهزنان و آدمکشان و ترویج قومگرایی و تضعیف اتحاد مقدس ملی است، حمایت نمی‌کند: «خون پاک صدها هنرمند فرزانه در جبهه‌های عشق و شهادت و شرف و عزتْ سرمایۀ‌‌ ‌‌زوال ناپذیر آنگونه هنری است که باید، به تناسب عظمت و زیبایی انقلاب اسلامی،‌‌ ‌‌همیشه مشام جان زیبا پسندِ طالبانِ جمال حق را معطر کند...» @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️سرهنگ محمد بزرگی فرمانده‌ی یگان امداد تبریز: به‌خاطر پرچم ایران جانم را می‌دهم. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️ سیدحسن خمینی: چه بسیار کسانی که بیش از همه از جمهوری اسلامی منتفع شده‌اند، اما در روز مبادا پای آن نایستادند!..مگسانند گرد شیرینی! 🔹امام خمینی اوایل انقلاب به گروهی گفته بودند شما انقلاب نکردید، مردم کوچه و بازار انقلاب کردند. 🔹اتفاقا در روزهایی مثل ۲۲ دی امسال هم همین مردم کوچه و بازار پای اصل نظام ایستادند. --------------------- ♦️ مدیران دولتی در کجای دفاع از نظام جمهوری اسلامی قراردارند؟ مدیران دولتی به‌ویژه در سطح مدیرکل و بالاتر نه تنها حقوق‌های بالایی دارند بلکه از انواع و اقسام امتیازات بهره دارند! بسیاری از اینها ممکن است اهل فداکاری باشند و عناصری نیز ممکن است از نظام فقط خوردنی‌ها و امکاناتش را بخواهند و روز حادثه بلرزند و به سوراخ بخزند! 🔺عناصر دنیازده در حوادث تروریستی دی ماه و «کودتا علیه نظام» در صحنه نبودند اما پس از رفع تهدیدها و شهادت صدها تن، آفتابی شدند؟ تا به قول جناب سیدحسن خمینی، زینت‌المجالس باشند و این جلسه و آن جلسه، سخنرانی کنند. آن یکی از جمهوریت و این یکی از کنسرت و رقص، و آن دیگری از موتورسواری مؤنثان و... 🔸عناصر غیرمتدین و فاقد تفکر انقلابی هرگز برای نظام فداکاری نمی‌کنند. در حالت عادی انقلابی‌اند و وقت خطر در پستوها!.. هدف اینگونه افراد «خوردن» از نظام است و بس. امیرالمؤمنین ع فرمود: هر كه همّتش چيزى است كه وارد شكمش مى‌شود، ارزش او همان است كه از او خارج مى‌شود. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️هشدار مجازات قطعی/ سفر وزیر دفاع به باکو پس از رفت و آمد مقامات امنیتی و نظامیان اسرائیلی و آمریکایی به باکو در روزهای اخیر، وزیر دفاع کشورمان به باکو رفته تا آسیب هایی را که ممکن است مسئله "جنگ منطقه ای" متوجه موجودیت رژیم الهام علی اف کند، به این رژیم مزور یادآوری کند. 🔸در دور پیشین جنگ ایران با آمریکائیل، به گواهی تمام اسناد، سرزمین شمال ارس منشا بسیاری از حملات به ایران بود. هر چند کشورمان با خویشتنداری تلخ و برای پرهیز از وقوع جنگ منطقه‌ای و چه بسا تحت تاثیر بعضی لابی‌های علیف در داخل، از مجازات رژیم باکو خودداری کرد. اما این بار طرح بحث جنگ منطقه‌ای به عنوان دکترین نظامی عالی کشورمان شکی باقی نمی‌گذارد که در صورت تعرض به ایران، امواج سهمگینی ایجاد خواهد شد که پس از فرونشستن آن‌ها، ممکن است نقشه ایران به اشکال تاریخی‌تر خود بازگردد. علی اف بعد از دیدار با وزیر دفاع کشورمان، گفته اجازه استفاده از خاک و آسمان خود علیه ایران را نخواهد داد. او باید بداند، این بار با توجه به تاکید مستقیم رهبر انقلاب بر جنگ‌منطقه‌ای، گریزگاه تعارفات و لابیگری‌ها بسته شده و رژیم او در صورت همکاری با دشمنان ایران قطعا مجازات خواهدشد! @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️واقعیت میدان چیست؟ آمریکا شکست خورده یا ایران؟ پیش‌از مذاکره، ترامپ شرط گذاشت که «ایران باید با اسرائیل رابطه‌اش را اصلاح کند، محل مذاکرات را آمریکا تعیین کند و موضوع گفت‌وگو فقط هسته‌ای نباشد و مسائل موشکی و منطقه‌ای هم به نحوی که آن‌ها می‌خواهند حل‌وفصل شود». 🔹اما هیچ‌کدام از این شروط پذیرفته نشد و آمریکا ناچار به عقب‌نشینی شد. این دقیقاً واقعیت آمریکاست؛ قدرتی که فقط ژست آرنولد و هرکول می‌گیرد، اما توان حرکت واقعی ندارد. 🔹آمریکای ترامپ امروز به‌شدت تحت‌فشار است. در یک سال گذشته، ترامپ تقریباً هیچ دستاورد ملموسی برای مردم آمریکا نداشته. وعده‌ها یکی‌یکی به بن‌بست خورده‌اند؛ نه جنگ اوکراین سه‌روزه تمام شد، نه تعرفه‌ها علیه چین نتیجه داد، نه یمن نابود شد نه حزب‌الله، نه ماجراهای گرینلند، مینیاپولیس و پروژه‌های پرسر‌و‌صدا به جایی رسید. ونزوئلا هم همچنان با دولت مادورو پابرجاست و از آن طرف، فشار پرونده اپستین هم ترامپ را بیش از پیش گرفتار کرده است. 🔹آمریکا امروز یکی از ضعیف‌ترین دوره‌های خود را می‌گذراند. البته آمریکا در یک چیز مهارت دارد: «بازی رسانه‌ای و عملیات روانی». دروغ‌سازی و خبرسازی جعلی تقریباً تنها ابزار باقی‌ماندهٔ آن‌هاست؛ ابزاری که در نهایت فقط به بی‌اعتبارترشدن مقامات و رسانه‌هایشان منجر می‌شود. با این حال، باید منتظر موج‌های متعددی از عملیات روانی دربارهٔ مذاکرات باشیم. 🔻ماجرای اپستین (ایجاد جزیره‌ای ۷۲ هکتاری به مثابۀ مرکزی برای جمع‌آوری دختران و پسران کودک، جذب مدیران و مسئولان سیاسی و بازرگانی آمریکا و کشورهای دیگر و اعمال شنیع و قتل کودکان و... فیلم‌برداری و مطیع‌سازی دولتمردان و ثروتمندان و...) در هر کشوری رخ می‌داد، آن کشور دچار بحران داخلی و جهانی می‌شد اما «شیطان بزرگ» با عملیات‌های روانی و رسانه‌‌ای و خبرسازی‌ها، این فاجعۀ بزرگ را فرو می‌خورد! 🔺 عملیات تروریستی بزرگ ۱۸ دی که در شکست آن، قطع اینترنت و عدم دسترسی فعالان عملیات به کانال‌های تبلیغی، تروریستی و فرماندهی، نقش مهمی داشت، بار دیگر ثابت کرد که «قدرت آمریکا» بسیار بیش از آنکه «واقعی» باشد «مجازی» است! باز هم وعدۀ ترامپ، در حمایت از تروریست‌های جنایتکار پوچ از آب درآمد و نتوانست در برابر ارادۀ ملی ایرانی‌ها، از مزدوران خود حمایت کند و خفت شکست را پذیرفت. 🔺واقعیت میدان، شکست آمریکا در مواجهه با ایران قوی، یکپارچه و مقاوم است. آمریکا با عملیات‌های رسانه‌ای و روانی، تلاش می‌کند ملت ایران نه تنها این واقعیت را نبیند، بلکه احساس شکست نیز داشته باشد! @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️بزرگداشت مفاخر آذربایجانی ایران به سعی تهران و اصفهان و مسئلۀ روز ملی تبریز اول بهمن، روز درگذشت بزرگترین قصیده‌سرای ایران یعنی خاقانی شروانی است. این روز با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان «روز بزرگداشت خاقانی شروانی» (مدفون در تبریز) از سال ۱۴۰۴ در تقویم رسمی کشور ثبت شده است. 🔸شاید تصور شود که در تعیین اول بهمن به عنوان روز بزرگداشت خاقانی، ۱۰ تیر به عنوان روز بزرگداشت صائب تبریزی و ۲۱ اسفند به عنوان روز بزرگداشت نظامی گنجوی در سالنمای کشور، مدیران فرهنگی و سیاسی تبریز نیز نقشی داشته‌اند؟ هرگز! برخی سررشته‌داران امور تبریز و آذربایجان‌شرقی نه تنها به چنین مسائلی توجه نداشته‌اند، بلکه در مسیر تعیین ۲۹ بهمن به عنوان روز ملی تبریز نیز سنگ‌اندازی کرده‌اند! 🔻 از تیر ۱۴۰۳، جمعی از شاعران و نویسندگان تبریز پس از انجام تحقیقات دربارۀ روزهای ملی کلانشهرهای کشور و بررسی تاریخ تبریز از طلوع اسلام تا سال ۱۴۰۲ به این نتیجه رسیدند که در تاریخ تبریز پس از اسلام، هیچ روزی به اهمیت ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ وجود ندارد. تعیین این روز با شاخص‌های تعیین شده در مصوبۀ شورای عالی انقلاب برای روز ملی شهرها نیز تناسب و تطابق دارد. شاعر و‌ نویسندگان تبریز با صدور بیانیه‌های مختلف خواستار تعیین ۲۹ بهمن به عنوان روز ملی تبریز شدند. در نهایت این پیشنهاد در جلسۀ مهر ۱۴۰۳ شورای فرهنگ عمومی آذربایجان‌شرقی به تصویب رسید. اما از همان زمان سنگ‌اندازی برخی عناصر نیز آغاز شد! 🔺برخی، به واقع از سر نادانی تصور می‌کردند که تعیین روز تبریز، یک مسئلۀ حاکمیتی است و اهل قلم نباید در آن دخالت کنند! معلوم بود که اینگونه اشخاص، حتی مصوبه‌های شورای‌عالی انقلاب فرهنگی را در پیوند با «تعیین مناسبت‌ها» نخواند‌ه‌اند، و نمی‌دانند که برخی روزها مانند «روز بزرگداشت نظامی گنجوی» با پیشنهاد یک استاد ادبیات به تصویب رسیده است!.. 🔸گویی عناصری می‌خواستند روز صدور دستخط مظفرالدین شاه برای تاسیس مجلس (۱۴مرداد۱۲۸۵) را به عنوان «روز تبریز» تحمیل کنند! در حالی که صدور آن دستخط، ربطی به تبریز و مقاومت مشروطه‌خواهان تبریز در مقابل قوای دولتی ندارد. جنگ مشروطه‌خواهان تبریز و حامیان خارجی آنها (سوسیال دمکراتهای قفقاز اعم از مسلمان و ارمنی و گرجی) با اردوی دولتی، حدود دو سال پس از صدور دستخط مظفرالدین شاه یعنی یعنی از اوایل تیر ۱۲۸۷ آغاز شد و تا اوایل اردیبهشت ۱۲۸۸ به طول انجامید. 🔹برخی به اشتباه و از سر ناآگاهی از تاریخ، تصور می‌کنند بر اثر مقاومت و جنگ مشروطه‌خواهان تبریزی، فرمان مظفرالدین شاه (فرمان مشروطیت یا فرمان تاسیس مجلس) صادر شده است! حال آنکه هنگام جنگ و مقاومت مشروطه‌خواهان تبریزی، مظفرالدین شاه در عالم برزخ بود! فرمان‌ مظفرالدین شاه حدود دو سال قبل از آغاز جنگ در تبریز، با فشار و تحصن تجار و مشروطه‌جویان تهران در سفارت انگلیس صادر شده بود و بزرگداشت این فرمان، در واقع بزرگداشت مشروطه‌جویانِ در پیوند با انگلیس و سفارت آن در تهران است! 🔸در هر حال، همان کسانی که در تبریز دربارۀ مفاخری مانند خاقانی و نظامی و صائب، احساس مسئولیت نکردند و روز بزرگداشت این مفاخر به سعی مدیران تهران و اصفهان در تقویم کشور ثبت شد، در مسیر تلاش‌های بی‌مزد و منت شاعران و نویسندگان این خطه برای ثبت روز ملی تبریز در تقویم کشور به سنگ‌اندازی پرداختند. 🔻اگر چه در مهر ۱۴۰۳، روز ۲۹ بهمن، روز قیام تاریخی مردم تبریز و به تعبیر امام راحل، روز «نهضت عظیم»، و به تعبیر رهبر معظم انقلاب «مقطع تاریخی تعیین کننده»، به عنوان روز ملی تبریز در «شورای فرهنگ عمومی آذربایجان‌شرقی» تصویب شد اما بر اثر کارشکنی‌ها و سنگ‌اندازی‌ها، در آستانۀ ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، هنوز هم روز ملی تبریز در تقویم کشور ثبت نشده است! 🔺احساس مسئولیت در مقابل انسان‌ها و اتفاقاتی که میهن و فرهنگ و تاریخ ما را ساخته‌اند، ویژگی انسان‌های بزرگ و خردمند است./ جلال محمدی؛ شاعر و‌ روزنامه‌نگار پیشکسوت @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️الهام علی‌اف و گریز از آسمان ایران! مسیر طولانی هواپیمای الهام علی اف و خانواده اش در سفر به دبی برای عبور نکردن از آسمان ایران!! تورال صادق لی، گرداننده کانال "آزاد سؤز" در یوتیوب، مسیر طولانی که هواپیمای الهام علی اف و خانواده اش در سفر به امارات عربی متحده را برای عبور نکردن از آسمان ایران منتشر کرد و گفت معلوم نیست که علی اف چرا مجبور شده است این مسیر طولانی را طی کند تا از آسمان ایران عبور نکند؟ آیا او از اینکه ایران از همکاری هایش با اسراییل علیه ایران عصبانی است، می ترسد؟ این در حالیست که هواپیماهای مسافربری جمهوری آذربایجان در مسیر امارات از آسمان ایران عبور می کنند! در این برنامه ، اطلاعات خوبی درباره املاک متعلق به دخترها و پسر الهام علی اف در امارات و نیز رونمایی از دختر مخفی نگه داشته شده لیلا علی اوا ( از یک سرمایه دار یهودی) به نام آیدا ( که به نام آیدا ایمانقلی اوا، مادر مهربان پاشایوا، همسر الهام علی اف نامگذاری شده است) و نیز حضور شیخ الله شکور پاشازاده در سفر خانواده سلطنتی علی اف به دبی و مراسم اهدای جایزه "برادری انسانی" شیخ امارات به علی اف و پاشینیان ارایه شده است. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️عملیات روانی علیه نیروهای مسلح همزمان با تهدیدهای دشمن به جنگ! در حالی که تحرکات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی افزایش یافته و احتمال جنگ شدت گرفته است، مطلب سخیفی در روزنامه جمهوری اسلامی، با استناد به یک خاطرۀ هاشمی رفسنجانی درج شده است. هاشمی در دوم فروردین ۱۳۶۸ نوشته است: «عصر به زیارت امام رفتم. وضع ارتش و سپاه را توضیح دادم و مشکل دوگانگی نیروهای مسلح و هزینه‌های گزاف سازمان‌ها و نیروهای تکراری و ضرورت انسجام را مطرح کردم...» امام، مخالفت می‌کند! جالب اینکه؛ آمریکا هم از همان دهۀ ۶۰ خواستار ادغام و انحلال سپاه بوده است!؟ آنها با ناامیدی از ادغام و انحلال سپاه، در نهایت سپاه را در فهرست سازمان‌های تروریستی جای دادند! 🔺عجیب اینکه همزمان با تروریستی معرفی کردن سپاه توسط آمریکا و متحدان اروپایی‌اش، و در فضایی که ایران را به جنگ سخت تهدید می‌کنند، روزنامۀ مسیح مهاجری (مشاور هاشمی)، بحث کهنۀ ادغام سپاه را بازتکرار می‌کند! 🔸در آزادترین کشورهای جهان، اجازه‌ نمی‌دهند در شرایط تهدید و امکان وقوع جنگ، علیه نیروهای مسلح عملیات روانی و رسانه‌ای انجام گیرد و به شدت با آن برخورد می‌کنند. 🔻معرفی کردن سازمان‌های مختلف نیروهای مسلح یا اطلاعاتی، به‌عنوان «نیروهای موازی!» ممکن است تنها کسی را فریب دهد که از تنوع و تعدد نیروهای مسلح یا اطلاعاتی در کشورهای اروپایی و آمریکا و...خبر ندارند. 🔸به عنوان مثال؛ آمریکا حدود ۲۰ دستگاه اطلاعاتی و جاسوسی دارد. فقط در زمینۀ دریایی، آمریکا سه سازمان جداگانه؛ نیروی دریایی، سپاه تفنگداران دریایی، و گارد ساحلی ایالات متحده را دارد! 🔺در آمریکا انواع و اقسام نیروهای پلیس وجود دارد: پلیس مواد مخدر (یا همان DEA سریال برکینگ بد)، پلیس گمرک، پلیس اداره مالیات، پلیس اداره مهاجرت، پلیس قضایی، پلیس پارک‌های ملی و ... که هر کدام یک نیروی جداگانه است و فرمانده خودش را دارد! علاوه بر اینها؛ پلیس فدرال یا همان FBI یک سازمان بزرگ جداگانه است که چیزی شبیه ترکیب اداره آگاهی و وزارت اطلاعات ایران است. یعنی وظیفه‌اش مبارزه با جرایم سازمان‌ یافته و قاچاق‌های بزرگ و خرابکاری و قتل‌های سریالی و پول‌شویی و مواردی از این نوع - عموما با ماموران لباس شخصی - است و این طور نیست که مثلا مامورانی داشته باشد که در خیابان حضور پیدا کنند یا گشت بدهند! 🔻عجیب است که غربگرایان ایرانی، که دولت الگوی آنها آمریکاست، در مورد نیروهای مسلح ایران از «هزینۀ گزاف! »، «نیروهای موازی!» حرف می‌زنند! ادغام یا همان انحلال سازمان‌های مسلح مدافع استقلال و امنیت و خاک ایران، از اهداف همیشگی غربگرایان و عناصر مرموز بوده است! 🔻در عهد مشروطیت به‌محض اینکه غربگرایان قدرت یافتند، به انحلال قوای مسلح مردمی پرداختند که برای پیروزی مشروطیت جنگیده بودند! به مراکز استقرار قوای مردمی در تهران حمله، آنها را خلع سلاح و ستارخان سردار ملی را مجروح کردند! پس از پیروزی انقلاب اسلامی هم، فریاد انحلال ارتش را سر دادند که با مخالفت امام راحل و بزرگانی مانند رهبر معظم انقلاب و شهید چمران نتوانستند نقشۀ شوم خود را اجرا کنند. پس از جنگ هشت ساله، برای انحلال کمیته انقلاب اسلامی و سپاه و دیگر نهادهای انقلابی نقشه‌ها ریختند. با ادغام جهاد سازندگی در وزارت کشاورزی، ادغام کمیته و شهربانی و ژاندارمری نقشه خود را اجرا کردند. 🔺تجربه‌هم گویاست که ادغام نیروها ثمری نداشته است. ژاندارمری صدساله با ماموریت مرزی و فراشهری در شهربانی (کلانتری‌ها) ادغام‌ شد! آقایان می‌خواستند شهربانی و کمیته و ژاندارمری و...را به عنوان نیروی انتظامی به وزارت داخله سنجاق کنند که تحت تدبیر ریاست جمهوری (رفسنجانی) باشد! بعد از جنگ، می‌خواستند با سپاه که صدها هزار شهید و مجروح برای دفاع از این مرزوبوم داده بود، همان معامله‌ای را بکنند که پس از پیروزی مشروطه با قوای مسلح مردمی کردند! 🔻اما مسئله اینجاست که سپاه و ارتش به عنوان دو‌ بال و دو بازوی قدرتمند ملت بزرگ ایران و با ماموریت‌های تعریف شده برای هر یک، چرا باید در همدیگر ادغام شوند؟ به‌ویژه که وحدت فرماندهی (ولی فقیه) و مرکز فرماندهی واحد (ستاد کل نیروهای مسلح) و دیگر مراکز مشترک و ملی (شورای عالی امنیت ملی)، ماموریت‌های متناسب را برای سپاه و ارتش و همه قوای مسلح تعریف می‌کند. رسانه‌های بیگانه با خبرسازی از مطلب روزنامۀ جمهوری اسلامی ضد نیروهای مسلح همسویی خود را با آن نشان دادند. همانگونه که از سخن رفسنجانی دربارۀ حذف موشک و استفاده از «گفتمان» استقبال کرده بودند. جنگ ۱۲ روزه نشان داد که دنیا، دنیای موشک (قدرت) است و «گفتمان» بدون موشک، «حرف مفت» است. هیچ هزینه‌ای برای نیروهای مسلح «گزاف» نیست.آنها از موجودیت ایران و ایرانی و از شرف و ناموس ما دفاع می‌کنند./ محمدنیا @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🔺با توجه به اخبار رسانه‌ها دربارۀ استفادۀ آمریکا از ارمنستان در جنگ احتمالی/ پیشنهاد بازخوانی این مطلب، ارائه شده در مرداد۱۴۰۴👆