♦️مطالبه‌گری حق مردم انقلابی است! (در حاشیۀ تذکر امام‌جمعۀ محترم تبریز در خطبۀ ۱۸ اردیبهشت) حفظ وحدت و انسجام ملی که به تعبیر رهبر شهیدمان «اتحاد مقدس» است وظبفه‌ای ملی است که امام‌جمعۀ محترم تبریز بر آن تاکید کرده است. اما هرگز به معنای خاموش کردن صدای انقلابیونی نیست که مخالف مذاکره با دولت جنایتکار آمریکا، و یا منتقد برخی از مسئولین مانند رئیس محترم مجلس یا رئیس محترم دولت و... هستند و برخی عملکرد و مواضع آنها را قبول ندارند. 🔺از مطالبات جدی همۀ کسانی که خود را به معنای حقیقی کلمه «ایرانی» می‌دانند و از جمله نیروهای انقلابی، انتقام خون رهبر شهیدمان است که در بیانات برخی مسئولان صراحت ندارد. گویی انتقام‌خواهی را که حق بدیهی و طبیعی و قانونی ایرانیان است، خلاف سیاست مذاکره با تیم ترامپ قاتل می‌دانند! 🔺مردم مبعوث در خیابان‌ها، با تجربۀ برجام و سالها مذاکره و موازی با آن، ترور دانشمندان، و جنگ و ترور سران مقاومت و ترور قائد امت و رهبر ملت، با مذاکره مخالف هستند. به یاد داریم که هنگام توافق خسارتبار برجام، با تبلیغات «ظریف» را که مذاکره کنندۀ دولت روحانی (علیه ما علیه) بود به عنوان قهرمان و امیرکبیر زمان معرفی کردند؟ بالاترین نشان دولتی را به او دادند؟... در آن زمان، با تبلیغات گسترده وانمود می‌کردند که مذاکره و برجام، تصمیم نظام است!! نباید کسی با آن‌مخالف کند وگرنه با نظام و رهبری مخالفت کرده است! حتی برخی مسئولان انقلابی، پس از توافق لوزان، تحت تاثیر تبلیغات به رهبری تبریک گفتند یا به ستایش توافق اولیه تیم مذاکره کننده پرداختند! 🔺قالیباف در روزنامه همشهری 15 فروردین 94 نوشت: «بنده به سهم خودم از تلاش شبانه روزی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای که حقا و انصافا هرچه در توان داشتند به‌کار بردند تا نتیجه مطلوبی برای ملت ایران به‌دست آورند، تشکر می‌کنم.» [نتیجه مطلوب: برجام] قالیباف در آذرماه 92 نیز با اشاره به توافق ژنو گفته بود: «به دولت [روحانی] تبریک می‌گوییم که گام اول را محکم برداشت.» اما رهبر شهید در ۲۰ فروردین ۱۳۹۴، فرمودند: «اینکه حالا تبریک میگویند، به بنده تبریک میگویند، به دیگران تبریک میگویند، بی‌معنی است، چه تبریکی؟..» 🔸آیا امکان تکرار برجام و بدتر از آن وجود ندارد؟ اگر مردم و به‌ویژه نیروهای انقلاب در صحنه نباشند یا سکوت کنند، آری! 🔸 به رغم شهادت رهبر ملت، گویی برخی سخن گفتن از انتقام و لزوم قتل ترامپ را مخالف اهداف سیاسی یا مذاکره می‌دانند!؟ آیا کشتن ترامپ، حق مسلم ملت ایران نیست؟ نیروهای انقلابی مذاکره با آمریکا را به دلیل تجارب برجام و مذاکرات منتهی به جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، خسارت محض و خلاف شان و عزت ایران و ایرانی می‌دانند. در مذاکرات پاکستان نیز که جناب قالیباف در راس مذاکره‌کنندگان بود، ابتدا با تبلیغات، او را نیز مانند ظریف در هاله‌ای از احترام و مصونیت قرار دادند و گفتند؛ رهبری او را به ریاست مذاکره برگزیده است! اما بعد نبویان (نماینده مجلس) توضیح داد که این، پیشنهاد رئیس جمهور بوده است! 🔸امام جمعۀ محترم تبریز در خطبه‌های نماز جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ در توضیح پیرامون اینکه اجازه نخواهیم داد کسانی اتحاد ملی را به‌هم بزنند، به دو طیف خطاب و عتاب کرد؛ یکی ورشکستگان سیاسی و اغتشاشگران و دیگری «کسانی که اسم خودشان را مطالبه‌گر گذاشته‌اند»؟؟ امام حمعه با لحن تند گفت: «چطور عده‌ای اسمشان را گذاشته‌اند مطالبه‌گر. مگر مردم مطالبه نمی‌کنند؟ آیا چیزی بیشتر از این‌ می‌گویید؟ یعنی مردم... هیچکس را نمی‌گذاریم افکار ما را متشنج کند. تمرکز ما را از میدان و خیابان منحرف کنند... یعنی اینها سازشکارند؟» 🔸مطالبه‌گری از مطالبه‌های رهبر شهیدمان است. رهبرشهید خطاب به دانشجویان: «طبیعت دانشجو مطالبه‌گری است؛ مطالبه‌گری کنید و از مسئولان بخواهید که کار جدّی بکنند» (1401/02/06) از نگاه رهبر شهید، امام‌جمعه هم مطالبه‌گر است، فرمودند: «خطبه‌ی نماز جمعه و خطیب جمعه، سخنگوی انقلاب اسلامی است؛ تمام! هیچ کسی غیر از این توقّع از خطیب جمعه نباید ‌داشته باشد؛ سخنگوی انقلاب اسلامی است...مطالبه‌کننده‌ی مطالبات انقلاب است..» (۱۴۰۱/۰۵/۰۵) 🔸ابراز مخالفت با مذاکره با آمریکا یا نقد مذاکره کنندگان (در گذشته ظریف و روحانی و امروز قالیباف و...) و سازشکار نامیدن برخی سیاسیون، حق بدیهی هر شهروند ایرانی است و نمی‌توان دهان مردم را به بهانه تاکید بر وحدت و انسجام چسب زد. اصلا «مرگ بر سازشکار» شعاری است که از ابتدای انقلاب رواج داشته است! 🔸هدف مردم مبعوث از حضور در خیابان، دفاع از ایران و حمایت از نظام و رهبری است. راندن نیروهای انقلاب و سربازان فداکار نظام از صحنه به علت عدم تحمل نگاه انتقادی یا حتی فرضا نادرست آنها خطا و خلاف وحدت و انسجام ملی است. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان (ایتا)

♦️ترکیه متضرر اصلی تضعیف حکومت مرکزی ایران خواهد بود 🔹بر اساس داده‌های پراکندگی جمعیت کردها، بر مبنای داده‌های آماری «کتاب حقایق جهان» متعلق به سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA)، می‌توان به یک گزاره ژئوپلیتیکی و امنیتی دست یافت که نشان می‌دهد برخلاف برخی تصورات، ترکیه متضرر اصلی تضعیف حکومت مرکزی ایران خواهد بود. این نقشه، گرانیگاه جمعیتی و پتانسیل بحران‌های داخلی در منطقه را به وضوح ترسیم می‌کند. 🔸 آمار جمعیتی در این معادله به مثابه پاشنه آشیل ترکیه عمل می‌کند. بر اساس داده‌های موجود، حدوداً جمعیت کردها در ترکیه ۱۸ میلیون نفر، در ایران ۸ میلیون نفر، در عراق ۵ میلیون نفر و در سوریه ۲ میلیون نفر است. این ارقام نشان می‌دهد که جمعیت ۱۸ میلیونی کردهای ترکیه، بیش از دو برابر کردهای ایران و حتی بیش از مجموع کردهای ایران، عراق و سوریه است. 🔹 با توجه به این توزیع جمعیتی، هرگونه ظهور ناسیونالیسم کردی یا تغییر مرزها در منطقه، پیش از هر کشوری تمامیت ارضی ترکیه را هدف قرار می‌دهد. ترکیه به دلیل در اختیار داشتن بزرگترین اقلیت کرد، بالاترین پتانسیل را برای درگیری با بحران‌های عمیق داخلی داراست و تغییرات ژئوپلیتیک مستقیماً امنیت ملی آن را تهدید می‌کند. 🔸 مناطق کردنشین این چهار کشور دارای پیوند کامل جغرافیایی هستند که زمینه‌ساز یک اثر دومینوی ویرانگر است. اگر حکومت مرکزی ایران تضعیف شود و منطقه کردنشین آن با ۸ میلیون جمعیت به سمت خودمختاری یا جدایی حرکت کند، یک کمربند قدرتمند و مستقل از شمال عراق تا غرب ایران شکل خواهد گرفت. 🔹 ایجاد چنین موجودیت سیاسی جدیدی در مرزهای شرقی ترکیه، الهام‌بخش و محرک اصلی ۱۸ میلیون کرد داخل خاک ترکیه برای پیوستن به این بلوک خواهد شد. در چنین سناریویی، جلوگیری از این موج تجزیه‌طلبانه برای آنکارا عملاً غیرممکن بوده و پیامدهای ویرانگری برای ثبات این کشور به همراه خواهد داشت. 🔸 از منظر استراتژیک، این روند به معنای فروپاشی بلندمدت برنامه‌های ترکیه خواهد بود. آنکارا دهه‌هاست که به دنبال تبدیل شدن به هژمون منطقه‌ای، هاب انرژی و بازیگر کلیدی در کریدورهای اقتصادی بین‌المللی نظیر (کریدور زنگزور) یا (جاده توسعه عراق) است؛ اما تجزیه ایران، فاز استراتژیک ترکیه را از (توسعه) به (بقا) تغییر خواهد داد. 🔹 در صورت بروز خلاء قدرت در ایران، ترکیه مجبور است تمام بودجه نظامی و توان دیپلماتیک خود را از توسعه نفوذ منطقه‌ای، به حفظ بقا و جلوگیری از جنگ داخلی معطوف کند. یک ایران ضعیف به معنای مرز شرقی کاملاً بی‌ثبات برای ترکیه است که تمام سرمایه‌گذاری‌های ترانزیتی و اقتصادی آنکارا در شرق را نابود می‌کند. 🔸 در معادلات ژئوپلیتیک منطقه و به‌رغم رقابت‌های تاریخی تهران و آنکارا، یک حکومت مرکزی مقتدر در ایران به عنوان یک «ضربه‌گیر» و شریک نانوشته برای ترکیه در برابر جریان‌های تجزیه‌طلب عمل می‌کند. اگر سد امنیتی ایران بشکند، ترکیه باید به تنهایی بار یک جنبش ۳۵ میلیون نفری را به دوش بکشد. 🔹 فشار این جنبش می‌تواند باعث جدا شدن بخش‌های وسیعی از خاک ترکیه شود. داده‌ها ثابت می‌کند که تضعیف حکومت مرکزی ایران برای ترکیه نه یک پیروزی، بلکه یک «کابوس امنیتی» است. ترکیه با 18 میلیون کرد ساکن در امتداد مرزهای پرالتهاب سوریه، عراق و ایران، بزرگترین بازنده این تغییرات خواهد بود و بی‌ثباتی در تهران مستقیماً به بحران موجودیتی در آنکارا منجر خواهد شد./محسن جوادی @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان (ایتا)

♦️رهبر حزب آینده: داماد اردوغان رؤیای رهبری ترکیه را در سر دارد. سه نفر که مسببان اصلی عقب‌گرد دموکراتیک و اقتصادی ترکیه چه کسانی هستند؟ 🔹 احمد داووداوغلو، رهبر حزب آینده (Gelecek Partisi)، در نشست گروهی حزب خود، با ارائه یک ارزیابی تاریخی از یک دهه اخیر حکومت حزب عدالت و توسعه ، سه چهره سیاسی را به عنوان «باند سه‌نفره» و مسببان اصلی عقب‌گرد دموکراتیک و اقتصادی ترکیه معرفی کرد. او نخستین فرد این حلقه را نخست‌وزیر سابق «کم‌وزن» (بینالی ییلدیریم) دانست که سعی کرد بر کرسی پیروزی انتخاباتی که خودش به دست نیاورده بود تکیه زند و تا امروز نتوانسته به ادعاهای مطرح‌شده پیرامون وجود ۲۸ میلیارد دلار پول آغشته به فساد در هلند پاسخی دهد. 🔸 وی در ادامه، انتقادات تند خود را متوجه وزیر کشور سابق (سلیمان سویلو) کرد و او را فردی توصیف نمود که به درون حزب عدالت و توسعه نفوذ کرد تا تمام پسماندهای کثیف و پرونده‌های قتل‌های زنجیره‌ای و مجهول دهه ۹۰ میلادی را به هسته قدرت منتقل کند. سومین ضلع این ساختار به گفته داووداوغلو، «داماد ماجراجو» (برات آلبایراک) در مدیریت اقتصادی بود که صرفاً با تکیه بر پدرزنش، رویای رهبری آینده کشور را در سر می‌پروراند. 🔹 داووداوغلو تاکید کرد که شکاف بنیادین امروز ترکیه نه میان چپ و راست، بلکه میان «سیری‌ناپذیران» و «گرسنگان» است. گروه نخست شامل دریافت‌کنندگان مشوق‌های دولتی، صاحبان پروژه‌های دارای تضمین ارزی، برندگان مناقصه‌های سفارشی، ثروتمندان سپرده‌های محافظت‌شده ارزی ، غارتگران معادن و سواحل، و دریافت‌کنندگان ۴ تا ۵ حقوق نجومی همزمان هستند. 🔸 در مقابل این گروه، مردم عادی قرار دارند که زیر آوار مالیات، جرایم و تورم له‌ شده‌اند. داووداوغلو به اصنافی که زیر بار بهره‌های سنگین تعطیل می‌کنند، بیش از ۶ تریلیون لیر بدهی اعتباری خرد، کشاورزان رانده‌شده از زمین، حداقل‌بگیران زیر خط فقر، و بازنشستگانی اشاره کرد که حتی با خوردن چای و سیمیت در هر سه وعده نمی‌توانند ماه را به پایان برسانند. 🔹 رهبر حزب آینده با انتقاد صریح از سیاست‌های مهمت شیمشک، او را تکنوکراتی توصیف کرد که برنامه‌اش تنها دستکاری شاخص‌ها برای التماس پول از خارج است. او با ارائه یک سناریوی ریاضی هشدار داد: اگر یک سرمایه‌گذار خارجی در اول ژانویه ۱۰۰ هزار دلار با نرخ ۴۳.۴۰ لیر و بهره ۳۶ درصد وارد ترکیه کند، اگر نرخ ارز در دسامبر ۲۰۲۶ روی ۵۰ لیر بایستد، این سرمایه‌گذار پول خود را به ۱۱۸ هزار و ۴۸ دلار تبدیل می‌کند. او این سود قطعی و ۱۸ درصدیِ دلاری را در اقتصاد جهان «بی‌سابقه» خواند و سیاست سپرده‌های ارزی برای اتباع خارجی را صراحتاً «غارت ترکیه توسط خارجی‌ها» نامید. 🔸 وی با اشاره به تورم ۳۲.۳۷ درصدی اعلام‌شده (که در زمان آغاز به کار شیمشک ۳۸.۲۱ درصد بود)، تصریح کرد که اقتصاد صرفاً با پارامترهای مالی و بدون اراده سیاسی سالم اصلاح نمی‌شود. او به افزایش ۵۰ درصدی کسری تراز تجارت خارجی در ماه مارس (رسیدن به ۱۱.۲ میلیارد دلار) و کسری حساب جاری ۳۵.۴ میلیارد دلاری در پایان فوریه اشاره کرد. 🔹 داووداوغلو هشدار داد که دولت با طرح‌هایی نظیر «عفو دارایی‌ها» (که به معنای تطهیر پول‌های کثیف قاچاق‌شده است) و «عفو منطقه‌بندی» (که به معنای غارت زمین‌ها و منابع ملی است) به دنبال جبران خسارت‌هاست. او با استناد به آمارها یادآور شد که خط فقر مواد غذایی برای یک خانواده ۴ نفره به ۳۴,۶۰۰ لیر رسیده، در حالی که حداقل دستمزد تنها ۲۸,۰۷۵ لیر است. 🔸 طبق داده‌های ارائه‌شده توسط وی، طی تنها ۴ ماه، قدرت خرید حداقل‌بگیران ۴۱۱۰ لیر، پایین‌ترین حقوق کارمندان ۸۸۹۲ لیر، مستمریِ بازنشستگان کارمند ۴۰۸۳ لیر، کف حقوق بازنشستگی ۲۹۲۸ لیر، حقوق معلمان ۹۴۲۹ لیر و حقوق نیروهای پلیس ۱۱,۵۳۰ لیر ذوب شده است. او تاکید کرد که دولت با ادعای «نگذاشتیم مردم زیر بار تورم له شوند»، دقیقاً در حال له کردن ملت برای سیر کردن شکم «سیری‌ناپذیران» است. 🔹 وی با یادآوری وقایع ۶ مه ۲۰۱۶، تصریح کرد که دقیقاً ۱۰ سال پیش، پس از ارائه «قانون اخلاق سیاسی» به پارلمان و مقاومت در برابر فشارهای حزب برای پس‌گرفتن آن، با یک «کودتای درون‌حزبی» مواجه و از نخست‌وزیری برکنار شد. او از بدنه صادق حزب حاکم پرسید: «اگر آن روز قانون اخلاق سیاسی تصویب می‌شد، آیا ترکیه امروز در این بحران فرو می‌رفت؟» @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان (ایتا)

♦️نامۀ خواندنی یک داستان‌نویس به یک شاعر ابوالفضل نظری با نام هنری فاضل نظری، شاعر و متولد ۱۳۵۸ از سال ۸۲ مدیر حوزه هتری تهران شد. سپردن این مسئولیت به جوانی ۲۴ ساله از رهگذر هر چه بود، حامی بانفوذ یا جوانگرایی مدیریتی، اقدامی پخته به نظر نمی‌رسید. تا ۱۳۹۰ مدیر حوزه هنری تهران بود و پس از مشاور رییس حوزه. در سال ۹۳ با حفظ سمت مشاور رئیس حوزه هنری، ریاست مرکز موسیقی را نیز عهده‌دار شد. پس از آن معاون هنری حوزه شد. در ۹۶ مدیر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شد. در ۱۴۰۱ مدیر موزه‌های زیرمجموعه بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی شد. در ۱۴۰۳ کتاب شعری از او که توسط انتشارات حوزه هنری (سوره مهر) منتشر شده بود با حمایت بانک صادرات و حضور مسئولین این بانک رونمایی شد... 🔻مهدی کرد فیروزجایی از نویسندگان معاصر که کتاب‌های متعددی از او در حوزۀ ادبیات داستانی منتشر شده است، نامه‌ای خطاب به فاضل نظری نوشته که خواندنی است: سلام جناب آقای فاضل نظری؛ من یکی از مخاطبان شعرهای شما هستم که این روزها، سکوتِ شما را بسیار بلندتر و گویاتر از تمام غزل‌هایتان می‌بینم. شما هیچ‌گاه یک شاعرِ منزوی نبودید؛ شما بخشی از پیکره‌ی حاکمیت، رئیس سابق حوزه هنری استان تهران، معاون حوزه هنری کشور و مدیرعامل سابق کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کشور بودید. شما از مواهبِ این نظام، از نان و نام تا جایگاه و اعتبار، به کمال برخوردار بودید. 🔺جناب شاعر! بیش از شصت و هفت شب است که مردمِ این سرزمین، از خواب و کارشان زده‌اند تا در جبهه‌ی دفاع از وطن بایستند. بسیاری از این مردم، حتی به اندازه «سرِ سوزنی» از آن مواهبی که شما از آن بهره‌مند بودید، سهمی نداشتند. حتی تلخ‌تر آنکه؛ بسیاری از همین مردم، در زندگی‌شان دچار همان محدودیت‌های فرهنگی و اداری بودند که امثالِ شما در دورانِ مدیریتتان اعمال می‌کردید؛ اما حالا همان‌ها پای کارِ وطن ایستاده‌اند و شما کجایید؟ حتی یک جمله درباره حقایق این روزها از شما نشنیدیم، ای امپراتور دردهای خیالی! 🔸آقای نظری! بسیاری از همان‌هایی که دیروز امنیتِ «جشن امضاهای» شما را تأمین می‌کردند تا در آرامش با هوادارانتان عکس یادگاری بگیرید، در این دو ماه سوختند، قطعه‌قطعه شدند و به شهادت رسیدند و بچه‌هایشان یتیم شدند؛ اما از شما و بسیاری از دوستانِ شما صدایی بلند نشد. 🔹آن حکیم و عزیزی که در محضرش شعر می‌خواندید به شهادت رسید و کودکانِ مدرسه‌ی «شجره طیبه میناب» در آتشِ دشمن ذوب شدند. آن‌ها همان کودکانی بودند که شما روزگاری متولیِ رویاهایشان بودید. از «ماکانِ» کوچک هیچ نماند، اما از شما هم اثری ندیدیم! چطور است که قافیه‌هایتان برای غم‌های فانتزی همیشه جور است، اما برای خونِ گرمِ هموطن، کلماتتان ته کشیده؟ 🔺آقای شاعر! «اکنون» خودت را دریاب؛ سکوت شما به اندازه اراجیفِ علی کریمی گزنده است. او می‌خواست رئیس فدراسیون فوتبال شود و نشد و این شد؛ شما چه می‌خواستی که نشدی؟ از سنگ ناله درآمد، از شما اما هیچ. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان (ایتا)