با این فجایع چطور باید برخورد کرد؟ مسائل سیاسی به کنار با اینها هم نمیشه برخورد کرد؟! میشه از قوه قضاییه انتقاد کرد بابب وضعیت فعلی؟ از دستگاه های امنیتی چطور؟ انسجام و وفاق اگه راجع موضوع فضای مجازی انتقاد کنیم بهم می‌خوره؟ فضای مجازی باید انقدر بی‌در و پیکر باشه؟ پی‌نوشت۱: ساختارهای مردمی نیاز داریم که قدرت مردم رو در عرصه‌های تخصصی ساماندهی، تجمیع و متمرکز کنه. مشابه کاری که نهضت سوادآموزی تو ریشه کنی بی سوادی کرد. مشابه کاری که کمیته‌های مردمی تو ایجاد امنیت در محلات کردن. البته با ضوابط کارآمد و مبتنی بر مبانی انقلاب اسلامی چنین ساختاری می‌تونه بخش هایی از حاکمیت که دچار مشکلات شناختی و اختلال شدن رو هم اصلاح کنه. پی‌نوشت۲: رفقایی که به ایتا همیشه نقد می‌کنن، راجع به وضعیت اینستاگرام و موارد مشابهش نظری ندارن؟! 🔹تدبیر || امیرحسین نبی: https://eitaa.com/tadbir2

🖋 ما «بیگانه» نیستیم، فقط غریبیم... بیگانه؟ نه، این واژه با ما بیگانه است. بیگانه کسی‌ست که نیامده باشد، نمانده باشد، نجنگیده باشد، نسوخته باشد و نباشد. ما اما، آمده‌ایم، مانده‌ایم، جنگیده‌ایم، سوخته‌ایم و هنوز هستیم... چه کسی گفت ما بیگانه‌ایم؟ ما همان‌هایی هستیم که وقتی آژیر قرمز تهران را لرزاند، فرزندان‌مان در خرمشهر و فکه و شلمچه جان دادند. ما همان‌هایی هستیم که زیر پرچم فاطمیون، زخم خوردیم، اسیر شدیم، بی‌نام و نشان دفن شدیم؛ بی‌آنکه کسی برایمان بزرگداشت بگیرد یا کوچه‌ای به ناممان باشد. ما در هر نبردی بودیم؛ در خط مقدم، نه پشت میزهای امن. شهید دادیم؛ بدون اینکه پلاک‌مان ثبت شود. جان دادیم؛ بی‌آنکه نام‌مان در لیست امتیازات بیاید. ما «بیگانه» نیستیم، ولی غریبیم... در خانه‌ای که ساختیم، جا برای نشستن نداریم. در شهری که دیوار به دیوار آن را بالا بردیم، حتی حق نداریم قانونی زندگی کنیم. در خیابانی که هر روز آن را جارو می‌زنیم، گاهی از ترس بازداشت، از دیوارهایش بالا می‌رویم. ما همان کارگرهایی هستیم که صبح تا شب، با دستان پینه‌بسته، نان درآوردیم، ساختیم، بی‌ادعا خدمت کردیم. کمتر بنای بلندی در این سرزمین هست که آجرش با دستان ما بالا نرفته باشد. کمتر کارخانه‌ای هست که از عرق ما نم گرفته نباشد. ما در اقتصاد، فرهنگ، امنیت و حتی در سیاست این سرزمین، نقش داشتیم... ولی در کدام فهرست، نامی از ماست؟ در کدام قاب، تصویر ماست؟ آیا رواست که ما را «اتباع بیگانه» بنامند؟ بیگانه کیست؟ آن‌که دل ندارد، آن‌که نماند، آن‌که فقط سهم می‌خواهد بی‌آنکه رنجی برده باشد. ما رنج کشیدیم، اما حتی سهم درد هم برای ما کم است. ما نه امتیاز خواستیم، نه منت گذاشتیم، فقط می‌خواهیم نگاهمان انسانی باشد، واژه‌ای که ما را می‌نامند، تحقیرآمیز نباشد. ما مهاجریم، نه بیگانه. ما از نسل همان هجرتی هستیم که پیامبر آغازش کرد. ما پسران رنجیم و برادران جهاد. ما همشهرییم... فقط شناسنامه‌مان فرق می‌کند. و در پایان، اگر بخواهید بدانید ما کیستیم و از کدام تبار آمده‌ایم، باید گفت: ما اتباع بیگانه نیستیم؛ ما ملت امام حسینیم. ✍️ طلبه مهاجر https://eitaa.com/enghlaby

این نوع نگاه به مسئله افغانستانی ها رو هم ببینین

اخراج مهاجران افغانستانی از ایران روایت مهاجرت افغانستانی‌ها به ایران، داستانی طولانی، پیچیده و گره‌خورده با تاریخ، هم‌زبانی و هم‌سرنوشتی است. با این حال اخیراً و به طور معین پس از حمله رژیم اسرائیل به ایران بحث بر سر «اخراج افغان‌ها» دوباره داغ شده است. به‌طور معین در این فضای ملتهب، برخی نگاه‌ها آغشته به سوءاستفاده از هیجانات است، بدون آن‌که به آمار، اخلاق انسانی، و الزامات ملی توجه کافی شود. متاثر از چنین شرایطی با صدای بلند چند نکته برای همفکری در میان گذاشته می‌شود: 1️⃣ کمّیت، ظرفیت، واقعیت به‌طور طبیعی هر جامعه‌ای محدودیت‌‌‌های اقتصادی، ادراکی و فرهنگی خاص خود را دارد و توقع از آن در پذیرش مهاجرین و پناه‌جویان در نسبت با توانمندی‌ها و ظرفیت‌‌‌های یادشده باید تعریف شود. محدودیت‌‌‌های کشور ایران و شرایط خاص اقتصادی و امنیتی و ادراکی-فرهنگی آن نیز باعث آن می‌شود تا این کشور نتواند میزبان تعداد نامحدودی از مهاجران باشد. واقعیت آن است که عدد و رقم از جایی به بعد ویرانگر است. تا #کمّیت علاج نشود، توقع هیچ پیشرفتی نمی توان داشت. در نتیجه راه‌حل در توازن است؛ نه در طرد کامل و نه در پذیرش بی‌رویه. از دید من هر دو نگاه امّیِ بی‌اعتنا به ظرفیت‌‌‌های حقیقی ایران و نگاه ملّی تنگ‌نظرانه‌ای که دایره ایران و ایرانیت را به مرزهای کنونی ما تنزل می‌دهد، دو لبه یک قیچی بحران هستند؛ راه‌حل چیزی میان این دوست. 2️⃣ احترام متقابل و مرزهای هویتی مهاجران افغانستانی باید قدردان کشوری باشند که در چهار دهه گذشته – با همه سختی‌ها – آغوشی نیمه‌باز به روی ایشان گشوده است. مقایسه ایران با کشورهای غربی قیاسی مع‌الفارق است. اظهارات برخی مهاجران در فضای مجازی یا محافل، گاه با نوعی بی‌اعتنایی به حاکمیت ملی ایران همراه است؛ گویی پذیرش مهاجرین در هر سطح و با هر تعدادی وظیفه ذاتی ایران است، نه حقی که با ضوابط خاص ممکن می‌شود. این دیدگاه، نه به سود مهمان است، نه میزبان. نیز دوستان افغانستانی ما باید توجه داشته باشند که مهاجرت بی‌رویه به تهی‌شدن کشورشان از فارسی زبان‌‌‌ها منتهی خواهد شد که از پیش مشخص است به سود کیست. در نقطه مقابل، ما ایرانیان نیز باید جانب انصاف را نگه داشته و به جنبه‌‌‌های ایجابی حضور مهاجرین بی‌توجه نباشیم. برای مثال جدای از شرکت در دفاع از ایران در جنگ تحمیلی، در چند دهه گذشته مهاجران افغان سهمی مهم در کار و تولید در این سرزمین داشته‌اند. پس به طور طبیعی نباید خطای افراد معدودی، به نام همه مهاجران نوشته شود. تشکر از خدمات مهاجرین، کمترین وظیفه انسانی و اخلاقی ممکن از سوی ماست. تعمیم‌های ظالمانه، آسیب‌زا و اخلاقاً مردودند. 3️⃣ نظام مهاجرتی معیوب؛ علتِ مشکل، نه معلول واقعیت آن است که ما ایرانی‌ها عادت کرده‌ایم که تمام کاسه‌کوزه‌‌‌ها را بر سر مهاجرین بینوا بشکنیم. این در حالی است که باید قبل از هر اقدامی، به سراغ #حلقه‌های_ذی‌نفع رفت. شبکه‌های سیاسی-امنیتی و قومی که از فروش ویزا، اقامت، کفالت و قاچاق انسان سود می‌برند، بخش اصلی خلق بحران هستند. اگر این وضعیت اصلاح نشود و هم زمان فکری به حال حکمرانی مرزی نشود، اخراج مهاجران چیزی جز بازی تکراری و هزینه‌زای موش و گربه نخواهد بود. 4️⃣ از حاشیه‌سازی تا راه‌حل کاری به جریان مهاجرهراس ندارم. بخشی از این‌ها واقعا نگران آینده ایران هستند، بخش جریان‌سازش اما برکشیده محافلی امنیتی-رسانه‌ای است. به جریان بی‌منطقی که حد یقفی برای ورود مهاجر به داخل کشور ندارد هم کاری ندارم. ما امروز نیاز به جریان سومی متشکل از عقلای ایرانی و افغانستانی داریم که به جای نق‌زدن و جاروجنجال، به دنبال ارائه راهحل‌های فنّی و عملیاتی باشد که در عین حفظ کرامت مهاجرین به نظاممند شدن جریان مهاجرت و ورود و خروج وطن‌داران همسایه شرقی به ایران کمک کند‌. باور کنیم که پیشنهادهای کلی و اخلاقی و راه‌حل‌‌‌های غیرفنّی دردی دوا نمی‌کند. 5️⃣ توجه ویژه به مهاجرین آسیب‌پذیر متولیان امر دقت کنند که اگر بناست اخراجی صورت گیرد، باید مبتنی بر سنجش دقیق وضعیت مهاجرین و اولویت به مهاجران غیرقانونی تازه‌وارد باشد، نه نسلی که در ایران متولد شده و رشد کرده‌اند. نسلی که از آن‌ها به نسل دوم و سوم مهاجرت تعبیر می‌شود. بسیاری از این‌ها پیوندی و درکی از افغانستان ندارند. نه در پوشش و نه در لهجه و نه در فرهنگ و سبک زندگی. به همان اندازه که می‌بایست تلاش کرد دایره مهاجرین جدید را محدود کرد تا جایی که می‌شود با این‌ها و نیز با کسانی که به هر دلیل جانشان در معرض خطر است باید مدارا کرد. در این میان حواس‌ها بیشتر از همه به هزاره‌هایی باشد که در زبان و مذهب از هر کسی به ما نزدیک‌ترند اما به دلیل فیزیک چهره‌شان و چشمان بادامی‌شان بیشترین سهم را از ستم‌کشی در ایران دارند؛ همانطور که در افغانستان. ✍محمدهادی معصومی زارع 🔹تدبیر || امیرحسین نبی: @tadbir2

فرصت زنده ماندن برادرزاده ها... یه ربعه قهر کرده هی هم تکرار می‌کنه که من با تو قهرم چون باهام دعوا کردی! اشکش هم که مثل همیشه جاریه... مثلاً من نمی‌دونستم قهر کرده تا اینکه با لگد اومد تو اتاق و گفت عمو من با بابابزرگ قهرم! البته از همین صدای نصفه نیمه ای که میومد تو اتاق معلوم بود که داشته خواهرش رو می‌زده که جلوش رو گرفتن و اینم شروع کرده به زدن بابابزرگش! و حالا هم داره کولی بازی درمیاره و حق رو به جانب خودش گرفته و قهر کرده! با لبخند نیگاش می‌کنم قشنگ معلومه که بزرگ بشه از این بچه‌ها میشه که مظلومن اگه بزرگ بشه، اگه فرصت بزرگ شدن داشته باشه... پی‌نوشت: خیلی وقتها نگاش که می‌کنم یاد بچه‌های غزه می‌افتم. خصوصاً وقتی بعد کلی قهر طولانی، با شوخی های بابابزرگش، اشک هاش رو فراموش می‌کنه خصوصاً وقتی قلقلکش می‌دم و از خنده ریسه می‌ره حتی وقتی شیطون می‌ره تو جلدش و یه پس گردنی حواله خواهر کوچکترش می‌کنه و اگه کسی اعتراض کنه یه ربع قهر می‌کنه. من یه عموی ایرانی‌م، دلم برای همه‌ی برادرزاده های ندیده‌م توی غزه تنگ شده خدا کنه فرصت بزرگ شدن داشته باشن... خدا کنه یه روز وقتی فلسطین آزاد شد همدیگرو ببینیم... که می‌دونم آزاد نمی‌شه مگه با خون و عرق... پی‌نوشت۲: خدایا وضعیت وخیمه حدود ۹۰ درصد بچه‌های سن برادرزاده های من دچار سوءتغذیه شدید شدن خیلی هاشون از پدر و مادر یتیم شدن خیلی هاشون مدت‌هاس از خنده محروم شدن پی‌نوشت۳: جنگ جنگ غذاس من خودم به بنیاد حضرت خدیجه کمک می‌کنم تا اندازه‌ی توان کوچیکم موثر باشم، اگه شما هم می‌خواین کمک کنین این شماره کارتشونه:

۶۱۰۴ ۳۳۸۹ ۲۶۸۹ ۶۸۳۴

https://eitaa.com/bonyadkhadijah تدبیر || امیرحسین نبی: https://eitaa.com/tadbir2

به تک جمله نپردازیم! رویکرد کلی را ارزیابی کنیم! اشکال به آقای عراقچی و مسئولین دیپلماسی متاسفانه رفته به سمت یه تک جمله بنظرم اشکال در اینجا نیست. رویکرد تدافعی و غیرتهاجمی دوستان باید مورد اشکال باشه و گرنه تک جملات می‌تونه درست یا غلط باشه. بنظر بنده رویکرد کلی دوستان منفعلانه است و این فقط در قبال آمریکا نیست بلکه در قبال سایر کشورهای منطقه هم هست. درباره کشورهایی مثل چین و روسیه هم رویکرد فعال و کنشگرانه ای دیده نمیشه. جدیتی در ارتباطات فرا منطقه‌ای مثل پیگیری ارتباط با کشورهای آسیای میانه و... هم همین‌طور باید رویکرد کلی عوض بشه. و گرنه با یک جمله درست و غلط قضاوت کردن بیشتر رهزنه. پی‌نوشت: درباره جمله ی اینکه سیاست جمهوری اسلامی محو اسرائیل از روی نقشه نیست بنظرم کاملاً درسته. دقت کنیم که این حرف معادل جنگ اتمی یا به دریا ریختن این اشغال گران هست که هیچ وقت سیاست جمهوری اسلامی نبوده. اما درباره نحوه ی بیان منفعلانه و از موضع ضعف آقای عراقچی و سایر وابستگان به دستگاه دیپلماسی در گفتگوها و اظهارنظرها و... میشه مفصل گفتگو کرد. 🔹تدبیر || امیرحسین نبی: https://eitaa.com/tadbir2

⁉️**شما چه طور به غزه کمک میکنید ✅پاسخ همه سوالات شما اینجاست...** 📺توضیحات مدیریت خیریه در #شبکه_افق برنامه خرمشهر ▪️بنیاد خیریه حضرت خدیجه(س)، با همه موانعی که هست، از کمک‌های نقدی شما برای تهیه و توزیع مواد غذایی تو غزه استفاده میکنه 📌قابل توجه پويش‌ها، تشكل‌ها، خيريه‌ها، هيئات، مساجد، شركت‌هاى توليدى و…! بنیاد خیریه ام‌الیتامی خدیجة الکبری علیها‌السلام آمادگى دارد كمک‌هاى شما را با نام و هويت بصرى خودتان به يتيمان و مظلومان غزه برساند. منتظر كمک‌هاى شما هستيم …. لینک پرداخت آسان: https://khadijakubra.com/pay 💳🇵🇸 شماره کارت‌های خیریه (کمک به مردم غزه): بانک پاسارگاد: 5022291329674046 بانک ملت: 6104338926896834 بانک ملی: 6037997599838944 راه هاى ارتباطى ⬇️ تلفن: ۰۲۱۹۱۰۹۰۰۴۴ ارتباط با ادمین: @gomnami68 🔻بنیاد خیریه ام‌الیتامی خدیجة الکبری (س) واسطه کمک‌های شما به مظلومان غزه 🆔 @bonyadkhadijah لینک کانال روزنوشت @peyman_bigdeli

#رصد_توئیتر نمونه ای از واکنش کاربران به قطع شدن آب و بحران کم آبی 🖥@Cultural_observation