دلم می‌خواد تا چهارشنبه‌ی هفته‌ی بعدی خودمو بذارم تو فریزر، نه غصه، نه آدم، نه گرما، نه فلان، نه بیسار فقط سرما و خواب
به‌به
بعد یهو یادت میاد نه چندلری وجود داره نه لیام پینی
اه به دنیاتون بابا، اه
Masoumeh is speaking
:))
از این :)) متنفرم ولی چیز دیگه‌ای نمی‌شد حق مطلبو ادا کنه
نمی‌دونم کی قراره این پروسه‌ی بزرگ شدن عادی بشه برام، هرسری به سنم فکر می‌کنم پشمام می‌ریزه
مگه چیز عجیبیه؟ مگه برنامه قرار بوده جور دیگه‌ای باشه؟ مگه قرار بوده بزرگ نشم؟ عادت کن دیگه بچه