اندازه تک تک موهای سرم ناراحتم

تهش دنیای کتاب عزیزم جمع کرد رفت، زامبیا حمله نکردن به شهرمون که من برم اونجا پناه بگیرم از صبح تا شب کتاباشو بخونم.

خیلی کتابات گرون بود عزیزم، خیلی ولی‌من خیلی باهات خاطره داشتم

چهارشنبه‌ی قبل از جنگ: یعنی شیش اسفند هزار و چهارصد و چهار اینجا ماه رمضون بود، از راه مدرسه با دوتا از همکلاسیام اومدیم اینجا، خلوت‌ترین باری بود که دیده بودم😭 کلی چرخیدیم تو پاساژ صفائیه و بعد کلی چرخیدیم توی دنیای کتاب تهشم دست خالی اومدیم بیرون و رفتیم افطاری توی حرم خوردیم آخرشم منو یکی از همکلاسیام باهم برگشتیم خونه و توی اتوبوس کلی حرف زدیم، فکرکنم جزو بارهایی بود که دهنم عملا کف کرد از بس حرف زدم و دل‌درد گرفتم از بس خندیدم

اینجا دی بود دی هزار و چهارصد و چهار خودم تنها رفتم،‌ اینترنتا قطع بود و توی دردنا‌ک‌تربن روزا بودیم، اینقدر شلوغ بود که سبحان الله صف کشیده بودن دم صندوق. یه فیگور🤏🤏🤏🤏🤏🤏دراکو هم بود ولی خیلی زشت بود پس گذاشتمش سرجاش اخرش یه برچسب سوپرنچرال خریدم.

ایناهم دی.

اینجا و دوتا عکسای پایینیش مال پائیزه. پائیز هزار و چهارصد و چهار این‌بارم تنها رفته بودم و سعی می‌کردم با رفتن مدام توی دنیای کتاب سعی کنم به خودم اثبات کنم دنیا هنوز قشنگیای خودشو داره(کتاب‌ها)

این دوتا مال تابستونه. مرداد هزار و چهارصد و چهار. یکم تابستون عجیبی بود، اما من دوستش داشتم

آخخخخ این عکس و عکس پائینش مال پائیز سال هزار و چهارصد و سه‌عه. خالم اومده بود قم و باهم رفتیم‌اینجا، کل صفائیه‌رو راه رفته بودیم و من یه تیکه ذوق بودم واسه اینکه اونجارو بهش نشون بدم😭🙏🏼