چند روزی‌ست که درد معده، گریبانم را گرفته است؛ انگار طاقت دوری از من را ندارد. هر بار که می‌خواهم فراموشش کنم، بیشتر خودش را به یادم می‌آورد. انگار رفیقی شده است که از دلِ زخم‌هایم آمده؛ از بی‌قراری‌هایم، از دلتنگی‌هایم، از تمام روزهایی که با خودم در جنگ بودم. حالا آمده است... راستش دیر کرده بود. خیلی وقت بود منتظر آمدنش بودم. می‌دانید؟ گاهی دردِ تن، از جایی شروع می‌شود که دردِ دل، سال‌ها آنجا خانه کرده است. او حالا آمده و مدام از من می‌پرسد: «با این تن چه می‌کنی؟ با این دخترک چه کرده‌ای؟» و من... هیچ جوابی برایش ندارم. فقط آرام می‌گویم: «خودم هم نمی‌دانم... نمی‌دانم چه بر سرم آمده است. این روزها پریشانم... خسته‌ام... و انگار دیگر توانِ جنگیدن با خودم را ندارم.» طرید

+تهش چی میشه؟! _تهش؟! +اره _تهش مرگه، مرگ.‌‌‌‌‌.. طرید

اگه‌توهم‌‌هیچ‌پلنی‌واسه‌05/05/05‌نداری‌، سلام‌دوستِ‌من.

درحالی که در آستانه فروپاشی روانی به سر میبرم درحال مطالعه سلامت بهداشت هستم

سلامت و بهداشت سلامت روان رو ازم گرفت.

پلنم برای 05/05/05😔😂

ولی من الان نیاز داشتم خیلی حرفا رو حضوری بهت بگم دور سرت بگردم لعنت به اون کنکور و امتحان نهایی که نذاشت من الان پیشت باشم و دارم با عکسات دق میکنم ¹²⁸قلبم🖤

شهید رجب زاده❤️‍🩹 از دیشب واقعا از فکرش بیرون نمیام💔

‌

یکی اینجا دلش تنگه اونجا رو نمیدونم

تو قبلا منو دوس داشتی، حالا رو نمی‌دونم.