پسرای پیگیر خیلی بامزن، مخصوصاً وقتی هی ریزریز حواسشون بهته
غذا خوردی؟ آب خوردی؟ رسیدی خونه؟ دستت بهتره؟ دکتر چی گفت؟ اون پولی که منتظرش بودی اومد؟ از لباست خوشت اومد؟ کلاست چطور بود؟ چیزی هوس نکردی؟ چیزی برات بگیرم؟ بوس میخوای؟
@tarrkhoon; ִֶָ
آدمهای اَمن باعث میشن وقتی کنارشونی، دیگه پوستِ ناخنت رو نکَنی
پات رو بیقرار تکون ندی، فکت رو به هم فشار ندی، پوستِ لبت رو نکَنی، خودت رو سانسور نکنی و از حرف زدن فراری نباشی.
آدمهای اَمن کاری میکنن که بدنت هم بالأخره باور کنه "اینجا میتونی آروم باشی، خودت باشی و از خودت مراقبت نکنی."
@tarrkhoon; ִֶָ
در میان مردان جهان
مردی هست، که وقتی کنارش قرار گرفتم
دختری در من بیدار شد که از وجودش بی خبر بودم.
@tarrkhoon; ִֶָ
عزیزم؛
بهشت فعلِ امرِ هِشتنه، و هِشتن یعنی "رها کردن". هرجا رها کنی، اونجا بهشته🤍
@tarrkhoon; ִֶָ
مولانا میگه:
اگه از کسی که انتظارش رو نداشتی یه جوری سیلی خوردی که صورتت چرخید خدا میخواد زاویه دیدت رو عوض کنه.
خلق را با تو چنین بد خو کند
تا تو را ناچار رو آن سو کند
@tarrkhoon; ִֶָ
داستانِ”بیا پایین یه دقیقه”
“خودم برات گرفتم میارم”
“هوس کرده بودی باید میگرفتم”
“خوشحالیِ تو خوشحالیِ منه”
“پیک الان میاد جلوی در برو پایین”
“بحث حضوره، حضور مردونه ترین کار یک مَرده.”
@tarrkhoon; ִֶָ
مولانا پرسید؛
چگونه انسانها را بشناسیم؟
شمس پاسخ داد؛
به آنچه از تو میخواهند نگاه نکن، ببین در تو چه چیزی را زنده میکنند؛
آرامش یا آشفتگی
@tarrkhoon; ִֶָ
تو را دوست داشتن شبیه نگه داشتن چیزی شکننده در دستهایم بود؛ میترسیدم اگر محکم بگیرمت، از دستت بدهم و اگر رهایت کنم، دیگر برنگردی
@tarrkhoon; ִֶָ