یهجا حاج حسین یکتا میگفت؛
بچهها نَمیرید!
اگر بمیرید؛به جسدتون دست نمیزنن
میگن غسل میت داره..
ولی اگر شهید بشید؛
سرتیکهی کفنتون هم دعواست!
توی هیچ شرایطی هیچوقت نا امید نشو مومن!
سه سال؟ من سیزده سالِ نرفتم کربلا!
به هر دری زدم ؛ ولی نا امید؟ نه. نشدم
بالاخره شد..
بنده محتوای خاصی نگذاشتم ؛
سر جمع اندازه ی انگشت های دست هم نشد
ولی اگر باعث رنجش شد حلال کنید !
واقعیت اینه درپس این شادی این چندروزم ،
سال ها اشک خوابیده..
سال ها صدازدن های مکرر دریغ از یک حرم..
چشمم خشک شد به این جای پاسپورت لعنتی که مهر بشه!
باحسرت، رفقامو دیدم که رفتن و من محروم موندم..
سهمم شده بود یک عکس..
مسخ شده و جنون گرفته انقدر باعکس
حرف می زدم تا..
حسرت بد دردیه رفیق! میفهممت
ان شاءالله تمام جاماندگان سال دیگه اربعین در مسیر عشاق اباعبدالله باشند
..
تسکینِدردام؛
یاحیدر ؛ انی والله احبک
باباجان به خدا قسم ، ماتورو دوست داریم💔
قبل از رسیدن به حرم جانانم ؛
دلم پر زده بود برای داداشم ..
مزارش توی وادی السلام بود
هرچی تلاش کردم نشد برم .
گلایه کردم ؛ قلب پر از اندوه شد..
گفتم داداش تا اینجا اومدم
چرا نطلبیدی بیام ببینمت؟