این کاریه که داشتم میکردم وقتی ازم میپرسن "چرا انقدر دیر اومدی؟" :

کاش ایتا ری اکشن داشت، کاش ایتا ری اکشن داشت، کاش ایتا ری اکشن داشت.

آقاهه ی تو حوزه با خانومیی که تازه دیده بودمش دست داد و در کسری از ثانیه برگشت گفت: خواهرمه! عالی هستی آقای محترم🤣

یهو دیدی موقعیت شغلیِ آینده ـم هم مدیون عمه ـم شدم، عشقی عمه 3>🌀

بازم فردا شد، و هیچکاری برای متوقف شدنش از دست من بر نمیاد

من اگه خودم نبودم و کِی درامایِ pyramid game رو میدیدم، به کسی که شخصِ ریحانه تویِ مدرسه هست شک می کردم( نه معلومه که توهم نَزَدَ- ). ولی خب، خودم خودمم، و توطعه ای در کار نیست❤️

وقتی کلی تایپ میکنم (وِی منظورش دو خط اسـ- )و در جواب ری اکشن میگیرم، یه چیزی تو وجودم بهش بر میخوره، اصلا متوجه نیستم چرا و فکر میکنم زیادی حساسم، ولی بعد میفهمم عادیه که اینطوری باشم، ولی نمیخوام باشم. چرا در مقابلِ رفتاری که ممکنه ناراحت کننده باشه مقاومت میکنم و خودمو به کوچه ی علی چپ میزنم؟

یه مشت پسرستیز اجتماعیِ جامعه‌ستیز دور هم جمع شدیم به بقیه می‌‌خندیم خدایا