#چرندوپرند‌های_طبی (18) 🌐@tebona ┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈ 🔹 شیخ ما که معلومات حیات‌بخش خویش را بر اولادِ آدم نثار می‌کند گویا دقت ندارد که بین مفهوم انتقالِ کتاب‌محور احادیث، با اینکه معصوم در مقام تعلیم دانش طب باشد، خلط نُموده است. 😐 🔸 آنچه آقای مفید در کتاب «تاریخ حدیث مکتوب شیعه» آورده این تقریر و این نتایج نیست! اینکه برخی از میراث حدیثی شیعه به شکل مکتوب انتقال پیدا کرده است منتج به این نخواهد شد که «قضیة فی الواقعة» کلاً یک امر خیالی است! 😡 🔹 کتاب‌محوری در نقل احادیث، بیشتر به تبادل مکتوبات شیخ و شاگرد اطلاق می‌شود که مبتنی بر پایبندی برخی اصحاب به طرق تحمل حدیث (قرائت و سماع و اجازه) و تاکید ائمه ع بر این مهم، احتمال خطا در نقل را به حداقل می‌رسانده است. 🎖 🔸 اینکه برخی از رجال سند (و نه همه) در واقع زنجیره‌ای انسانی برای انتقال مکتوبات حدیثی بوده‌اند امری انکار ناپذیر است و حتما تفاوت مهمی بین حدیث عامه با خاصه محسوب می‌شود اما این موضوع ربطی به «قضیة فی‌ الواقعة» بودن یا نبودن احادیث ندارد. 🔎 🔹 آنچه می‌تواند شاهدی بر حقیقیه بودن برخی اخبار طبی تلقی شود این است که معصوم ع در مقام تعلیم دانش طب به عموم مردم باشد و این گزاره به انتقال شفاهی یا مکتوب و ایضاً ابحاث آقایان مفید و شیرازی، ارتباط ندارد! 🔸 حضراتِ آیاتِ طب‌باز! چشم و گوشِ اهل علم از این شَدّ و مدّهای خطابی پُر است. اگر از این بی‌دانشی‌ها زودتر نکاهید نه برای کِه منزلت می‌ماند نه برای مِه! از ما گفتن! 🤚 تأسّف...! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

🔰 گزارش جلسه «در جست‌وجوی مؤلف طب الصادقین ع» 📝 استاد عمیدرضا اکبری، دکتری الهیات دانشگاه قم و سطح 3 حوزه 🌐@tebona •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 1⃣ کتاب طب الصادقین ع اساساً به هیچ مؤلفی منتسب نیست؛ گرچه به نظر می‌رسد در سده چهارم هجری کتابت شده باشد. اسناد کتاب به سه صورت اسناد کامل، اسناد ناقص، و روایات کاملاً مرسل است، و این چندگانگی نمی‌تواند حاصل جعل باشد. چون نام مؤلف مشخص نیست، نمی‌توان سراغی از مؤلف آن در تراجم شیعه یا اهل سنت گرفت. 2⃣ از آنجا که در موارد بسیاری از اسناد کتاب، نام ابن‌همام به چشم می‌خورد، احتمال انتساب کتاب به ابن‌همام مطرح شده است. لیکن شواهد سندی، منبعی و طبقاتی نشان می‌دهد که حدود سه‌چهارم از کتاب که به ابن‌همان منسوب نشده، نمی‌تواند از او باشد و ابن‌همام نیز در اسناد کتاب عموماً فقط واسطه نقل از کتاب الطب حمیری است. حتی اسناد مرسل را نمی‌توان به ابن‌همام نسبت داد و او را مؤلف کتاب مذکور دانست. بنابراین ادعای انتساب این کتاب به ابن همام مردود می‌باشد. 3⃣ احتمال انتساب کتاب به هارون بن موسی تلعکبری نیز به دلایل متعددی مخدوش است. برابر تحقیق‌های انجام شده اسناد تلعکبری با الگوهای مورد استفاده در طب الصادقین (ع) سازگار نیست. با کنار گذاشتن این گزینه و برخی گزینه‌های دیگر (مانند ابوالمفضل شیبانی و ابن ماهیار)، احتمال تألیف کتاب توسط ابن شعبه یا نعمانی باقی می‌ماند. اما با مطالعۀ وضعیت مشایخ مؤلف طب الصادقین، نوع دسترسی‌های او به منابع و تخریج روایات این کتاب، تنها احتمال انتساب کتاب به ابن شعبه قابل طرح است. 4⃣ در این راستا این محورها انتساب اثر به ابن‌شعبه را تأیید می‌کند: مهم‌ترین اسناد مؤلف و رویکرد ابن‌شعبه حرانی به آنان؛ وضعیت کلی ابتدای اسانید در طب الصادقین؛ مطالعه سندی از عنوان نادر ابوسهل مهرویه در طب الصادقین که شواهدی تعلق آن به ابن شعبه را تأیید می‌کند؛ تشابه در روش اسناددهی مؤلف طب الصادقین و ابن‌شعبه؛ مشترکات حدیثی مؤلف طب الصادقین و ابن‌شعبه حرانی و… ولی این احتمال نیز فعلاً وجود دارد که کتاب از مؤلفی ناشناخته ولی هم‌طبقه و نزدیک به فضای ابن شعبه باشد. ◀️ توضیحات بیشتر: https://deraayaat.ir/Tibb-al_Assadiqin •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

#چرندوپرند‌های_طبی (19) 🌐@tebona ┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈ 🔹 اولاً! آشیخ‌جان! عدد 400 و 40 برای این ذکر خاص، روایتی ندارد و جزء عندیات برخی عُرفا محسوب می‌شود! 😏 🔸 ثانیاً! صواب بود اگر جناب‌تان برای دفعِ «عین الکمال» هم که شده یک ان‌شاء اللهی، ای‌بسایی، احتمالی، چیزی گوشه دهان می‌گذاشتید! اینگونه حواله دادن به ذکر یونسیه و ادعای درمان جازمانه و تضمینی تمام بیماری‌های روانی و افسردگی ماژور، هیچ ریشه‌ای در منابع وحیانی و ایضاً تجربی ندارد. 🤨 🔹 ثالثاً! خوش‌مزه آن که، دکتر مهرداد قصه ما خودش رأساً دست به تجربه کرچک‌الحُکمایی برای ذکر شریف یونسیه زده است! نامبرده اگر واقعاً رئیس گروه روانشناسی می‌بود باید می‌دانست که اثبات اثربخشی دعا، بدون «دعانما» و بدون «کورسازی» و بدون حداقل‌های روشمندی در تحقیق، پشیزی ارزش واقع‌نمایی ندارد. 🤌 🔸 رابعاً! ایجاد تناظرِ قطعی بین آنچه که امروزه آن را اختلال سایکولوژیک و بیماری‌ اعصاب و روان می‌نامند با آنچه که در احادیث، ذیل کلیدواژه‌های غم، حزن، هَم، کرب و... وارد شده قطعاً غلط است و اشکال روش‌شناختی و فقاهی دارد. روشن است که این سخن، نافیِ بهره‌مندی درست از ادعیه و اذکار در کنار درمان‌های دارویی، رفتاری و مدل‌های شناختی برای این بیماران نیست! 🎖 🔹 ثقل سخن اینجاست که این طلبه _ بلاگرهای طبی ما دست از گردوپنداریِ تمام گِردی‌ها بردارند. برداشت‌های طبی خارج از ظرفیت روایات و ایضاً تبلیغ‌های اغراق‌آمیزِ بدون پشتوانه صحیحِ تجربی، آسیبش بیشتر از نقل احادیث جعلی نباشد کمتر نیست! تأسّف...! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

🔰 بوعلی و شراب 📝 منبع: کانال وزین تصحیح الاعتقاد •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 1⃣ ملاصدرا بحثی را حول اسباب عروض عوارض بدنیه مطرح می‌کند که متأثر از تکیّف نفس به کیفیات مختلفه است. برخی از این کیفیات نفسانیه وابسته به تغیر الدم می‌باشد زیرا که دم در مباحث طبیعیاتِ فلسفه حامل روح بخاری لهذا حامل آثار این کیفیات است. 2⃣ ملاصدرا در بحث از سببِ شدت فرح در شارب الخمر به قول بوعلی سینا استناد می‌کند که می‌گوید: «اگر شراب به اعتدال نوشیده شود باعث تولید روح کثیر و معتدل می‌گردد نتيجتا شدت صفا و نورانیت را در پی دارد» (اسفار، ج۴، ص۱۶۰) 3⃣ بحث ملاصدرا برگرفته از "رسالة فی الأدویة القلبیة" بوعلی است. (پیوست اول) 4⃣ بوعلی خود نیز عادت به شرب خمر داشته و در مدح آن اکثار در کتابت کرده و در رساله مختصره "دعاء القدیس/التقدیس" مشهور به "خطبة فی الخمر" می‌گوید: «نشربها و ذلک لامرین شراب می‌نوشم به دو دلیل ۱-اينکه در شهرهای وبا خيز و ناسازگار...ناگزيرم ۲-اينکه دريابم که گفته خداوند «و منافع للناس» راست است و بدان گواهی دهم» (پیوست دوم) 🔰 مطالعه بیشتر: نگرش ابن‌سینا درباره شراب •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

◀️ پیوست اول: 🔸رسالة فی الادویة القلبیة | بوعلی مخطوط و مطبوع

🔰 پیوست دوم: 🔸 رسالة مشهورة المسماة بخطبة فی الخمر مخطوط