🖋کدام ایران؟! برساخت رسانه‌‌ها یا واقعیت میدان؟ گزارشی از شکاف میان روایت‌های رسانه‌ای و هویت واقعی ایرانیان علیرضا مومن آرانی؛ دکتری جامعه شناسی (بخش یک از دو) 🔆اکنون که بیش از حدود پنج ماه از جنگ ۱۲ روزه ما با رژیم صهیونیستی می‌گذرد فرصت مناسبی است برای طرح این پرسش که چرا رفتار جمعی جامعه ایران در این رویداد، بار دیگر با تحلیل‌های رسانه‌ای و دانشگاهی همخوانی نداشت؟ تحلیل‌هایی که مدعی بازنمایی واقعیت مردم بودند و خود را نماینده افکار عمومی می‌دانستند! 🔹این رخداد که می‌توانست به نقطه عطفی برای شناخت عمیق‌تر جامعه ایرانی تبدیل شود، به سرعت به میدان نبرد روایت‌پردازان رسانه‌ای تبدیل شد. پرسش اصلی که باید بدان پرداخته می‌شد این است که چگونه ملتی که بر اساس ادعاهای رسانه‌ای درگیر بحران‌های عمیق است، در لحظه آزمون واکنشی یکپارچه نشان می‌دهد؟ اما برخی رسانه ها به جای موشکافی این پارادوکس ظاهری، درکارزارهای روایی فعال شدند و واکنش «مردم» چون با کلیشه‌های از پیش ساخته آنها همخوانی نداشت، همین مردم دوباره نادیده گرفته شدند و تحریف‌های جدیدی جایگزین واقعیت شد. 🔻حال باید دید پشت پرده این تحریف واقعیت چیست؟! در قلب این جنگ روایی، پروژه‌ای برای ساخت تصویری از ایرانیان، آن هم جدا از هویت دینی و تاریخی‌شان در جریان است که هدف آن ارائه الگویی است که ایرانیان را ترغیب کند که خود را نه بر اساس واقعیت زیسته، بلکه مطابق اغراض رسانه‌ای غرب بازتعریف کنند. کانون این فریب، جداسازی رفتار مردم از ماهیت دینی آن است. گویی این مردم فاقد تاریخ و تجربه دینی هستند و رفتارشان صرفاً برآمده از مفاهیم وارداتی غربی است و مردم ایران باید خود را در کنار و بلکه تداوم غرب بفهمند. ❓سؤالی که می‌توان در برابر عملکرد رسانه‌ای این جریان قرار داد این است که چرا در مدل‌های مفهومی ساخته‌شده شما تحلیلی از «مشارکت‌های داوطلبانه مردم با نیروهای امنیتی در دفاع از کشور»، «بسیج رسانه‌ای خودجوش در دفاع از نیروهای مسلح»، «تقویت گفتمان ایثار» و «بازگشت مفاهیم دینی مانند ایستادگی، جهاد و شهادت» وجود ندارد؟! باید از چنین اصحاب رسانه‌ای صراحتاً پرسید چرا به تقلیل‌گرایی گسترده و شدید نسبت به تصویرسازی از رفتار غنی و قوی مردم مشغول هستید؟ این مردم دفعتاً از دل تاریخ بیرون نیامده‌اند که واکنش غنی آنها، این مقدار ساده معرفی شود! 🔆با توجه به تجربیات تاریخی و زیست فرهنگی ایرانیان، این واکنش اجتماعی کاملاً طبیعی است و فقط آن را در چارچوب خاک‌دوستی و ایران‌دوستی خلاصه کردن، فقط از شعبده رسانه و تکنیک‌های تحریف آن برمی‌آید. مفاهیمی چون مبارزه با ظلم، دفاع از حق، ولایت‌پذیری و حماسه‌زیستی و هزاران خصوصیت اخلاقی و رفتاری دیگر، از دیرباز در فرهنگ ایرانیان نهادینه شده‌ اما در روایت‌سازی‌های رسانه‌ای حذف یا به حاشیه رانده شده‌اند! 🔆جنگ 12 روزه واقعیت روشنی را در سپهر سیاسی-اجتماعی ایران، ظاهر کرد که در تاریخ بارها تکرار شده بود و مردم ما با آن در یک تجربه نزدیک دفاع مقدس کاملاً آشنا بودند. می‌توان گفت دوباره بعد از جنگ 12 روزه، مفهوم «مقاومت» در جامعه ایرانی به یکی از مفاهیم محوری در فهم اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است، اما روایت‌های موجود بیشتر از آنکه ناشی از رفتار واقعی جامعه باشند، برساخته گروه‌های خاص هستند. برخی ماهیت مقاومت را ملی‌گرایانه، برخی مدنی خوانده‌اند و عده‌ای در تلاش برای تهی کردن آن از خاستگاه دینی و انقلابی‌اش هستند. تقریباً همه این روایت‌ها خود را منتسب به مردم می‌دانند درحالی‌که با واقعیت مردم فاصله جدی دارند و گویا مردم به گونه‌ای متفاوت از رسانه‌ها میان روایت‌های ملی، تاریخی، فرهنگی و دینی در مقاومت ایرانی هماهنگی ایجاد کرده‌اند. ادامه در پست دوم ┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄ مرکز مطالعات فرهنگی تیام Tiyaam.ir https://eitaa.com/tiyaam_cs

(بخش دو از دو) ⁉️در این فضای قطبی‌شده باید به این پرسش ها پاسخ داد؛ کدام روایت به واقعیت نزدیک‌تر است؟ خاستگاه اصلی مقاومت در جامعه ایران چیست؟ چرا برخی به دنبال ایجاد و تثبیت خط روایت جعلی «غیردینی بودن کنش جامعه» در رسانه های خود هستند؟ 📈نتایج پیمایش مرکز مطالعات فرهنگی تیام که اخیراً منتشر شده نیز همین مدعا را تآیید می‌کند؛ این نتایج تصاویر ساخته‌شده این رسانه ها را به چالش می‌کشد. در حالی که روایت رایج می‌کوشد واکنش مردم را صرفاً ملی یا مدنی جلوه دهد، یافته‌های این مرکز نشان می‌دهد فهم مردم از ملیت ایرانی با دین عجین است و نمی‌توان میان این دو جدایی انداخت. همچنین برخلاف روایتی که رابطه مردم با نظام را تضادآمیز معرفی می‌کند، باید گفت واقعیت از آنچه نمود دارد پیچیده‌تر است؛ نارضایتی از مشکلات به معنای نفی کامل نظام نیست. درواقع بخشی از واکنش مردم در جنگ به عملکرد نظام بازمی‌گردد و بدون نظام مقتدر، یکپارچگی مردم در مقابل متجاوز اساساً ممکن نبود. ادعای «خستگی مردم از مقاومت» نیز با نظرات واقعی مردم در تضاد است. مردم ایران در مواجهه با جبهه خارجی همچنان به مقاومت باور دارند و این باور در آزمون جنگ ۱۲ روزه پررنگ‌تر نیز شده است. 📊جامعه آماری این پیمایش شامل هزار نفر از شهروندان بالای ۱۵ سال مناطق ۲۲گانه تهران بوده که به روش خوشه‌ای تصادفی انتخاب شده‌اند. انتخاب تهران، هم به دلیل نقش محوری آن در جنگ ۱۲ روزه و هم به دلیل جایگاه ویژه‌اش در گفتمان‌های مربوط به دینداری است. اگر قرار باشد روایت «غیردینی بودن» مقاومت رد شود، بهترین مکان همین تهرانی است که برخی آن را نماد مدرنیته می‌دانند! نتایج این پیمایش به وضوح فاصله معنادار میان روایت‌های رسانه‌ای و واقعیت‌های میدانی را نشان می‌دهد. ملت ایران در جنگ ۱۲ روزه ثابت کرد که همچنان استوار است، در برابر دشمن می‌ایستد و برای ارزش‌هایش جان می‌دهد. مقاومت مردم ایران داستان علاقه عمیق به این سرزمین، داستان ایمان و تاریخی است که ادامه دارد. ❗️فاصله میان «واقعیت» و «برساخت واقعیت» هشداری جدی برای همه دلسوزان ایران است. نمایش درست واقعیت‌های اجتماعی نه تنها به شناخت بهتر جامعه یاری می‌رساند، بلکه مانع گمراهی در جنگ روایت‌ها می‌شود. فرهنگ دینی و تاریخی ملت ایران سرمایه‌ای است که نمی‌توان از کنار آن گذشت. این فرهنگ، پشتوانه‌ای استوار برای مقاومت در برابر تهدیدات و مانعی در برابر هویت‌زداییِ برنامه‌ریزی‌شده است. دفاع از این فرهنگ نه تنها ضرورتی فرهنگی بلکه نیازی بنیانی است. این پژوهش نشان می‌دهد که می‌توان و باید روی این ملت و فرهنگ عمیق دینی و تاریخی‌اش حساب باز کرد. ┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄ مرکز مطالعات فرهنگی تیام Tiyaam.ir https://eitaa.com/tiyaam_cs

🔴 نتایج پیمایش«بررسی ابعاد مقاومت دینی مردم تهران در جنگ دوازده‌روزه» بخش دوم 🔻 ┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄ مرکز مطالعات فرهنگی تیام Tiyaam.ir https://eitaa.com/tiyaam_cs

🔆نتایج پیمایش«بررسی ابعاد مقاومت دینی مردم تهران در جنگ دوازده‌روزه» 🔅حجم نمونه: 1000نفر از مردم بالای 15 سال مناطق 22 گانه شهر تهران؛حضوری ❇️در روزهای جنگ از کشته شدن می‌ترسیدم. نتایج حاکی از آن است که🔻 🔹 31.6 درصد از مردم تهران در جنگ دوازده روزه اسراییل، با ترس از کشته‌شدن در دوران جنگ، موافق بوده‌اند و بیان داشته‌اند که «در روزهای جنگ از کشته شدن می‌ترسیدم». 🔸همچنین 65.6 درصد در این موضوع ابراز مخالفت کرده‌اند. 🔹2.8 درصد در این موضوع نظری نداشته‌اند. ┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄ مرکز مطالعات فرهنگی تیام Tiyaam.ir https://eitaa.com/tiyaam_cs

🔆نتایج پیمایش«بررسی ابعاد مقاومت دینی مردم تهران در جنگ دوازده‌روزه» 🔅حجم نمونه: 1000نفر از مردم بالای 15 سال مناطق 22 گانه شهر تهران؛حضوری ❇️در روزهای جنگ، با یادآوری کمک خداوند، به دیگران آرامش می‌دادم. نتایج حاکی از آن است که 🔻 🔸86.1 درصد از مردم تهران در جنگ دوازده روزه اسراییل، با آرامش‌بخشی به دیگران از طریق یادآوری یاری خداوند در شرایط جنگ، موافق بوده‌اند و بیان داشته‌اند که «در روزهای جنگ، با یادآوری کمک خداوند، به دیگران آرامش می‌دادم». 🔹همچنین 11.3 درصد در این موضوع ابراز مخالفت کرده‌اند. 🔸2.6 درصد در این موضوع نظری نداشته‌اند. ┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄ مرکز مطالعات فرهنگی تیام Tiyaam.ir https://eitaa.com/tiyaam_cs

🔻قابل توجه مخاطبین محترم 🔹 پیمایش «بررسی ابعاد مقاومت دینی مردم تهران در جنگ دوازده‌روزه» (با حجم نمونه 1000نفر) مشتمل بر ۶۰ سؤال می‌باشد و آنچه در این بخش ارائه شد، صرفاً بخشی کوتاهی از نتایج است که قابلیت انتشار عمومی دارد. بخش های دیگر طی روزهای آتی در جلسات کارشناسی به سمع و نظر نخبگان، اساتید و کارشناسان خواهد رسید. ❇️راه ارتباطی: @Tiyaam_admin پژوهشکده باقرالعلوم (علیه السلام) ┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄ مرکز مطالعات فرهنگی تیام Tiyaam.ir https://eitaa.com/tiyaam_cs

🔆 خیابانِ بودن ✍️حبیب الله اسدالهی 🔹در شرایط جنگ تحمیلی این روزها بر ایران، جامعه وارد سطحی از کنش شده است که می‌توان آن را «کنش وجودی» نامید؛ کنشی که موضوع آن نه صرفاً سیاست روزمره، بلکه «بودن جمعی» است. بااین‌حال، باید توجه داشت که چنین سطحی از کنش در همه جوامع به یک اندازه قابل بروز نیست. شدت و حتی اصل ظهور این نوع سیاستِ بودن، وابسته به عمق تاریخی، تراکم تجربه‌های جمعی و قدرت حافظه فعال تاریخی هر جامعه است. جوامعی که فاقد این لایه‌های انباشته‌اند معمولاً در لحظات تهدید، کنش‌های پراکنده و ناپایدار نشان می‌دهند، نه کنش وجودی و همبسته. 🔸در ایران، خیابان در این وضعیت تنها یک فضای فیزیکی یا محل بیان مطالبات نیست، بلکه به «مکان نمادینِ حضور اجتماعی» بدل می‌شود؛ جایی که جامعه نه صرفاً مطالبه می‌کند، بلکه وجود خود را اعلام می‌کند. این ماندنِ جمعی در خیابان، از جنس تجمع‌های مقطعی نیست؛ بلکه شکلی از بازنمایی «بودن تاریخی» جامعه است. چنین حضوری زمانی ممکن می‌شود که جامعه حافظه‌ای فعال داشته باشد؛ حافظه‌ای که در آن تجربه‌های مکرر دفاع از سرزمین، عبور از بحران‌های بزرگ و حفظ پیوندهای جمعی در طول تاریخ نقش بنیادین داشته‌اند. 🔹در بسیاری از جوامع، به‌دلیل ضعف حافظه تاریخی یا فقدان تجربه‌های مشترک عمیق، بحران لزوماً به همبستگی نمی‌انجامد؛ اما جامعه ایران به‌واسطه تراکم تجربه‌های تاریخی ظرفیتی ویژه برای فعال‌سازی این حافظه در لحظه بحران دارد. همین امر است که امکان شکل‌گیری کنش وجودی را تقویت می‌کند. بنابراین، اگرچه این امکان در اصل منحصر به ایران نیست، شدت و کیفیت آن در جامعه ایران برجسته‌تر و متمایزتر است. 🔸در این میان، «دارایی‌های معنوی ـ ایمانی» جامعه ایران نیز نقشی تعیین‌کننده دارند. مفاهیمی مانند ایثار، شهادت، مسئولیت اخلاقی در قبال جمع و دفاع از سرزمین در فرهنگ دینی و تاریخی ایران صرفاً ارزش‌های فردی نیستند، بلکه افق معنایی مشترکی ایجاد کرده‌اند که کنش جمعی را از سطح واکنش‌های سیاسی معمول فراتر می‌برد. این لایه معنوی همان چیزی است که به کنش اجتماعی عمق می‌دهد و آن را به «مقاومت معنایی» تبدیل می‌کند؛ مقاومتی که بیش از آنکه محصول سازماندهی رسمی باشد، برخاسته از درک مشترک نسبت به ضرورت حفظ بودن جمعی است. 🔹در چنین بستری، خیابان به صحنه بازتولید همبستگی اجتماعی تبدیل می‌شود؛ همبستگی‌ای که نه پیچیده و ساخته‌شده از بالا، بلکه برآمده از حافظه مشترک و ذخایر معنوی جامعه است. افراد با حضور در کنار یکدیگر نه‌تنها پیام سیاسی ارسال می‌کنند، بلکه کل تاریخی جامعه را دوباره احضار و بازتعریف می‌کنند. این همان «بازگشت جامعه به خود» در لحظات تهدید و جنگ است. 🟢به‌این‌ترتیب، حضور مردم در خیابان در چنین شرایطی را می‌توان جلوه‌ای از «سیاستِ بودن» دانست؛ سیاستی که موضوع آن حفظ استمرار تاریخی جامعه است. جامعه ایران، با تکیه بر عمق تاریخی منحصربه‌فرد خود و با استفاده از سرمایه‌های معنوی و ایمانی‌اش، قادر است چنین کنشی را به شکلی پررنگ‌تر از بسیاری جوامع دیگر به نمایش بگذارد. خیابان در این لحظات جایی است که جامعه نه فقط سخن می‌گوید، بلکه «بودن جمعی خویش» را نشان می‌دهد؛ بودنی که ریشه در گذشته دارد، در حال بالفعل می‌شود و به سوی آینده استمرار می‌یابد. https://eitaa.com/tiyaam_cs

☀️روایتی از این شب‌ها ✍️ حبیب اسداللهی در یکی از شب‌های داغ جنگ آمریکایی ـ اسرائیلی، برای اقامه نماز مغرب و عشا به مسجد بزرگ امام حسن عسکری علیه‌السلام در سه‌راه بازار قم رفتم. می‌خواستم حال و هوای مسجد را نیز از نزدیک رصد کنم. در گوشه‌ای از حیاط مسجد، پارچه‌نوشته‌ای توجهم را جلب کرد که بر آن نوشته بود: «شهادت سید علی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی را تسلیت می‌گوییم»!!! با خود گفتم: خدا نکند یکی از امامان جماعت همین مسجد از دنیا برود؛ آن‌چنان القاب و عناوینی مانند آیت‌الله، فقیه صمدانی و مانند آن پشت سر هم ردیف می‌کنند که فقط خدا می‌داند. گفتم باشد «سید علی خامنه‌ای». در یکی از شبستان‌های اصلی مسجد که از سایر بخش‌ها شلوغ‌تر بود، پشت سر سیدی حدوداً پنجاه‌ساله ـ که از خاندان شناخته‌شده‌ای از علماست ـ نماز خواندم. پس از نماز، او بر منبر رفت و با خود اندیشیدم که چه خواهد گفت. اما دیدم سخن را با بیان احکام حج آغاز کرد و توضیح داد که برخی سنت‌ها و احکام حج وجود دارد که دولت جمهوری اسلامی، به‌زعم او، برخلاف سنت امام صادق علیه‌السلام به آن‌ها عمل نمی‌کند. از جمله گفت مستحب است نماز مغرب شب دهم ذی‌الحجه در عرفات خوانده نشود و حتی اگر با تأخیر و در آخر وقت باشد، در مشعر اقامه گردد. تأکید می‌کرد که حتی دولت سعودی در این مسئله مقصر نیست، بلکه این دولت جمهوری اسلامی است که برخلاف سنت عمل می‌کند. خلاصه، از این دست مواردی را به عنوان «خلاف سنت امام صادق علیه‌السلام» پشت سر هم برمی‌شمرد و با آب و تاب می‌گفت که جمهوری اسلامی، با وجود این همه ادعا، چه ظلمی به سنت معصومان روا می‌دارد. به نفر کنار دستم گفتم: «وسط این جنگ، امسال اصلاً کسی از این جمع قرار است به حج مشرف شود؟» گفت: «نه، بعید می‌دانم.» چه می‌توان گفت؟ تنها خدا را شکر می‌کنم که مرجع تقلید و رهبر ما شهید آیت‌الله العظمی امام سید علی خامنه‌ای است و دین را از او آموخته‌ایم. https://eitaa.com/tiyaam_cs

☀️روایتی از این شب‌ها ✍️ حبیب اسداللهی امشب در میان مردم پرشور محله امامزاده شاه سید علی و دروازه ری آمده‌ام؛ همان‌جایی که در روزهای گذشته زنان، کودکان و مردان مظلوم این محله به شهادت رسیدند. با این حال، چه شور و نشاطی در اینجا جاری است. غرفه‌های گوناگونی برای نسل‌های مختلف برپا شده است: غرفه کودک، غرفه اختصاصی بانوان، غرفه مشاوره، غرفه نوجوانان و حتی غرفه‌ای برای پیرمردها. یادم می‌آید در سال‌های گذشته، وقتی برای مراسم محرم به امامزاده می‌آمدم، بسیاری از پیرمردها چندان از مداحی‌های امروزی استقبال نمی‌کردند؛ اما امشب دیدم که همان پیرمردها، حتی بیش از جوانان، با شور مداحی‌های جدید همراه شده‌اند؛ با ذوق پرچم تکان می‌دهند و می‌گویند: «بزن که خوب می‌زنی!» برخی از نوجوانان دهه هشتاد و نود که پیش‌تر با موسیقی‌های پاپ و مانند آن مأنوس بودند، این شب‌ها با مداحی‌های حماسی انس گرفته‌اند و صدای این نوحه‌ها از ضبط خودروهایشان به گوش می‌رسد. گویی در همه چیز انقلابی رخ داده است. انقلاب برخاسته از خون شهید، رهبر عزیز، متناسب با نوع نگاه متفاوت و روشن او، در این شب‌ها جلوه‌ای دیدنی یافته است. آنچه آقا طی دهه‌ها درباره کار فرهنگیِ فاخر همراه با شور و نشاط بیان می‌فرمودند، اکنون در خیابان‌ها و به دست مردم متجلی شده است. خدایا، اگر انقلاب برخاسته از خون شهید آیت‌الله خامنه‌ای چنین زیبا و دیدنی است، انقلاب مهدیِ فاطمه چگونه خواهد بود؟ https://eitaa.com/tiyaam_cs

🔰ویژه نامه نبرد سرنوشت ▫️شماره چهل و ششم: ابطال یک هیاهو ▪️نسخه چاپی ▪️۱۴ پیام تبیینی پیرامون ابطال روایت افول دینداری در ایران @paiamenehzat

🔸رفتارهای دینی در جنگ اخیر نشان داد دین‌داری ایرانیان دارای زیرساخت هویتی پایدار است. 🔹جنگ تحمیلی سوم و مواجهه مردم با آن، پرده از حقیقتِ هویتیِ ملت ایران برداشت و نشان داد هویت تاریخی ایرانیان از عمق دینی ای برخوردار است که تحت شدیدترین شرایط نیز پایدار می‌ماند و خود را متناسب با شرایط جدید، بازآرایی می‌کند. عدم فردی شدن جامعه ایران و فراگیری کمک‌های مؤمنانه و مواسات اجتماعی در سطح کشور، برقراری انواع مناسک جمعی عبادت شامل نمازها و مناجات‌های استغاثه، فعالیت دوچندان گروه‌های خدمات‌رسانی جهادی بسیجی و مردمی در کشور، حضور دائمی در خیابان‌ها و حتی ایجاد حلقه‌های دفاعی در برابر پل‌ها و زیرساخت‌های برقی، جملگی ظرفیت‌هایی هستند که در عمق هویتی ملت ایران نهفته بودند و اکنون در شرایط بحران، فعال شده و شجاعانه سر برآورده‌اند. 🔹 این جنس از شجاعت، فداکاری و ایثار و شهادت‌طلبی، عناصر هویتی برآمده از دین‌داری ای است که در اعماق وجودی ایرانیان، ریشه دوانده است و با وقوع جنگ، بیش از هر لحظه، سر برآورده است. این آشکارشدگی مظاهر هویتی در ایرانیان، نشان می‌دهد که چگونه انقلاب اسلامی توانسته است دین‌داری ایرانیان را عمق بخشیده و آنها را آماده رویارویی و مقاومت در برابر ارتش اول جهان سازد. 🔹 روشنفکران طی دو دهه گذشته، دین‌داری در کشور را رو به افول می‌دانستند و مناسک شرعی را تهی شده قلمداد می‌کردند که نمی‌تواند منجر به اخلاق اجتماعی پایدار در جامعه شود؛ اما امروز نقطه مقابل این گفته‌ها به وضوح محقق شده است و اساساً ملت ایران مبتنی بر خوانشی اسلامی و شیعی از توحید و ظرفیت‌های قدرت‌بخش آن، به وحدتی کم‌سابقه و مقدس در برابر دشمن دست یافته‌اند و با ولایت‌پذیری که عنصر بنیادین دین‌داری است، این وحدت را در مسیری که ولی‌فقیه ترسیم می‌کند به کار می‌گیرند. https://eitaa.com/tiyaam_cs

🔸همنشینی ادبیات حماسی و باورهای دینی در تجمعات شبانه حاکی از حضور عنصر بنیادین در نظام معنایی تمدنی ایران است. 🔹انسان ایرانی در طی تاریخ، نظام معنایی خود را همواره در رابطه‌ای تنگاتنگ با اسلام سامان بخشیده است و آخرین شاهد این ادعا، جنگ تحمیلی سوم است که مبدأ تحکیم دوچندان نظام معنایی تمدنی ایرانیان شده است و آن را به یک افق بالاتری رسانده است؛ تاحدی‌که ملت ایران، خود را مبعوث شده بر رسالتی جدید می‌یابد که با تقویت قدرت ایران، نقشی جدی‌تر در منطقه و جهان پیدا کرده است. 🔹تثبیت، توسعه و همگانی‌سازی نظام معنایی ارتقایافته ایرانیان در تمدن خود، برآمده از موقعیت حساس تاریخی‌ای است که این روزها در آن قرار گرفته‌اند. در این ایام، آنچه تثبیت و همگانی‌سازی این نظام معنایی را تقویت می‌کند، تجمعات گوناگونی است که در سطح شهرها برقرار است و به مرکزی برای تحکیم و تثبیت نظام معنایی مذکور در ذهن و باور مردم تبدیل شده است. 🔹 در مجموع شعارها، اشعار و به‌طورکلی ادبیات حاکم در این تجمعات، چه در زبان حماسی و چه در زبان مرثیه‌سرایی، از آموزه‌های دینی ایرانیان نشئت گرفته و بازتولید باورهای دینی مردم است؛ لذا تجمعات شبانه این ایام، با ادبیاتی که در آن ترویج می‌شود، به‌مثابه منبعی معرفت‌بخش عمل می‌کند که تلاش دارد سنت‌های دینی، گزاره‌های معرفتی اسلامی و حوادث تاریخی شیعه را در نسبت با حوادث این روزها، بازآرایی کرده و به مردم برساند. https://eitaa.com/tiyaam_cs