ای کاش میتونستم برای یه مدت طولانی توی اتاقم بمونم و هیچکس کاری به کارم نداشته باشه؛ صبحها قبل اذان بیداربشم و برای خودم قهوه دم کنم و برم روی بوم اتاقم بشینم و درحالی که از قهوه تلخ اول صبحیم لذت میبرم طلوع خورشید رو تماشا کنم. ظهرا شیرینی بپزم، چای دم کنم و برم کنار باغچه زیر نسیم گرم تابستونی کتاب بخونم و سبزی بچینم. غروب ها روی تابم بشینم و درحالی که موسیقی پخشه غروب رو تماشا کنم. شب هاهم غذاهای مورد علاقم رو درست کنم و توی تاریکی اتاقم غرق زندگی بشم. قبل خواب هم یه قسمت سریال مورد علاقم رو ببینم و با ذهنی پر از رویا به خواب برم.
