چندسال پیش هروقت راجع به بت پرستی میشنیدم اینجوری بودم که:وای مگه میشه؟
و الان آدمایی رو میبینم که میگن به خدا باور دارن ولی کل زندگیشون و رویا و ارامش و ایمانشون به چندتا آدمه یجورایی دیوانه وار دنبالشونن
البته اشتباه نشه
کسایی که امامت رو قبول دارن و حرف ها و حدیث های امام هارو میخونن و بهشون باور دارن درواقع دارن با کمک اونها به خدا نزدیک تر میشن و بیشتر میفهمن