یه چند ساعتی حرم بودیم و بعد یه کم زودتر از زمانی که باید برمی‌گشتیم با فاطمه اومدیم بیرون که هم اون یه کم خرید کنه و هم من واسه باباحاجی نقل بگیرم. -نمی‌دونم چرا ولی اول اصلا قصد خرید نداشتم اما بار دومی که قرار بود بریم حرم از فاطمه خواسته بودم که اول بریم خرید، من واسه بچه‌ها یه چیزی بخرم و بعد بریم زیارت🦦🤌🏼.

من جزئیات رو نمی‌گم این‌قدر زیاد میشه وای به حال اینکه جزئیات رو بگم.

روز بعد همه‌ش تو خود اردوگاه بودیم و کلاس داشتیم و این وسط تایم استراحت و نماز و اینا هم بود. و خب با بچه‌های اتاق‌مون بیشتر آشنا شدیم. البته که سه تاشون بچه‌های کلاس خودمون بودن و با هم دوست بودیم و با اون چهارتا بیشتر آشنا شدیم و بچه‌های باحالی بودن🦋. دلم برای بچه‌ها تنگ شده🤌🏼..

روز سوم کلاس داشتیم باز. صبح تا اذان ظهر کلاس بودیم. ناهار خوردیم. استراحت کردیم و آماده شدیم که برای بار دوم و بار آخر بریم حرم🥲✨..‌

هر دوباری که رفتیم حرم، موقع خوبی بود و یه مناسبتی، عیدی چیزی بود. بار اول عید غدیر و بار دوم تولد امام موسی کاظم:)🤍

تو حرم هرچی به لحظه‌ی خداحافظی نزدیک‌تر می‌شدیم، همه‌چی سخت‌تر می‌شد. و واقعا خداحافظی همیشه سخته و این‌جور جایی سخت‌تر.

گریه گریه‌ی فراوون

روز آخر، روز اختتامیه بود و از صبح کلی برنامه داشتن. و آقای رحیم‌پور ازغدی هم حتی حضور داشتن و برامون حرف زدن. کلا روز آخر خیلی همه‌چی شلوغ پلوغ بود و خیلی سریع گذشت همه‌چی.

حتی برگشت هم خیلی سریع‌تر بود نسبت رفتن‌مون که همه‌چی کش میومد🥲🤌🏼

یه ولاگ هم ببینیم و بعد ما را به خیر و شما را به سلامت🦦