به عنوان کسی که تو دهه سوم زندگیم قرار دارم و دیگه جدی دارم بزرگ میشم و شاید یه روز پیر هم بشم. یه مدتیه افتاده تو سرم که کارهایی رو انجام بدم و امتحان کنم که دو دههی دیگه شاید نتونم انجام بدم یا دیگه دیر باشه واسه شروع یا حتی الان انجام دادنش ذوق داره نه چند سال دیگه.
البته این به فکر افتادن رو مدیون یکی از ادمینهای تلگرامم اون الان داره دویدن رو حرفهای یاد میگیره و خب تو سر منم افتاده که کلاس دو اسم بنویسم و حرفهای دویدن رو یاد بگیرم. (از تاثیرات خوب مجازیه، الگو گرفتن از رفتار و افکار جالب و درست).
جدیداً به فکر کوهنوردی هم افتادم، مثلا فتح قلهها. جالبه و هیجان انگیز. بعد الان که این تصویر رو داشتم دوباره میخوندم دیدم ادمین هم به کوهنوردی اشاره کرده اما من اون روز فقط این دویدن برام جالب بود.
میدونید دیگه افکار آدمیزاد بینهایته و نامحدود و میتونه به انجام هر کاری فکر کنه، کلی رویاپردازی و خیال کنه واسه آینده و ماهرانه هم این کار رو انجام میده!
منِ بنده خدا هم نشستم و یه لیست آماده کردم از کارهایی که میخوام امتحان کنم و هر روز داره به این لیست اضافه میشه.
و خب دارم میفهمم که اون شور و شوق زندگی هنوز در من زندهست هنوز تو وجودم میل به زندگی و انجام کارهای جدید وجود داره و خب این یعنی من هنوز زنده هستم. من این زندگی رو علی رغم هر اتفاق و چالشی واقعاً دوست دارم و میخوام زندگی کنم به معنای واقعی کلمه.🧳☁️
اوبونتو|ubuntu
-✧*。
-چت جیپیتی براساس برداشت خودش از شخصیت، سلیقه و حس و حال کلیای که از من میگیره اینو ساخته. اگه خواستید شما هم امتحان کنید:
Create a cohesive 3×3 luxury Pinterest-style aesthetic mood board based on your perception of my personality, taste, and overall vibe. The board should contain nine perfectly equal square panels representing a color, a song, a weather, a season, a book, a scent, a place, a flower, and a food. Choose the most fitting option for each category and portray it as a realistic cinematic photograph rather than an icon or template. Each panel should include elegant centered white serif typography with a small category label and the chosen answer beneath it. Maintain one harmonious color palette across the entire collage using natural lighting, premium editorial photography, realistic textures, shallow depth of field, subtle film grain, and a cozy Pinterest-inspired cinematic atmosphere. The collage should feel like one unified editorial magazine spread instead of nine separate images. Avoid oversaturated colors, clutter, stock-photo aesthetics, and generic AI visuals. The final image should be ultra-realistic, highly detailed, 8K quality, in a square 1:1 format.
اوبونتو|ubuntu
--هیچی. امروز یه بنده خدایی از ناکجاآباد اومد تو گپ همهمونو به جز گیو، بینمک و اتوکشیده خطاب کرد و
تلخی امروز بینهایته برام.
گپ خوابگاه دخترونه~اتاق ²⁰⁷ واسه همیشه از دسترس خارج شد. پرید. دیگه نیست. تلخه. غم انگیزه. گریه داره.
خوابگاه یه گپ معمولی نبود که
اونجا امنترین مکان بود واسه تک تک بچهها. عزیز بود.
چه دوستیهایی که اونجا شکل نگرفته، چه شبهایی که اونجا صبح نشده، اونجا با هم خندیدیم، حرف زدیم، گریه کردیم، از دغدغههامون گفتیم، خاطره گفتیم، کمک کردیم به هم، دعوا کردیم، تشویق کردیم هم رو، حمایت کردیم از هم، ذوق زده شدیم با هم، افسرده شدیم با هم و کلی احساسات دیگهای که اونجا تجربه کردیم با هم و ثبت شده بودن همه و الان دیگه نیستن. غم انگیزه.
دختر پاییز، صاحب خوابگاه، بارها و بارها با حرفهاش، با حمایتهاش، با اون قلب مهربونش وجود تک تکمون رو گرم و پر نور کرده اونجا.
بچههای اونجا قند روزهای تلخ من بودن.
وای باورم نمیشه گروهمون دیگه نیست.
اوبونتو|ubuntu
تلخی امروز بینهایته برام. گپ خوابگاه دخترونه~اتاق ²⁰⁷ واسه همیشه از دسترس خارج شد. پرید. دیگه نیست.
-و آخرین پیامی که نتونستم ارسال کنم؛
وای من هنوز میخواستم سمیرا و گیو یه روز برگردن پیشمون، دلم واسه بودنشون تو گروه تنگ شده بود.💘