-این روزها به معنای واقعی غرق زندگی شدم. زندگی می‌کنم و تیک می‌زنم و بعد نفس می‌کشم، یه نفس آسوده که آخ جون یه کار دیگه یه مسئولیت دیگه خوب تموم شد، خدا همراهم بود و کمک کرد تا بتونم تا بشه. امروز یه تیک دیگه زدم. تیک جلسه پایان دوره کلاس‌مون با بچه‌ها، اون هم با کلی چالش اما خوب و خاطره انگیز. به یه به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی‌ست دیگه رسیدم. دلم واسه بچه‌ها تنگ می‌شه. امیدوارم همیشه حال‌شون خوب و لب‌شون خندون باشه بچه‌هام. تابستونم با حضورشون رنگی شد، کنارشون کلی چیز یاد گرفتم و بچه‌تر شدم و همیشه عزیز قلبم می‌مونن.🥹🧡

و ناگهان بوی ماه مهر! و ناگهان دانشگاه حضوری! و ناگهان آخ جون.