𝗎𝖿𝗈.
دنیا باهام بد تا میکنه ولی من استاد اوریگامیام
دنیا باهام بد تا میکنه و من سفالیم، یهو تق
یادمه وقتی بچه بودم هیچوقت صفت "محبوب بودن" بهم تعلق نگرفت، این شرایط احساس امنیت میداد تا اینکه رسیدیم به زمانی که محبوب نبودن محبوب شد.
زندگی یک بازیِ دونفرهست، اینطرف میز خودت نشستی و اونطرف میز هم خودت. آدمها؟ شرایط؟ اتفاقات؟ همهشون کارتهای بازیان ولی این به معنای بازیچه بودن اونها نیست، بهمعنای تنهاییِ تو ئه.