like واقعا تعجب کردم وقتی دیدم انقدر با زنانگی‌‍ش راحته اینطوری بودم که سوزان WHAT

توصیفاتِ دوست‌هام ازم هی جالب‌تر می‌شه

مثل پسر بچه هایی که ازشون سو استفاده شده و هرروز تو مدرسه بهشون میگن گی به نظر میای

اخه فکر میکردم قراره با یکی روبرو باشم که بیل دست بقیه نمیده و یه تیپیکال مشخصی داره میدونی😭

سوزان درحال خنده شیطانی زدن با صدای مهدکودکیش و باز ارسال کردن تمام مطالب سرگرم کننده اونور به اینور:

وای هربار این گیفه رو میبینم سوزانو تصور می‌کنم جای پیشی سیاهه قهقه میرمجینثخیجثیح

آدم به اندازه‌ی کارهای بدی که می‌تونه بکنه و نمی‌کنه بزرگه.

کاش انقدر از دل برورد هر آن‌که از دیده برفت نبودم

راستش این‌که تو ناشناس می‌گید "فکرکنم هیچ‌وقت نتونم مووان کنم" زیاد جالب نیست، چون آدم‌ها فراموش می‌شن، هرچقدر هم فراموش نشدنی به‌نظر برسن. اون‌هم فراموش می‌شه، مثل مرگ یک پرنده، مثل گلی که خشک شده و خیلی وقته که مرده، مثل آخرین صفحه‌ی تقویم که بعد از کندنش کسی نگاهش هم نمی‌کنه، مثل اسم روی ماسه که موج اول همه‌چیزش رو می‌شوره، مثل سایه‌ای که با خاموش شدن چراغ بدون هیچ مقاومتی محو می‌شه، مثل دودِ کبریتی که چند ثانیه بعد انگار هیچ‌وقت وجود نداشته، مثل رد پای روی برف که با اولین آفتاب ناپدید می‌شه. آروم‌آروم‌ از لابه‌لای حافظه‌‌ت لیز می‌خوره پایین، اول صداش کم‌رنگ می‌شه، بعد نگاهش و بعد حتی ردپاهایی‌ که یه‌روزی خیال می‌کردی روی خاک جهانت تا ابد باقی می‌مونه.