تا که ما را از سر خود وا کُند آن بی‌وفا؛ در جوابِ خواهشم، باید نباید، کرد و رفت!

- دختره گوشه‌ی دفترش نوشته بود : به وقتِ اولین روز از تابستانِ بدونِ تو . . کاملا فراموش شده‌ای و در خاطرم نیستی ؛ فقط امروز اتفاقی مداد رنگی دیدم ! و به یاد آوردم ، ‹ چقدر آبی دوست داشتی :)!💙'🐬 ›

قرابت ِ ما ، معنایی نداشت !

او خدای غیر ممکن هاست ؛ تو برای ممکن ها گریه میکنی ؟

- یه وقتایی‌هم حال ِ همو بپرسید ؛ شاید یکی رفته تو خودش ، شاید یکی منتظره برین ازش بپرسید : ← ‹ هی تو ؛ خیلی‌ وقته حرف نزدیا خب برام تعریف کن ، از خودت ، از حالت ، از اوضاعت ؛ › قطعا اون آدم ثانیه‌های اول حرف نمیزنه . . ± ولی یهو دهن وا میکنه میگه که چقدر حالش بده . . )'!❤️‍🩹'🔏

عجب آرایشـی دارد سپاه چشـم‌هاي تو تمام کشورِ جانم ، ز ترسـش سخت میلرزد!👀

من که داشتم میخندیدم ، تو چرا به غم چشم‌هام نگاه میکردی ؟

خداوندا ؛ این بنده‌ی عابد و مستضعف ، قلبی به تلاطم ِدریاهای خروشان ، و نامه‌ی اعمالی به سیاهی ِشب دارد ... خودت از فضل‌ات دست ِمرا بگیر و ببخشایم .

رفـاقت ؛ ایستادن زیر باران و با هم خیس شدن نیست؛ رفاقـت آن است که یکۍ برای دیگرۍ چتـر شود و دیگرۍ نفهمد که چرا خیس نشد✨:))

﮼🖤

دیدی ای دل که غمِ عشق دگر بار چه کرد؟