{همه چی برمیگرده به باورهای ما.
تو باور کن که میتونی برسی؛
تو باور کن که لایقی!
باور کن که چیزی از بقیه کم نداری،
باور کن که ایراد ِ غیرقابل رفعی در تو وجود نداره؛
اونوقت میبینی که نه تنها شد،
تازه خیلی قشنگتر از چیزی شد که تصورش رو میکردی!🌸🌩🍂}
「"-حالِ خوب می خواهی؟!
یاد بگیر رویِ پایِ خودت بایستی،
به خودت تکیه کنی و همه کاره ی دنیای
خودت باشی.
دلت که گرفت، دنبالِ گوشی برایِ شنیدن
و دستی برایِ نوازش نگردی و خودت
درمان دردها و بی کسیِ خودت باشی!
از هیچ کس توقعی نداشته باش!
توقع داشتن از آدم ها، جز اینکه باعث
رنجش، و مانعِ ابتکار و خودباوری ات باشد
نتیجه ی دیگری ندارد!
سعی کن فقط روی خودت، و توانمندی
های خودت حساب کنی!🪞🧘🏻♀️-"」
سلام ای عشق دیروزی، منم آن رفته از یادی
که روزی چشمهایم را، به دنیایی نمیدادی
سلام ای رفته از دستی، که میدانم نمی آیی
وَ میدانم برای من، امیدی رفته بر بادی
به خاطر داریَم آیا؟به خاطر دارمت، آری!
سلام ای باورِ پاکی، که از چشمم نیفتادی
【هیچکس چهره و قیافش رو انتخاب نکرده،
محل به دنیا اومدنش رو انتخاب نکرده،
رنگ پوستش رو انتخاب نکرده،
مدل چشم هاش رو انتخاب نکرده،
عینکی بودن یا نبودن رو انتخاب نکرده،
کوتاه و بلند بودن قدش رو انتخاب نکرده،
ولی کسی که بابت این چیزها دیگران رو مسخره میکنه و آزار میده؛ شعور نداشتن رو انتخاب کرده!🪵🌚⌛️•】
تو در من زنده ای، هستی! گمانم دوستت دارم
که با هر واژه ی شعرم، عجینی، مثل همزادی