شما:
@Minister_null
رنگ یاسی
با خانوادت میری و ۷۰ درصد خوش میگذره
یک روز عادی بود. برای خرید رفته بودی بیرون و مواد غذایی و وسایل مورد نیازت رو برداشته بودی. به سمت صندوق رفتی تا حساب کنی. کارتت رو دادی ولی صندوق دار گفت که موجودی نا کافیه. تو هم نگران شدی و هم هول کردی. بعضی از چیز هایی که به نظرت زیاد مهم نبودن رو از توی کیسه بیرون آوردی ولی هنوز کافی نبود. توی همین حین که سرت توی کیسه ها بود صندوق دار گفت که دیگه نیازی نیست و یک نفر حساب کرد. سرت رو بالا بردی و پرسیدی کی؟ و صندوق دار گفت رفتن. کیسه ها رو برداشتی و از فروشگاه رفتی بیرون ولی کسی رو ندیدی. ناامید شدی چون میخواستی ازشون تشکر کنی. چند روز بعد که دوباره برای خرید رفته بودی صندوق دار به پشتت اشاره کرد و گفت که شخصی که هر روز میای میپرسی اومده یا نه پشت سرته. برگشتی و پسری هم سن و سالت رو دیدی. به سمتش رفتی و ازش تشکر کردی و بعد از اصرار های فراوانت راضی شد که برای ناهار دعوتش کنی.
