همه یه موزیک داریم توی پلی لیستمون که بخاطر یه اتفاق،دلیل یا یه آدم بیشتر یه موزیکه برامون.
نمیدونم متوجه میشید چی میگم یا نه ولی اینکه دارم سعی میکنم جوری نشون بدم که انگار چیزی برام مهم نیست خیلی از درون بهم فشار میاره.
اینکه متوجه همه چی میشم ، متوجه رفتار آدما ، متوجه روابط آدما ، عصبیم میکنه ، عذابم میده ؛ خب یه جا متوجه نشو ، یه جا فکر نکن ؛ بسه.
خدایا من وقتی میگم دلم یه مهمونی میخواد
منظورم با اون آدمایی که مد نظر خودمه،
وقتی میگم کاش یه پیام بیاد برام منظورم از
اون شخصیه که مد نظرمه، وقتی میگم دلم
یه هیجان میخواد منظورم یه هیجان خوبه نه
اون چیزایی که مد نظر توعه.
یه بخش هایی از شخصیت یه آدم وجود داره که برای یه عده خاص بازگو میشن، ولی یه بخش هایی هم وجود داره که، برای هیچکس بازگو نمیشن.
چقدر این متن از فروغ فرخزاد موده:
«هیچ چیز راحتم نمیکند؛ نه دریا، نه آفتاب،
نه درختها، نه آدمها، نه فیلمها، نه لباس
هایی که تازه خریدهام، نمیدانم چهکار کنم،
بروم و سرم را به درختها بکوبم، داد بزنم،
گریه کنم؛ نمیدانم»