متاسفانه باید به اطلاعتون برسونم که هیچ
کاری از هیچکس بعید نیست مطلب ظاهرا
ساده است ولی وحشتناکه.
بعضی وقتا مغزم یه هو کار نمیکنه خاموش میشه از همه بدم میاد و حوصله کسیو ندارم ، ولی تو بمون .
یه سکوتیم هست، مال بعد از شنیدن یه سری از حرفاییه که نباید میشنیدی، حس عجیبیه، بیرونش سکوته ولی از درونت هی صدای شکستن میاد و تو هیچ راهی جز لبخند زدن نداری.
آرزو میکنم در ناباورانه ترین حالت زندگیتون، اون اتفاقای قشنگی که فکرشم نمیکنید بیوفته.
من انقدر دوستت دارم که برایِ خوب بودنِ
حالت، حاضرم هر کاری بکنم که تو فقط یه
لبخند بزنی. دقیقا همونقدر هم حاضرم وقتی
که فهمیدم بودنم داره اذیتت میکنه، برم و
هیچوقتم برنگردم.
مامانم بهم یاد داده مهربون باشم ولی خب
شما بهم بی احترامی کن و رو مخم راه برو تا
بهت نشون بدم بابام چی بهم یاد داده .
آدمها فکر میکنن برای کارهایی که دوستدارن، همیشه وقت دارن و لذت داشته هاشون رو نمیبرن، حتی حرفهاشون رو هم بههم نمیگن وصبرمیکنن. اما من فهمیدم که ما آدمها واقعاً وقتی برای منتظر شدن و تلف کردن نداریم.
از وقتایی که اطرافیانم باعث میشن عصبی شم و دری وری بهشون بگم اونم درحالی که واقعا این کار برام خوشایند نیست ، حالم بهم میخوره.