بسیار بسیار حرف برای گفتن دارم ولی خب نوشتنشون سخته، خوندنشون هم جالب نیست، حتی شاید نتونم درست شرایط رو توصیف کنم و منظور رو برسونم در نتیجه برای خودم نگهشون میدارم. به هرحال، کسی هم نمیپرسه.
همیشه برای انجام هر کاری توی زندگیت به دلیل منطقی نیاز نداری. انجامش بده چون دلت میخواد؛ چون باحاله؛ چون خوشحالت میکنه.
خب حداقل اوضاع رو پیچیده میکنی یک راهحل هم جلوی راه بذار دیگه. عملا مثل یک بچه دو سالهم که از همهجا بیخبر افتاده خطِ مقدم.
یه سری عکسا حس خوب اون لحظه رو با
خودشون نگه میدارن هروقت نگاشون میکنی
یادآور اون حالِ خوب میشن برات.
از وقتی عکاسی میکنم نگاهم به اطراف با جزئیات تر شده،اینجوری که هرچیز کوچیک و بزرگی اطرافم منو جدا شگفت زده میکنه و باعث میشه فوری ازش عکس بگیرم،هر چیزی به چشمم پینترستی میاد.