الان تو یه حالتی هستم که باید یه چیزی به یه کسی بگم یا انگار منتظرم که یه کسی یه چیزی به من بگه و همهش قفل گوشی رو باز و بسته میکنم و دستم به هیچکاری نمیره و منتظرم.
کلاغایی که روی سیمای برق نشستن و مارو تماشا میکنن سالهاست میدونن جریان چیز دیگهایه.
همیشه زیادهروی میکنم، افراطی میکنم تو غصه خوردن، تو دوست داشتن، تو تلاش کردن، تو حرف زدن و همیشه بیش از حد نگران همه چی هستم.
ولی اسکار ناراحت کننده ترین مکانم میرسه به اون مکانی که وقتی ازش رد میشی کلی خاطره یادت میاد که همهی اون خاطرها با ذوق ساخته شده.
دوستم برگشت گفت یکی از قدرتای خاص تو اینه که راحت و قاطع با آدما قطع ارتباط میکنی و از زندگیت پرتشون میکنی بیرون در ظاهر درسته ولی چیزی که فقط خودم میدونم اینه که دلم واسه تکتکشون تنگ میشه و آرزو میکردم ایکاش دلیلی بهم میدادن که مجبور نباشم این کارو بکنم.
بیشتر پشیمونیها بخاطر انجام کار اشتباه نیست ،
بخاطر انجام کار درست برای آدم اشتباهه.
اگر روزی ناگهان همهچیز را ترك کردم بیآنکه ردی بر جای بگذارم، به یاد داشته باشید که نمیخواستم کسی شاهدِ تنهایی و به زانو افتادنم باشد و همچنین نمیخواستم کسی برایِ خشکاندن این اقیانوسِ بیپایانِ سیاه، گمان و تلاش بیهوده کند.